Hoogeveen dag 6

Dian heeft de werkzaamheden van Ad gisteren waargenomen. Dat wil zeggen dat zij de middaggroep en de open groep in de ochtend helemaal heeft voorzien van wedstrijdbriefjes en naamkaartjes. En dat is best een klus kan ik je vertellen. Ik ben blij dat ik dat niet hoef te doen. Ik kan me de toernooien van Vlissingen nog herinneren waar we midden in de nacht nog die naamkaartjes plaatsten, vreselijk vond ik dat. De ochtend groep is een heerlijk groepje voor de arbiter. Het zijn maar 22 spelers dit jaar. Andere jaren hadden we daar zeker 40 tot 50 spelers maar dit jaar dus heel weinig. De live partijen liepe uitstekend in de ochtend. Geen enkel probleem. Het is een spannende groep. Het is nog niet zo duidelijk wie er gaat winnen. Persoonlijk vind ik Carlijn heel goed spelen. Ze is geboren in 2009 en heeft al een behoorlijke rating. Ze won van Jasper Kamphuis (KNSB 2200) bijvoorbeeld. Dat partijtje kun je naspelen. Alle partijen die live zijn gespeeld plaats ik ook als pgn op Chess-Results. Ze blijven daar dan voor eeuwig staan. Tenzij de eigenaar van het toernooi ze verwijdert. Maurits, de broer van Carlijn speelt ook mee in de ochtendgroep. Ze worden elke morgen gebracht door hun moeder. Ze wonen op Terschelling maar ze zitten ergens in de buurt in een huisje volgens mij. De moeder van de twee is jeugdcoördinator van de NOSBO (de onderbond noord-oost Nederland). Maurits en Carlijn zitten in Dokkum op school. Maurits in 4 vwo en Carlijn in 6 vwo. Dat betekent dus elke dag met de pont mee aangezien ze op Terschelling wonen. Een uur heen en een uur terug zowat elke dag. Tussendoor proberen de kids hier nog een beetje te studeren voor een toetsweek. Ze spelen bij SC de Paardensprong in Groningen.

Ik sprak ook uitgebreid met een andere deelnemer in de ochtendgroep. Hij liet er gewoon zijn klok voor lopen om zijn verhaal te doen. Hij is vervroegd met pensioen en heeft de afgelopen jaren talloze toernooien gespeeld. Volgens hem is Hoogeveen het best georganiseerde toernooi van de ongeveer dertig toernooien die hij heeft gespeeld. Goeie speelzaal, ruime plekken, rustig tijdens de rondes en gratis koffie uiteraard. Hij komt van ver en speelt twee partijen per dag. Die speelzaal dat klopt wel. De ruimtes in het gemeentehuis zijn uitstekend. De medewerking van het personeel is ook super. Ze noemen dat bodes hier. Alles vraag je aan de bodes. Nergens zelf aankomen, gewoon vragen aan een bode en het wordt onmiddellijk geregeld of opgelost.

De schoonmaakster loopt net binnen bij ons. Ze komt een portemonne brengen die ze gevonden heeft op de wc. Iemand was heel erg blij toen ik hem naast zijn bord legde.

Tussen de middag worden de vrijwilligers getrakteerd op broodjes en ander spul uit de kantine dat de dag ervoor niet is verkocht en ook niet meer met goed fatsoen verkocht kan worden omdat het dan niet vers meer is. Dat wordt dan door Esther op de tafel gelegd in de ruimte van de organisatie. Even een bruin broodje ham en een krentenbol gesnackt.

In de middag had ik veel rode zetten. Er gaat iets niet super aan de linkerkant van het rijtje. Het wordt allemaal wel opgelost, maar het is niet normaal dat er zoveel errors zijn. Ik ga een logboek bijhouden op welke borden het is. Er was ontzettende tijdnood op vijf borden in de trouwzaal. Bij mij dus. Op één bord stond een Indiase speler van 16 jaar de hele partij heel wat beter maar hij kreeg het maar niet gewonnen. Met nog enkele minuten op de klok zet zijn tegenstander de klok stil en claimt hij remise. De Indiase speler weigerde het te geloven, maar Computer says yes. Geen Computer says no dus. En toen nog wilde hij het niet geloven. En ik had al een akkefietje gehad met hem gedurende de ronde. HIj loopt het hele toernooi alle zalen door en gaat ook naar de kantine en praat dan met een vrouw, waarvan wij dachten dat het zijn moeder was. “Ook India heeft een Rogier” zei ik schertsend tegen Tommy en Thomas. Tommy krijgt nu elke dag een DGT pen van me. Die schrijven heerlijk. Als hij wint, mag hij hem houden. Als hij verliest wil ik hem terug, want dan brengt ie ongeluk. Tot nu toe werkt dat prima.

Oei. Huub komt net melden dat hij met spoed naar het toilet moest. Peter is vandaag ook al achtergebleven vanwege ziekte. Nu heeft zijn kamergenoot misschien ook wel het Ab-syndroom te pakken. Ad is vanmorgen wel uit bed gekomen. Heeft weer een beschuitje genomen en een kopje thee en ging terug naar bed. Maar hij had weer babbels! Die komt vanmiddag wel waarschijnlijk.

Na de ronde gisteravond wilde een Indiase speler met zijn zoontje met de auto naar zijn B&B gebracht worden. En Dian maar rijden. Maar dat moet de laatste keer zijn. Ze moeten zelf hun vervoer van en naar de speelzaal regelen (tenzij ze condities hebben als speler zoals dat heet).

De tent werd weer laat afgesloten gisteravond. Bij het weggaan komt die Indiase speler nog naar me toe. “That was not my mum. This is my mum.” Het is al goed jongen, ik wil nu eten en zo snel mogelijk slapen. Het eten viel tegen. Verkeerd gegokt. Deze keer de mosterdsoep genomen. Zat er verdorie geen broodje bij. Ik durfde geen bieten met geitenkaas te nemen want dat was gisteren anderhalve hap. Maar nu waren het weer gigantische borden met geitenkaas over en weer. Als hoofdgerecht had ik de kip schnitzel genomen. En nu hadden de anderen ineens ook een mini loempiaatje bij de kip saté schotel. Het is niet eerlijk.

Ik heb ook foto’s gemaakt van de middaggroep. Normaal doet Ad dat. Ik had zin om wat andere foto’s te maken, met een mooi bokeh op een diafragma van 2.8 met mijn 200 mm lens. Ik heb toch niet voor niks de Fotovakschool gedaan? Maar ik hoorde dat iemand ze niet mooi vond omdat ze onscherp waren. De naamkaartjes zijn niet te lezen. Tja, hoe leg ik dat nou uit?

Ed verloor maar staat nog op een plusje.