A scary (k)night
(N.B. de hoofdfoto is door Ad Bruijns aan het begin van de wedstrijd van vanmiddag gemaakt, op een moment dat er nog weinig scary’s te bekennen was. Links Eric van Loon, in het midden een lachende Thijs van Tilborg, daarachter de teamleider zelf, in het midden helemaal achter Aleksandar Trailovic en rechts aan komen lopend Marcel Huijser).
Soms zijn er van die dagen… dan verlies je zelf en dan verliest mede daardoor het team… en dan ben je niet blij als teamleider, dan voel je je echt een ’teamlijder’, met een lange ‘ij’ dus en dat was dan ook mijn eerste idee voor een titel van dit verslag. Maar desondanks de nederlaag vind ik dan dat er een verslag moet komen. Want de het is me de laatste jaren al te vaak opgevallen dat tegenstanders in zo’n situatie ineens (bijna) niks schrijven over zo’n wedstrijd. Maar daar doe ik dus niet aan mee, dan maar de gifbeker tot de bodem leegdrinken en de dag afsluiten met een verslag. Eerst maar even wat dingen van me afschrijven. Het was vandaag de derde ronde voor de 4 klasse H en wij speelden met het eerste team thuis tegen HWP Sas van Gent 3 (Het Witte Paard).
En wat mij vanmiddag overkwam is niet de eerste keer dit jaar. Ook iets van zeven maanden geleden produceerde ik (toen voor de interne competitie) een zet die helemaal nergens op sloeg. Een zet die achteraf niet te begrijpen is en waarvan je je afvraagt… hoe kom je er toe om zo’n zet te spelen. Maar voordat de beker met gif gevuld werd, was er de dertig zetten daarvoor toch volop interessants te beleven. De opening was verrassend en paste misschien wel goed bij Halloween. Met een ’trick or treat’ schotelde ik met wit mijn tegenstander al na een paar zetten een gambietpion voor. Daar bleef hij echter vanaf en hij ontwikkelde zijn stelling rustig aan. Maar voor mijn gevoel kwam ik juist daardoor eenn partij terecht waar volop creatieve ideeë mogelijk waren. Mijn tegestander gebruikte volop bedenktijd en onze partij vorderde maar traag. Maar na acthttien zetten begon het pas echt interessant te worden.

Met wit heb ik zojuist 18. h4 gespeeld. En de combinaties beginnen nu pas echt. Zwart sloeg op g2 met 18. … Dxg2 (anders had ik met wit denk ik 19. g4 gedaan). En na 18. … Dxg2 kwam het toch wel verrassende 19. Pxh6+. Zwart kan het paard dan niet slaan met 19. … gxh6 vanwege 20. Thg1 met damewinst. Dus zwart speelde 19. … Kh7. En hier had ik het simpel moeten houden.

Zo had ik hier gewoon verder moeten gaan met 20. Dxg2 Pxg2 21. Pxf7. Maar nee, er was iets wat er mooier uit zag… Ik speelde 20. Pxf7. Een dame schijnoffer. Want na 20. Dxf3 21. Pg5+ Kh6 22. Pxf3 won ik de dame terug (let er op dat ik na 20. … Txf7 21. Dxg2 Pxg2 22. Lxf7 een kwaliteit zou hebben gewonnen). Maar zwart kon toen met 22. … Lg4 voor problemen zorgen. Maar zelfs daarna waren er nog voldoende mogelijkheden voor wit. Er volgde 23. Pxe5 Lxd1 24. Pxd1 Ld4 25. Pg4+ Kh5 26. f3 a5 27. c3 Lc5 28. Pe5 Tf6. En hier was er weer een moment waarbij de toeschouwers zich afvroegen waarom speelt René nou niet gewoon….?

En natuurlijk had ik ook 29. Pd7 gezien, maar ik dacht dat wat ik speelde, 29. Lf7+ nog beter was. Maar achteraf gezien had ik denk ik toch beter voor 29. Pd7 kunnen kiezen, en zo door bijvoorbeeld 29. … Le7 30. Pxf6 Lxf6 de kwaliteit terugwinnen. Omdat mijn tegenstander na 29. Lf7+ niet echt veel tijd meer had, vond hij niet de mogelijkheid 29. … g6 maar gaf ook in die stelling de kwaliteit terug met 29. … Txf7 waarna ik dus na 30. Pxf7 Te8 twee pionnen voor stond.

Deze stelling is echter nog niet zo makkelijk. Het paard op d1 komt moeilijk in het spel, en dus de witte toren ook niet. Wellicht is 31. Pg5 gevolgd door 32. Ph3 om de boel wat te coördineren hier het beste, maar ik zag ook iets anders. Ik bedacht dat een witte toren op de g-lijn wel handig zou zijn. Maar ja 31. Tg1 ging natuurlijk niet vanwege de loper op c5. En ja, beginnen met 31. Th2 helpt natuurlijk niet, want dan kun je nog steeds niet naar de g-lijn. En wat bedacht ik toen… geloof het of niet… als een echte ’treat’ koos ik in deze stelling voor het volkomen onzinnige 31. Th3?? Met de bedoeling 32. Tg3… maar ja, zwart speelde á tempo 31. … Pxh3 en liet mij verbijsterd achter. Ik sprak tegen mezelf nog wat woorden die niet voor publicatie hier vatbaar zijn. Hoe is het mogelijk… gewoon een toren weg. En meteen opgegeven dus en het team een achterstand van 0 – 3 bezorgend. En het is dus niet voor de eerste keer dit jaar dat deze vorm van schaakblindheid me overkomt. In een betere stelling een stuk plaatsen op een veld waar mijn stuk gewoonweg door een paard van de tegenstander geslagen kan worden. Een soort van ‘scary (k)night’ ervaring dus, en dat met Halloween. En ja, wat doe je er aan. Gewoon de regeltjes volgen die ik met de schaaktraining andere mensen probeer uit te leggen. Zetten checken, checken en nog een checken. Zijn er schaakjes, kan er iets geslagen worden, dreigt er iets… etcetera.
Zo, tot hier het therapeutische gedeelte van het verslag. En nu naar de wedstrijd als geheel.
Er waren voor de wedstrijd van vandaag maar liefst drie invallers nodig om tot een compleet team te komen. Maar die invallers lieten zich van een prima kant zien! De vaste speler die echter als eerste klaar was, was Marcel Huijser op bord #3. Ik zat naast Marcel en in de opening ging er iets niet goed bij de zwarte stelling van Marcel. Hij wist nog wel terug te knokken en hij kreeg volgens zijn reactie in onze What’s App groep ergens nog een kans, maar miste die. Ik vermoed dat dat in deze stelling was.

Marcel’s tegenstander had hier zojuist 24. Lg6 gespeeld en nu had Marcel toch 24. … fxe5 moeten proberen. De clou is dan dat als wit 25. Lxe8 speelt zwart de tussenzet 25. … e4 heeft. En als wit 25. fxe5 zou hebben gespeeld dan had je met zwart gewoon 25. … Tf8 kunnen doen (let er op dat de zwarte loper op a3 ook nog voor dekking van het veld f8 had gezorgd!). Marcel speelde in de diagramstelling echter 24. … Pd6 en verloor vervolgens na 25. Pf7+ Pxf7 26. Lxa3 Te2 27. Lc5 Pd6 28. Dh5 Pdc4 29. Ld3 Pd2 32. Te3 Pe4 33. Lxb6 axb6 34. Dxd5 Pxc3 35. Df5 Kg7 36. Dh7+. Al een kwartier later ging het bij Walid Helouane op bord #8 mis. Walid viel bij ons in, onder andere omdat hij in de afgelopen maanden een goede indruk heeft gemaakt in onder andere de interne competitie. En ook vandaag speelde hij een prima partij. Maar ergens vergaloppeerde Walid zich waardoor hij toch ineens in de problemen kwam. Walid had echt beter verdiend, maar ja, zo werkt het dus bij schaken niet, wat dat betreft is het inderdaad een lastig spel (dat is de nette omschriijving van de woorden die ik drie kwarier later na mijn eigen nederlaag gebruikte). Want na mijn nederlaag stonden we dus met 0 – 3 achter. Gelukkig wist vervolgens invaller Artur Szydlik op bord #7 voor een goede overwinning te zorgen. Hij had kort na de opening een pion kunnen winnen en wist daarna zijn voordeel uit te bouwen. Een prima invalbeurt voor Artur dus, wiens zoon ook nog als toeschouwer aanwezig was. Onze vaste speler op bord #1, Aleksandar Trailovic, zorgde ervoor dat we weer terug in de wedstrijd leken te komen. Rond kwart voor vier stond het door een overwinning van Aleksandar toen 2 – 3. Maar uit de drie resterende partijen moesten we dan dus wel twee bordpunten gaan halen. En het leek er soms misschien op dat dat mogelijk was, maar het lukte uiteindelijk dus niet. Eric van Loon op bord #5 kon in een eindspel met een pion minder toch echt niet meer bereiken dan een half punt. Op zich was dat niet verkeerd, maar ja, daardoor moesten er nog twee anderhalf punt komen uit de overgebleven twee partijen. En rond half vijf werd duidelijk dat dat onmogelijk was. De tegenstander van Carlo Rens op bord #2 speelde een puike partij. Na afloop hebben we nog naar zijn behandeling van het eindspel gekeken en dat was echt indrukwekkend. Ondanks dat er sprake was een een gelijk aantal pionnen in een eindspel met verder alleen maar een loper voor allebei werd Carlo langzaam, beetje bij beetje, uitgespeeld. En dat overkomt Carlo toch niet vaak. Een paar minuten later kon Thijs van Tilborg op bord #6 de eindstand nog een beetje acceptabel maken. Zijn tegenstander speelde tegen het eind een paar niet zo handige zetten waardoor Thijs ineens een koningsaanval cadeau kreeg en uiteindelijk een mooi mat op het bord kon brengen.
En zo verloren we dus de wedstrijd met 3,5 – 4,5. Na drie ronden staan we nu op een zevende plek in de 4e klasse H. En de volgende ronde, op 21 november 2026 hebben we een uitwedstrijd tegen OSV 1 (Oss). Dit team staat nu op de tiende en laatste plaats. En het zou toch fijn zijn als wij die wedstrijd de volle matchpunten konden binnenhalen. Maar het zal de plaatsingscommisie nog wel wat hoofdbrekens kosten. Want het tweede team ligt op kampioenskoers, en die willen we dus zo sterk mogelijk houden.
De individuele uitslagen van vandaag zijn met deze link terug te vinden. En in primitieve vorm ook hier nog even in een afbeelding.

(wordt vervolgd, op 21 november a.s.)
