Dit seizoen is de Pion 4 flink uitgebreid, met 13 spelers zal het af en toe best druk zijn op het reservebankje.
De eerste ronde mochten we tegen het uit de 2e klasse gedegradeerde team, iets waar een vorig seizoen een klein katertje aan over hebben gehouden. Ditmaal was het de Vughtse Toren 2.

Een goede voorbereiding kan wonderen doen, maar vanwege een foutje bij het 'allen beantwoorden' kwam bij de meeste spelers de teamopstelling pas laat aan. Desondanks was de delegatie uit Roosendaal en Belgié op tijd bij de Mac. Op naar het pitoreske Vught.
Ruim op tijd was het complete team bij café van Berkel, zeker een aangename verrassing, aangezien we als schakers vaak aan de late kant zijn.

De laatste keer dat we een team uit Vught tegenkwamen in de derde klasse was het seizoen 2014-2015, destijds in een oostelijke poule. Dit was blijkbaar ook het laatste seizoen van de Vughtse Toren 3. Hun tweede team heeft zich in het volgende seizoen weten te handhaven, maar is in 2017 toch gedegradeerd.
In het competitiearchief is geen ontmoeting tussen de laagste teams te vinden, dus 7 oktober werd een primeur.

5 over één ging de wedstrijd van start. excuses kwamen voor de late aanvang, maar ach, ik ben eigenlijk niet gewend dat ze vroeger beginnen. Nieuw dit seizoen is het tempo, 40 zetten in 90 minuten en daarna 30 minuten extra bedenktijd. Bij elke zet vanaf de start krijgt elk der spelers 30 seconden extra bedenktijd. Hoewel 'nieuw', bij de Pion kennen we dit tempo uiteraard van de KNSB-competitie en de interne, dus wel zo gemakelijk dat we het 'oude tempo' mogen vergeten.

Na een paar uur zwoegen kwam de eerste beslissing op bord 3. Nieuwkomer Ovi stond al lange tijd gewonnen en maakte de partij af. 1-0. De partij naast hem ging ook de eindfase in. Ferdin kwam positioneel iets minder uit de opening en werd langzaam weggespeeld.
Daarna kwamen de onderste borden in hun eindfase. Op bord 8 wist Marieke stuk na stuk op te halen en daarmee won ze haar eerste partij als vast teamlid in de zaterdagcompetitie. Theo had een partij waarbij zwart nauwelijks problemen kreeg te verwerken en een koningsaanval sloeg uiteindelijk door.

Met een tussenstand 3-1 zag het er lange tijd rooskleurig uit. Als ik echter naar mijn eigen partij keek, was op bord 7 een verliespuntje nagenoeg zeker. Marie had minimaal een gelijkwaardige stelling, maar een loper gooide roet in het eten.

Het eerste matchpunt werd na 3 uur spelen geleverd door Anthony, maar de nog spelende borden zagen er niet te best uit. Niet veel later ging bord 7 inderdaad onderuit. Bas was nog bezig in een onduidelijke stelling. Twee torens tegen paard en toren. Bas had ter compensatie van de kwaliteit wel een pionnetje extra. Torens werden afgeruild. Uiteindelijk gingen de witte pionnen verloren en werd remise overeengekomen.

Ik heb zelf weinig van andere partijen meegekregen, dus aanvullingen zijn welkom!

De Vughtse Toren 2

De Pion 4

 
Sterkenburg van, H.M. (Harry) 1638 Mitran , M. (Marie) 1614 1 - 0
Loman , P.L. (Peter) 1599 Graag de, F.J. (Ferdin) 1479 1 - 0
Ouden den, B. (Bouwe) 1418 Mitran , O. (Ovi) 1538 0 - 1
Vall v.d., J. (Jacques) 1400 Snijders , B. (Bas) 1411 ½ - ½
Stehmann , J.J.F. (Jos) 1306 Snijders , A. (Anthony) 1412 0 - 1
Ploem , H.J.E. (Hans) 1028 Potjes , T.A.A. (Theo) 1363 0 - 1
Donders , F.L.L. (Frank) 1035 Heijnen , P.A.C. (Patrick) 1286 1 - 0
Koot , S. (Steve) 800 Essen van, M.M.E.D. (Marieke) 1139 0 - 1

 

Bij de andere teams kwam de verrassing uit Tilburg. Stukkenjagers 7 wint van Stukkenjagers 6.
Nuenen 2 wint en de winnaar met de grootste cijfers is het andere clubje in Roosendaal.

 

"Wat een mooie beker! Heb je die gewonnen?" Zo begon de treinconducteur zijn kaartjescontrole toen ik onderweg was naar Roosendaal van waar uit Het Tweede vertrok richting Oosterhout. Over het bijvoeglijk naamwoord 'mooie' kan getwist worden. Maar de vraag of die gewonnen was, moest toch bevestigend worden beantwoord. Of toch, dat lijkt het meest aannemelijk, aangezien de beker bij ons stond.

Sinds het jaar 2002 (en wellicht eerder) zijn de onderlinge matches tussen De Pion en D4 wedstrijden geworden waarbij gestreden wordt om een wisselbeker. Op 5 januari 2002 wonnen D4 4 en 5 hun wedstrijden en pronken op die manier boven aan het lijstje van winnaars.  Het is echter maar enkele jaren bijgehouden op de beker. De laatste winnaars volgens de beker zijn De Pion 4 en De Pion 6 op 15 december 2007. Tijd voor een zoektocht door de archieven in de tussenliggende jaren. Op 22 november 2008 werd De Pion 4 overklast door D4 2, maar De Pion 5 wist het talententeam van D4 met dezelfde score te overklassen. Het laagste bord werd door ons gewonnen, en bij een gelijke stand valt dat bord af, dus was de beker voor D4.

Op 27 maart 2010 was de volgende ontmoeting. De Pion 3 verloor met het kleinst mogelijk verschil van D4 2. In 2010 werd er nogmaals gespeeld tegen D4 2, ditmaal door De Pion 5. Op 20 november won het vijfde.  In het seizoen 2011-2012 stond er geen onderlinge match op het programma. Pas op 15 december 2012 werd er weer gestreden om de wisselbeker. Opnieuw was het De Pion 5 die het opnam tegen D4 2. D4 mocht de beker mee naar huis nemen. Maar in het seizoen daarop werd direct wraak genomen. Tweemaal zelfs. De Pion 2 versloeg op 2 november 2013 het vlaggenschip van D4 en op 8 februari 2014 hield De Pion 5 de beker in Roosendaal.

De Pion 2 zorgde vervolgens voor een aantal goede jaren en versloeg D4 achtereenvolgens op 22 november 2014 en 7 november 2015. De Pion 4 raakte de beker vervolgens kwijt door 4-4 te spelen en het laatste bord te winnen. Zo belandde de cup op 19 maart 2016 weer in Oosterhout. Andere wedstrijden zijn er niet geweest, dus wat deed die beker bij ons?! Heeft de schrijver dezes gelogen tegen de conducteur? De beker was helemaal niet van ons! Maar genoeg geschiedenis, we kennen ons vijand nu echt wel. Tijd voor het heden. Hoe verliep de klassieker?

Om nog even goed wakker te worden, werd er onder begeleiding van wat stevige rockmuziek richting Oosterhout gereden waarna we met een korte stadswandeling arriveerden bij Café Oud Brabant. Daar schijnt D4 al enkele jaren te spelen, maar ondanks de vele matches was het voor velen de eerste maal dat ze daar speelden. D4 bleek vaak bij ons op bezoek te komen. In een bovenzaaltje waren de borden opgesteld en werd de beker neergezet. Op 512 velden werd gestreden om die 'felbegeerde' beker.

De eerste die klaar was, was Lewon Gevorkjan op het zesde bord. Hij nam het op tegen Ruud Goverde (1856) en bleek al snel veel beter en sneller ontwikkeld te zijn. Lewon liet zien dat hij potentie heeft en buitte die ontwikkelingsvoorsprong uitstekend uit. 1 - 0!

Vervolgens werd de strijd beslist op de hoogste borden. Ivo Kok nam het op tegen Carlo Bloem (2092). Ivo kreeg goed spel op de koningsvleugel en wist daar aardig wat druk op te bouwen, maar alleen druk is niet voldoende. Carlo werd actief op de damevleugel en vond het wel eens tijd voor een remiseaanbod. Gezien het feit dat Ivo een kansrijke aanval voorzag en alle hoop op een overwinning vergaan was, werd besloten in te gaan op het remise. Op het tweede bord speelde Benny Onrust tegen Maykel Smits (2068). Helaas heeft uw razende reporter niet al te veel meegekregen van deze partij, maar ik zag bij beide spelers een ongelukkige pionnenstructuur ontstaan op de damevleugel. Nadat de meeste stukken waren geruild, bleef er een gelijk eindspel over. Tussenstand: 2 -  1.

Op de overblijvende borden waren genoeg kansen. Koen Riemens stond lang prima, Eric van Loon had behoorlijk voordeel en bij René van den Broek was er ook niets aan de hand en zelfs bij Erik van Elven leek er niets schokkends te gebeuren. Een zege in de maak? Helaas, ondergetekende had een ogenschijnlijk goede stelling al enigszins verprutst. En daar bleef het niet bij. Koen kreeg tegen Erik Boom (1729) een fijne aanvalspartij maar tijdens het aanvallen werd veel tijd gebruikt. Teveel zelfs om alles goed door te rekenen waardoor de beslissende variant gemist werd. Erik knokte zich terug naar een ongelijk loper+toren eindspel met enkele pionnetjes extra. Na een strijd tegen de klok, wist Koen de torens af te ruilen en was remise de enige overblijvende uitslag.

In onderstaand partijfragment zie je hoe een partij kan kantelen door met het verkeerde plan te spelen. De witspeler dacht dat het belangrijk was om stukken bij de aanval te halen, zetten als Pf4 en Tg3 zijn echter nutteloos. De witspeler had moeten kiezen om eerst de verdedigers van zwart weg te jagen met het cruciale e5. Eerder in de partij was het volgens ome Fritz zelfs nog wat beter. Nu mocht de zwartspeler, Frans van Gils (1760) zelf e5 spelen en stortte de witte stelling in elkaar. Oya lélé!

Toen uw verslaggever klaar was, dacht hij dat het nog wel even zou duren en begaf zich dus naar beneden om bij de analyses die bezig waren te kijken. Stom, want vrij snel waren de andere partijen ook klaar. René had tegen Joost Sips (1946) een enorme koningsaanval opgezet. 30 punten keken richting de zwarte koning en dachten dat er niets in hun weg richting de koning stond. Het enige wat na de schermutselingen gewonnen was, was een pion. En de stelling was gewonnen. Een remiseaanbod van Joost werd dan ook afgewezen en René pakte het punt. Hoeveel stond het ondertussen al? 3.5 - 2.5, 1 punt en we hebben 2 matchpunten. Het kan nog want Eric stond inmiddels een dame tegen twee torens voor en die werkte nog niet optimaal samen.

Op het laatste bord was Erik ook nog bezig. Arie van Heeren (1755) had een open C-lijn aan Erik gegeven, of toch zo leek het. Niets was minder waar, Arie mocht in de zwarte jungle binnen komen. Er lag nog net geen welkomsmat op c7. In een poging deze toren op te sluiten, verzwakte Erik zijn pionnenstructuur dusdanig dat het gatenkaas werd en daar profiteerde Arie effectief van. Alle druk kwam op Eric liggen. Maar dat moet toch lukken? Kijkt u mee naar het volgende partijfragment.



Een foute zet en wit kan opeens met zijn twee torens optimaal samenwerken en het paard winnen. Omdat Eric nog wat pionnen over heeft, is de stelling die overblijft remise. Maar Eric had kunnen winnen. Hoe? Op de 40e zet speelde Eric vrij vlug Kg8 met het idee dat wit weer wel Td8+, Td7+ zou spelen. Zo had Eric wat tijd gewonnen en kon na wat verfrissends gehaald te hebben, gloednieuw starten aan het uitrekenen van Kh6. Niets was minder waar. Direct Kh6 en de partij was uit geweest in het voordeel van Eric.

Het lijkt allemaal soms zo simpel, maar het is en blijft een verraderlijk spelletje. Eindstand: 4-4. Voor wie was de beker nu? Erik had verloren op het achtste bord, dus met 7 borden hadden we gewonnen. We mochten de beker weer mee terug nemen, nu rechtmatig aldus de geschiedenisboeken. Vrijdag is hij weer even te bewonderen bij de Black Horse.

Nog even de detailuitslagen:

Thuis Uit Score
Bloem , C. (Carlo) (2092) Kok , I. (Ivo) (2091) ½ - ½
Smits , M. (Maykel) (2068) Onrust , B. (Benny) (2035) ½ - ½
Sips , J.J.A.M. (Joost) (1946) Broek van den, R. (René) (1907) 0 - 1
Vossen van, R. (Robbert) (2044) Loon van, E. (Eric) (1913) ½ - ½
Boom , E. (Erik) (1729) Riemens , K. (Koen) (1847) ½ - ½
Goverde , R.J.M.G. (Ruud) (1856) Gevorkjan , L. (Lewon) (1786) 0 - 1
Gils van, F.M. (Frans) (1760) Lambregts , F.J.J. (Frank) (1823) 1 - 0
Heeren van, A. (Arie) (1755) Elven van, E.F.A. (Erik) (1814) 1 - 0
  4 - 4

Het Eerste van De Pion reisde op zaterdag 7 oktober 2017 af naar een koud Arnhem waar wij in jolige spanning de tweede wedstrijd in de klasse 1B tegemoetzagen. Met onze grote selectie gaat het dit seizoen geregeld gebeuren dat onze teamleider te veel mensen beschikbaar heeft, die kunnen en willen spelen. Zogezegde first world problems. Na lang puzzelen is ons immer gewaardeerde TL tot de conclusie gekomen dat deze ronde Dirk, Pim, en David op het bankje moesten plaatsnemen. Van te voren waren Jan van Mechelen en Robert Schuermans op verkenningsmissie gestuurd en welke bij binnenkomst (12:30) ons (Alik, Anthony, Ger, en ikzelf) al netjes stonden op te wachten, inclusief waardevolle informatie over de oppositie. Langzaam aan druppelde de rest van de brigade binnen, in de vorm van Stefan, Jordy, Mark, Ludo, en Bas (de Feijter). Bas maakte zijn debuut in het vlaggenschip van De Pion, wederom welkom Bas! Vooraf was ons oordeel dat het een moeilijke taak werd om Arnhem te vellen, maar als we een matchpunt (of twee) bij wilde schrijven dan moesten we op de onderste borden goed presteren. De opstelling van Arnhem was indrukwekkend, waar zij op bord 1 Ruud Jansen hadden gepositioneerd (2516 elo) en de gemiddelde rating over de eerste zes borden ruim 2360 was. Op de onderste vier borden hadden wij het ratingoverwicht, dus we schreven onszelf nog niet af en waren het over eens dat met goed spel van onze kant we wellicht mochten dromen van matchpunt(en). 

Eindelijk was het dan zover. We waren na een jaar weer thuis. Thuis in de tweede klasse wel te verstaan.
Onze eerste tegenstander was De Raadsheer. Ze zijn verhuisd naar een nieuwe locatie. Bij aanvang van de wedstrijden moesten we vernemen dat de partijen die om half vijf nog niet afgelopen waren verder gespeeld moesten worden in een ander gebouw. De tegenstander van Bas had niet doorgekregen dat de wedstrijden om deze reden om 12 uur begonnen en hij kwam dus pas na ruim 40 minuten aangesneld.

Imad ging op bord 8 als een trein. Hij won snel een kwaliteit en dwong zijn tegenstandster een aantal zetten later tot een verplicht dameoffer. Daarna bouwde Imad rustig een aanval op en  hield zijn eigen koning goed beschermd. Nadat hij met een paardvork nog eens een extra stuk won, was er geen houden meer aan. Na anderhalf uur was het eerste bordpunt van het jaar binnen! (0-1)

Op bord 7 stelde Jan al snel daarna remise voor. De dames waren al van het bord, maar er stonden nog genoeg lichte stukken. Toch zag ook de tegenstander van Jan geen heil meer in een vervolg. Jan had de andere borden al gezien en had door dat deze remise ons heel goed uit zou komen. Na zeven kwartier stond het 0,5 - 1,5.

Peter op bord 6 dreef zijn tegenstander steeds verder tot wanhoop. Hij had al snel een toren gewonnen en ging al snel als het bekende mes door het pakje boter. Zijn tegenstander restte niets anders dan de koning neer te leggen en zo stonden we binnen 2 uur met 0,5 - 2,5 voor.

Kees op bord 4 had een merkwaardig verloop van de partij. Zijn dame en torens werkten zeer goed samen op de middenlijnen van het bord. Toch zag Kees een zet over het hoofd en in een betere stelling werd hij gedwongen om met een toren en loper tegen de dame van de tegenstander te knokken. Zijn tegenstander leek in het voordeel, maar toch kwam Kees verrassend sterk terug. Hij kreeg het voor elkaar om een mataanval op het bord te krijgen. Zijn tegenstander was gedwongen de dame voor Kees zijn toren te geven. Kees had nog een loper en verder hadden beide spelers nog enkel pionnen. Kees speelde het prima uit en zijn tegenstander gaf al snel daarna op (0,5 - 3,5)

Jacques speelde op bord 5 een puike partij. Zowel hij als zijn tegenstander rokeerden lang. Beide hadden ook niet alle stukken ontwikkeld toen Jacques al in de aanval ging. Zijn tegenstander kreeg verschillende dubbele aanvallen om zijn oren en moest constant in de gaten houden dat Jacques niet met loper en dame over de diagonalen binnen zou vallen. Zijn tegenstander dacht nog even een dameruil te forceren, maar nadat Jacques met een promoverende pion nog een stuk won, stond hij ineens 2 stukken en een aantal pionnen voor.
Na twee en een half uur, gaf zijn tegenstander op. (0,5 - 5,5)

Ad op bord 1 kwam al snel in een situatie waarin beide spelers een aantal pionnen hadden. Ad had nog een toren en zijn tegenstander een loper. Ad kon eerst rustig afwachten wat er op de andere borden gebeurde en hoefde niets te forceren. Hij speelde heel rustig en manouvreerde zijn koning en toren zo in positie dat zijn tegenstander moest gaan lopen met de koning. De koning liep niet de goede kant op en Ad liet zien hoe een koning, toren en pion de tegenstander aan de rand van het bord prima mat kunnen zetten. (0,5 - 6,5)

Nu was alleen Bas nog bezig. Zijn tegenstander deed goed zijn best om de 40 zetten te halen in het nieuwe speeltempo. Er kwam een lastige stelling op het bord waarin de lopers en paarden van links naar rechts over het bord vlogen en het voor de omstanders niet te bepalen was, hoe deze wedstrijd zou aflopen. Bas gooide op een gegeven moment een pion in het centrum naar voor om daar van een dubbelpion af te komen. Zijn tegenstander bleek echter een paardoffer te zien die bij de omstanders de wenkbrauwen deed fronsen. Alles ging open en Bas kwam een pion achter. Nog niets aan de hand. (Bas had een dreiging van eeuwig schaak). Bas verplaatste in zijn poging de stelling te verdedigen de koning en dame niet naar de juiste velden. Daar waar Bas dacht pionnen terug te kunnen winnen zette zijn tegenstander hem ineens mat. Nu was hij mooi op tijd klaar, zodat hij niet naar een ander locatie hoefde om verder te spelen. 

We hebben de wedstrijd met 1,5 - 6,5 gewonnen. Met een fijn gevoel reden we terug naar huis.

Op naar de volgende wedstrijd. Andere opstelling, ander wedstrijdplan, maar wellicht wel weer met een prima resultaat. De eerste punten hebben we vast binnen!!!

Het was gisteren (16 september 2017) na een hele lange vakantie allemaal te doen in de Black Horse waar het vlaggenschip van De Pion aan moest treden tegen Het Witte Paard uit Haarlem.

In zijn partij tegen de Hongaarse Adam Feher was het FM Dirk van Dooren met zwart die de score opende. Na wat ingewikkelde voortzettingen in het middenspel en een pion die door Feher beslist niet geslagen mocht worden, nam hij na een aanbod van Feher, genoegen met remise. Cees IJzermans doorzag met wit een onjuist “paardoffer” van FM Aran Kohler en won gedecideerd. FM Stefan Colijn gaf met wit blijk van zijn supertalent en liet schaakprofessional IM Bruno Carlier (voorheen: voor En Passant en Pathena Rotterdam in de Meesterklasse gespeeld) volledig kansloos. Anthony Mitran maakte met wit vervolgens hardhandig korte metten met teamleider Max Merbis. Tussenstand: 3½ - ½.

Daarna werd ook het incasseringsvermogen van De Pion flink op de proef gesteld. Ludo Tolhuizen, Alik Tiranian en Mark Smits verloren in een tijdsbestek van iets minder dan een uur. Dat was even slikken: 3½ - 3½. Vervolgens kwam De Pion weer op voorsprong door de winst van FM Jan van Mechelen met zwart op Rene Duchêne. Een hele moeilijke partij! Jan zelf stelde echter dat hij geluk had gehad. Een bescheiden reactie. Tussenstand: 4½ -  3½.

Jordy Schouten had met wit van doen met Collin Boelhouwer en kwam niet echt lekker uit de opening. Dat was het begin van het eind. Hij moest na lang puzzelen bakzeil halen. De stand was weer gelijk: 4½ -  4½. Nu kwam het aan op het resultaat van de partij tussen Robert Schuermans (alias: mister De Pion) en Jan-Willem van Prooijen. Robert had met zwart kleine winstkansjes, maar die werden knap geneutraliseerd door Van Prooijen. Remise bleek jammer genoeg onafwendbaar. Eindstand; 5 - 5.
 
Gedetailleerde uitslagen De Pion 1 (2197) – HWP Haarlem 1 (2226): 5 - 5
1. FM Dirk van Dooren (2356) – Adam Feher (2379): ½ - ½
2. FM Stefan Colijn (2284) – IM Bruno Carlier (2373): 1 - 0
3. FM Mark Smits (2219) – FM Bart Gijswijt (2296): 0 - 1
4. Alik Tikranian (2256) – FM Barbak Tondivar (2269): 0 - 1
5. FM Jan van Mechelen ( 2230) – René Duchêne (2179): 1 - 0
6. Cees IJzermans (2211) – FM Aran Kohler (2214): 1 - 0
7. Ludo Tolhuizen (2116) – Pieter de Jager (2126): 0 - 1
8. Jordy Schouten (2109) – Collin Boelhouwer (2113): 0 - 1
9. Robert Schuermans (2097) – Jan-Willem van Prooijen (2160): ½ - ½
10. Anthony Mitran (2095) – Max Merbis (2156): 1 - 0

Je hebt een tijd van komen en een tijd van gaan. Een oude website die vernieuwd wordt, een teamsamenstelling die verandert. Vernieuwingen! Leuk, maar soms worden ze als eng ervaren. Mensen houden graag vast aan hun eigen gebruiken en tradities, maar dat terzijde. Dat Paul Kuijpers en Joris Kok het Tweede zouden verlaten was al bekend, ook oudgediende maar nog steeds trouwe supporter van De Pion 2, Ted van Eck heeft ons in de zomerstop verlaten. Maar we hebben genoeg vers bloed! En bloed dat hebben we geroken tijdens de wedstrijd, leest u maar eens verder onder de streep.

Laad meer