Electronic Stability Program, Antiblokeersysteem, Antislipregeling. Zo maar wat termen die je niet vaak tegenkomt in een verslag van een externe wedstrijd. Het begon op die bewuste dinsdagavond 4 december 2018. Je wordt om 18.15 uur opgehaald om richting Eindhoven te rijden. Eerst het station in Eindhoven en daarna de speellocatie van de Woensel Licht Combinatie. Dat was de bedoeling. Het begon al verkeerd, in plaats van die net gescoorde maaltijdsalade, had je rustig wat groentes kunnen snijden, pasta kunnen koken en het vlees bakken. De chauffeur was wat te laat omdat de teamleider zijn papieren niet op orde had. Nog steeds ruim op tijd vertrokken we overigens uit Roosendaal. Maar na zo'n 25 minuten rijden, stopten we. We waren bij Rijen (goh, het toeval, niet kunnen rijen doe je bij Rijen...). De auto ging in storing. Gelukkig kwam een monteur van de Garage Van Eijck uit Breda zo'n 40 minuten later en konden we onze weg vervolgen. Maar wat had dat voor impact. Onze treinreiziger was vooruit gestuurd, meneer de Competitieleider bleek mevrouw de Competitieleider en onze teamleider bleek niet de bekende René te zijn. 'René wie?' waren de legendarische woorden van de teamleider van WLC A.

Omstreeks 20.30 uur, ruim 2 uur nadat uw reporter had gebaald dat hij die maaltijdsalade naar binnen had gewerkt, gingen de klokken toch aan. 30 minuten later dan de bedoeling. Maar de partijen waren er niet minder om. Stefan Colijn, onze treinreiziger, was dus als eerste aanwezig, zat op het eerste bord, is de enige speler van het Eerste in ons midden en is als eerste klaar. Het verhaal van de partij is simpel. Guus Bollen (2221) werd op de achterste drie rijen van het bord vastgezet. De stukken die over de vierde rij heen gingen werden afgeruild waarna Stefan 2 lopers had en Guus 2 paarden. De paarden werden vervolgens gewonnen ten koste van een toren een pion, maar de lopers bleken oppermachtig. Zie hieronder hoe een matnet gevlochten wordt.

De volgende die klaar was, was uw razende reporter. Dat duurde wel even wat langer overigens. Op het derde bord, tijdens de lange autorit was nog een wissel gemaakt op bord 3 en 4 overigens, trof hij Charlie Tang (2124) aan. Het werd een partij waarbij ondergetekende naar tactische kansen zocht, terwijl Charlie rustig afwachten. Nooit leek er iets aan de hand te zijn. Het zoeken was echter tijdrovend. Te tijdrovend. Ondanks prima voorbereiding om te snelschaken op 1 december jongstleden, vergaloppeerde uw favoriete verslagenschrijver zich lelijk in het eindspel. Er werden onnauwkeurige zetten gespeeld en dat leidde tot kwaliteitsverschil en daarmee verloor we een partij die gezien het spelverloop, naar de mening van schrijver dezes ook zeker terecht, in remise had mogen eindigen. Kijkt u maar mee naar de volgende zetten, met de analyse van Fritz.

Ondertussen wist de teamleider van WLC A, Rudy Simons (1994), weer wie René was. Van den Broek, dé Van den Broek. Maar zoals al bekend was René bij de les vandaag. Het werd een partij die niet noemenswaardig is, waarbij René door de vlag ging en daar houd het wel op wat René betreft. Toch komt hier een fragment, want gezien onze teamleider min of meer verwachtte dat ondergetekende dit verhaal zou typen, mag die ondergetekende ook wel afwijken van de post-rondemail van zijn teamleider. Kijkt u mee naar de stelling waarbij onze aller teamleider door de vlag gaat (met de analyse van René zelf).

Maar dan, de laatste. Waar onze Competitieleider zichzelf Moi noemt, heeft Ivo Kok het voordeel dat hij slechts IK hoeft te noteren bij zijn naam. Hij nam het op tegen Jeroen Medema (2190). Ivo had veel tijd gebruikt om activiteit te krijgen op het bord en dat leverde hem een prima stelling op. Een actief paard in het centrum dat goed kon samenwerken met de overblijvende toren. Ideaal, want hierdoor kon hij een vrijpion creëren. In de tweede helft van de partij, na de eerste tijdscontrole, bleek dat nuttig want Jeroen had moeite om een verdediging te bedenken. In de tweede tijdsperiode gebruikte Jeroen dan ook veel tijd en dat brak hem op. Met nog 1 seconde op de klok en een winnende stelling, kon Ivo vlag zeggen.

Daarna begon de lange terugreis, via een straat in Tilburg met een moeilijk mooie naam, langs de bewuste parkeerplaats, zonder autoproblemen. Met een stabiele 2-2 arriveerden we rond half twee ’s nachts in Roosendaal en werd uw razende reporter aan het typen gezet. Daar heeft hij even zijn tijd voor genomen om wat partijfragmenten op te kunnen nemen.

De komende wedstrijden zijn allemaal tegen Tilburgers, eerst komt KiNG nogmaals op bezoek, daarna mag Stukkenjagers op bezoek komen en daarna mogen we op bezoek bij Stukkenjagers. Lijfsbehoud is nog altijd mogelijk.

Wat is er mooier dan een wedstrijd tussen twee teams die volstrekt aan elkaar gewaagd zijn en waarbij het verschil in sterkte op elk bord miniem is? Zo'n wedstrijd was het tegen CSV 2 uit Capelle aan den IJssel. (Al lagen de ratings soms behoorlijk uit elkaar in het voordeel van CSV.) Op elk van de 8 borden kon er steeds van alles gebeuren en de tussenstand in de wedstrijd bleef steeds dicht bij elkaar. Het bleef de hele middag akelig spannend en dus... heel leuk!

Het duurde lang voor de eerste beslissingen vielen, maar toen ging het ook ineens snel. Mark Mathon had het de hele middag lastig gehad, wist het vege lijf te redden en was blij dat zijn remise-aanbod geaccepteerd werd. Later werd hij minder blij, toen bleek dat de zet waarmee hij remise aanbood feitelijk een winnende zet was. Dat bleek overigens wel na enige tijd na-analyseren.
Ook bij Jacques Smits bleven de krachtsverhoudingen gelijk, met remise als resultaat. En ook bij mij kwam er een remise aan. Althans: dat dacht ik. Na een paar keer heen en weer schuiven zat ik al klaar om een remise-aanbod van mijn tegenstander (die voor mijn gevoel net iets beter stond) te accepteren, toen die ineens alsnog voor de winst ging. Maar wie het onderste uit de kan wil... Ik kreeg ineens een gewonnen eindspel op het bord en won de partij.
Peter Huijser en zijn tegenstander wikkelden razendsnel af naar een eindspel met zware stukken, dat overigens nog wel knap ingewikkeld was. Peter raakte ergens een pionnetje kwijt, het was nog zeker nog niet echt simpel te winnen voor zijn tegenstander, maar die speelde het goedd uit en scoorde een vol punt: 2-2 dus.
De dame van Jan Rijkse moest het opnemen tegen 2 torens, maar Jan had wel twee pionnen buitgemaakt. Aan Jan is zoiets wel besteed en hij won. Bas Robben deed het uitstekend tegen een speler met 200 Elo-punten meer, won met een prachtig stukoffer een pion en stond lekker, maar werd wat te overmoedig. Een blunder kostte hem een stuk en hij verloor alsnog: 3-3
En toen zag het er ineens helemaal niet goed voor ons uit. Bij Erik van Elven kon het nog alle kanten op, maar Henk Alberts had maar liefst 3 grote problemen: hij zat in tijdnood, was in de verdediging gedrongen en hij stond een pion achter. Henk overleefde de tijdnood, wurmde zich uit de wurggreep van zijn tegenstander, maar bleef wel een pion achter en dat werd hem in het eindspel toch fataal: 3-4. Erik van Elven moest winnen om een matchpunt veilig te stellen en dat was nog een zware opgave. Helden staan op als de nood het hoogst is en Erik was deze wedstrijd een ware held. In een stelling waarin beide koningen niet al te veilig stonden, kreeg Erik controle over de open g-lijn, zijn tegenstander leek dat in eerste instantie te kunnen verdedigen, maar toen Erik erin slaagde zijn paard ook nog eens bij de aanval te betrekken werden dreigingen teveel voor zijn tegenstander en ging de winst naar Erik. Daarmee redde Erik een matchpunt en zal hij bijzonder opgelucht zijn, want hij kon in de vorige twee wedstrijden een betere stelling net niet verzilveren.

Volgende ronde wacht een nog hetere strijd: een uitwedstrijd tegen RSG. RSG is in die wedstrijd favoriet, maar wij zullen ons niet laten kennen. Onze teamcaptain Mark Mathon heeft al een reisplan opgesteld voor die uitwedstrijd: verzamelen bij de Rosada, daar rijden we per auto naar airport Rotterdam-Den Haag (het vroegere Zestienhoven), waar we ons per vliegtuig naar Breda Airport (het vroegere Seppe) laten brengen en per taxi naar de speelzaal van RSG. Helaas zit de penningmeester van De Pion ook bij ons in het team. Dat wordt dus gewoon op de fiets naar De Veestallen...

De Pion 3 - CSV 2 4 - 4
Erik van Elven (1876) - Einathan Ghebreab (1876) 1 - 0
Henk Alberts (1621) - Hans Uitenboogaard (1730) 0 - 1
Bas Robben (1565) - Walter Vermeer (1785) 0 - 1
Jacques Smits (1563) - Thomas Herrewijn (1733) ½ - ½
Peter Huijser (1597) - Willem Klein (1725) 0 - 1
Kees van Hogeloon (1523) - Marco Tjepkema (1552) 1 - 0
Mark Mathon (1535) - Robbert Ritsma (1516) ½ - ½
Jan Rijkse (1526) - Piet Verkamman (1461) 1 - 0

 

Het externe schaakteam van de  Rooise Dam en Schaakverening bracht voor het eerst een bezoek aan Roosendaal. De pion 4 ontwijken was niet moeilijk afgelopen seizoenen, want in de NBSB-competitie speelde ze in een hogere klasse. Maar Het derde kwamen ze ook niet tegen, destijds mochten ze in het Oosten blijven.

De afstand van Sint-Oedenrode naar Roosendaal was dus een suk langer dan 'normaal'. Wat dat betreft jammer dat naburige provincies maar weinig extra teams inbrengen in de nieuwe klasses. Overigens bij de Pion zijn we wel grotere afstanden gewend. De dammers van RDS hebben 3 externe teams, de schakers helaas maar 1. Op zich een oneerlijke vergelijking, want voor het dammen zijn minder spelers per team nodig. Als ik zo op de site kijk zijn beide groepen ongeveer even groot. En eerlijk is eerlijk, als ik het zo zie hebben ze daar op een clubavond meer interne partijen dan wij. En dat ze daadwerkelijk kunnen schaken is gebleken.

Op bord 1 werd de stelling meteen op scherp gezet, in de openingsfase stond het bord barstensvol penningen. De andere partijen verliepen een stuk rustiger. 3 remises volgde.
Op bord 7 stond Theo er positioneel lang beter voor. Een mindere torenzet liet echter een paardvork toe. Op bord 5 werd een loper weggeblundert. Op de vorige zet was een pion vooruitgespeeld om de loper weg te spelen, maar vervolgens werd niet aan het plan gehouden.

Niet alle uitslagen verliepen volgens het verwachtingspatroon, of misschien toch wel. Op de eerste tafel bij binnenkomst zaten onze jongste en oudste externe speler te spelen. Joshua maakte in Goirle al een mooi debuut in de KNSB-zaterdgcompetitie en ook deze ronde wist hij een puntje te pakken, uiteindelijk het enige volledige bordpunt,

De Pion 4

RDS 1

  
Graag de, F.J. (Ferdin) 1539 Ham ten, J. (John) 1824 z-w 0 - 1
Essen van, M.M.E.D. (Marieke) 1521 Bax , M. (Martijn) 1788 w-z 0 - 1
Snijders , A. (Anthony) 1436 Laat de, B. (Bert) 1633 z-w ½ - ½
Snijders , B. (Bas) 1425 Verhagen , A.C. (Ad) 1526 w-z ½ - ½
Heijnen , P.A.C. (Patrick) 1300 Dekkers , R. () 1640 z-w 0 - 1
Oostvogels , K.J.M. (Kimberley) 1269 Willems , H. (Harry) 1565 w-z ½ - ½
Potjes , T.A.A. (Theo) 1354 Huisman , B.M. (Basten) 0 z-w 0 - 1
Prevoo , J. (Joshua) 0 Biggelaar v.d., J.C. (Jos) 1425 w-z 1 - 0
Gemiddelde Rating:1406Gemiddelde Rating:1629 2½-5½

 

Volgende ronde spelen we in Steensel tegen de Kemppion. Binnen dit team varieren de ratings met slechts 800 punten, dus wat we kunnen verwachten is moeilijk te zeggen. Zeker is wel, als we daar matchpunten pakken doen we weer mee in de bovenste helft van het klassement. Ennuh, dat zou ook wel eens fijn zijn. Als 'oude-derdeklasser' moet winst tegen een 'oude-tweedeklasser' niet onmogelijk zijn.

Uw razende reporter was opnieuw niet aanwezig bij het grote schaakfestijn, of is schaakmanifestatie een beter woord? De Pion (2) speelde tegen De Zwarte Dame en zoals al voorspeld was, werd het een vurige strijd. De voetsoldaat die het opneemt tegen Dé Zwarte Dame. De voetsoldaat die zijn onvrede uit, ten strijde trekt tegen het onrecht wat hem wordt aangedaan. Een niet-ooggetuigenverslag volgt.

Op zaterdag 24 november 2018 werd de vierde ronde van de KNSB-competitie op het programma. Na afloop van de derde ronde voelde ik persoonlijk niet de behoefte om een verslag te schrijven, de oplettende lezer kan uit het verslag op de website van Zuid-Limburg waarschijnlijk wel opmaken waarom. Dankzij de nederlaag in de derde ronde moesten we de eerste plaats delen met 3 andere teams. In een competitie waarin de teams zo dicht tegen elkaar aanliggen is een wedstrijd tegen de hekkensluiter dan ook geen garantie op succes. Het voelde dan ook als een wedstrijd die spannender was dan de uiteindelijke uitslag doet vermoeden, het ging naar mijn beleving ongeveer als volgt:

Mark lijkt na een redelijk moeizaam van het begin seizoen een beetje op stoom te komen. Hij zette als eerste een punt op het scorebord. In een variant van de Sveshnikov die Mark vrij recent nog op het bord heeft gehad, mocht hij van de respectievelijke  tegenstanders vrij eenvoudig een koningsaanvallen ontwikkelen. Na een dubbel kwaliteitsoffer waarvan de tweede niet eens aangenomen mocht worden, kregen de witte lichte stukken en dame vrije toegang tot de zwarte koning: 1-0

Ook David lijkt de smaak weer te pakken te hebben en zijn energie op een positieve manier kwijt te kunnen in zijn partijen. Met de witte stukken ruilde hij in een Ben-Oni achtige structuur de juiste stukken en wist hij de zwarte pion op c5 buit te maken. Het einde heb ik niet meegekregen, maar het leek een rechtlijnige exercitie: 2-0

Gisteravond na de wedstrijd kwam ik erachter dat ik Ludo voor de derde keer achter de zwarte stukken had geposteerd. Ondanks dat dit niet helemaal de bedoeling was heeft Ludo dit seizoen nog geen wedstrijd verloren. Ook in deze partij kwam hij niet echt in de problemen. Vanuit een Engelse opening werd de symmetrie in de pionnenstructuur nooit echt verbroken. Als dan ook praktisch alle stukken van het bord verdwijnen is remise een logische uitslag: 2.5 – 0.5

Vervolgens was het Jan die ons op het randje van het eerste matchpunt bracht. Vanuit een symmetrisch ogende opening leek zijn tegenstander wat tijd te verspillen met een paar manoeuvre die niet echt ergens toe leidde. Nadat Jan zijn stukken op de juiste velden had neergezet, bleek de witte geïsoleerde d-pion uiteindelijk veel meer een asset dan een zwakte. De achtergebleven zwarte pion op e6 bleek aanzienlijk zwakker en deze werd uiteindelijk ook buitgemaakt. Het eindspel loper + vrije geïsoleerde d-pion tegen paard werd door Jan soepel in winst omgezet: 3.5 – 0.5

Anthony had op het tweede bord lange tijd een gelijk opgaande partij. Nadat er een hoop stukken geruild waren besloot hij vermoedelijk iets te vroeg om zijn meerderheid op de damevleugel naar voren te gooien. Zwart isoleerde de witte pion op c5 en kon vervolgens zowel zijn toren als koning activeren. De koning van Anthony kwam uiteindelijk redelijk ongelukkig op h3 te staan, waarna de vrijpion van zwart in combinatie met een soort matnet de partij besliste: 3.5 – 1.5

Daarna was het Cees die de matchpunten over de streep trok. In een stelling waarin de materiele balans nooit echt verstoord werd, werden de praktische problemen die het gevolg waren van het ontbreken van pionnen rondom de witte koning zijn tegenstander uiteindelijk fataal. Het exacte einde heb ik niet meegekregen, maar Cees leek nergens meer in de problemen te komen: 4.5-1.5

Ikzelf had aan het eerste bord uiteindelijk vooral het geluk aan mijn kant. Een opening spelen waarvan je weet dat hij eigenlijk niet helemaal correct is en er vervolgens maar een rommeltje van maken om kansen te houden gebeurt me eigenlijk nog steeds te vaak. Ik heb de partij niet met een computer bekeken, maar ik heb het gevoel dat wit op een gunstige manier mijn geïsoleerde d-pion kon winnen met groot voordeel tot gevolg. Nu eindigden we in een eindspel met zware stukken waarin wit één extra zwakte had, wat normaal niet genoeg is om te winnen. Zelfs het dame-eindspel waarin ik de extra witte zwakte heb kunnen elimineren, leek me nog houdbaar voor wit. Nadat ik nog een pion won en met mijn koning dekking kon zoeken in wat ooit de witte koningsstelling was, bleek er geen houden meer aan: 5.5-1.5

Alik was aan het derde bord als laatste bezig. In een Italiaanse partij leek hij met zwart al vrij snel met d5-d4 het initiatief over te nemen. Na een hoop gemanoeuvreer maakte hij een kwaliteit buit. De extra toren kon hij vervolgens gebruiken om de witte zwaktes onder vuur te nemen. Hoewel de witte stelling er lange tijd stevig uitzag, slaagde Alik er uiteindelijk toch in om er doorheen te breken: 6.5-1.5

Uiteindelijk gaf het aanzienlijke ratingverschil toch de doorslag, maar zoals gezegd voelt de uitslag behoorlijk geflatteerd. Wel mijn complimenten voor de manier waarop iedereen tot einde heeft gespeeld om te winnen. Remise mag dan de meest waarschijnlijke uitkomst zijn in een potje schaak, maar uiteindelijk gaat degene die het meest wil winnen dit uiteindelijk ook vaak doen! Doordat Dordrecht onderuit ging hebben we op bordpunten de eerste plaats in de klasse weer overgenomen. We moeten ons stekkie voorlopig nog wel delen met Krimpen aan den IJssel en RSC ’t Pionneke.

Persoonlijke uitslagen:

Stefan Colijn - Eugene Rebers 1-0

Anthony Mitran - Richard Ammerlaan 0-1

Alik Tikranian - Mark Vermeer 1-0

Jan van Mechelen - Ka Chun Lui 1-0

Cees IJzermans - Jan Peter Bogers 1-0

Mark Smits - Roel Trimp 1-0

Ludo Tolhuizen - Ton Dulk 1/2 - 1/2

David du Pont - Jan ten Brinke 1-0

De Pion - CSV 6.5-1.5

Wordt vervolgd op 15 december

  

Laad meer