De Pion 2 wint “El Clasico”

In het Nederlandse voetbal heb je Ajax – Feyenoord, in het Spaanse voetbal heb je Real Madrid – Barcelona en in de West-Brabantse schaakwereld heb je De Pion – BSV. El Clasico! En nog wel met 3 teams tegelijk! En in de vorige ronde speelde De Pion 1 tegen BSV en wonnen ze met 5½-2½. Wel zijn er een paar verschillen met de voetbalklassiekers. Allereerst is er bij De Pion en BSV geen sprake van onderlinge haat bij spelers of supporters. De ontmoetingen tussen De Pion en BSV verlopen in uiterst vriendschappelijke en gemoedelijke sfeer, ook deze keer. Verder speelde ons 1e tegen 2e van BSV, ons 2e tegen het 4e van BSV, ons 3e tegen het 5e van BSV en ons 4e tegen het 6e van BSV. BSV doet het over het algeheel dus sowieso beter dan De Pion op dit moment.
Maar laat ik mij even focussen op de ontmoeting tussen De Pion 2 en BSV 4. Die was van groot belang in onze klasse. De Pion 2 heeft de ambitie uitgesproken kampioen te willen worden en BSV 4 was op papier één van de sterkere tegenstanders in onze klasse. Vooraf leek het een zware dobber te gaan worden en dan misten we ook nog eens Thijs van Tilborg en Thimo Linders.
Nadat lange tijd alle borden redelijk gelijk opgingen, bleek het voor ons toch al snel de goede kant op de gaan. Geen horror op Halloween, althans niet voor ons. Alex van den Kolk toonde zich een uitstekend invaller door behoorlijk overtuigend Pieter-Jan Demmers te verslaan. Hij won de kwaliteit en een pion, kreeg een prachtige aanval en pakte het eerste volle punt voor ons binnen. Ook Erik van Elven had tegen Robert Kunst een bijzonder prettige middag. Hij toverde een verwoestende aanval op het bord en maakte het schitterend af: 2-0. Patrick Lubbers speelde tegen Henry Groenveld een zeer gecompliceerde partij, waarin vooral Henry Groenveld veel tijd nodig had. In een nog steeds uitermate ingewikkelde stelling kwamen beiden remise overeen.
De spanning kwam weer even terug toen Gerben Rampaart ten onder ging tegen Rick van Vliet. Maar Muhammed Almatni bracht ons tegen Piet Bruys weer op een comfortabele voorsprong. Muhammed stond een pion voor en zijn d-pion marcheerde onder begeleiding van de dame het hele bord over. De dappere d-pion besliste eigenhandig de partij: 3½-1½.
Ton van der Werf wist tegen René Paardekam een niet te stopppen aanval op te zetten. Een door een toren ondersteunde dame stormde op de koning van Piet af en zo scoorde Ton het winnende punt: 4½-1½.
Zelf stond ik het grootste deel van de partij heel moeilijk. Mijn tegenstander Jan Haverhoek had de open c-lijn en twee sterke lopers, maar kon uiteindelijk niet profiteren. Ik bleef overeind en wist af te wikkelen naar een potremise eindspel: 5-2. Ook Ad Bruijns leek tegen René Punt op een remise af te koersen in een volslagen dichtgeschoven stelling, maar ging in tijdnood in de fout, waardoor de partij voor hem alsnog verloren ging.

Een goed begin is het halve werk. De Pion 2 heeft in de eerste 2 ronden al 2 belangrijke horden genomen op weg naar het kampioenschap. De weg is nog lang (Parijs is nog ver!), maar het ziet er nu al heel goed uit.

De Pion 2 – BSV 4 5 – 3
Ad Bruijns (1794) – René Punt (1922) 0 – 1
Ton van der Werf (1933) – René Paardekam (1889) 1 – 0
Patrick Lubbers (1835) – Henry Groenveld (1827) ½ – ½
Erik van Elven (1880) – Robert Kunst (1805) 1 – 0
Gerben Rampaart (1778) – Rick van Vliet (1814) 0 – 1
Alex van den Kolk (1577) – Pieter-Jan Demmers (1785) 1 – 0
Muhammed Almatni (1767) – Piet Bruys (1717) 1 – 0
Kees van Hogeloon (1699) – Jan Haverhoek (1662) ½ – ½