Nog ééntje dan…
(N.B. voor het verhaal van de hoofdfoto, zie aan het slot van dit verslag, en kijk hier voor alle vanmiddag door mij gemaakte foto’s).
Vandaag zo aan het einde van het zomer schaakseizoen toch nog maar een schaaktoernooi bezocht! Van vrijdag 28 tot en met zondag 30 augustus vindt in Goirle in het Jan van Besouwhuis een weekend toernooi plaats waarbij de spelers maximaal zes ronden kunnen spelen. Met één ronde op vrijdagavond, drie ronden op zaterdag en twee ronden op zondag is het voor diverse schakers net iets te intensief en zij maken dan ook gebruik van de reglementaire mogelijkheid om in de eerste vier ronden een ‘bye’ op te mogen nemen (een vrije ronde waarbiij de speler dan toch beloond wordt met een half punt). De bijna 120 schakers die in de zaal ‘De Kapel’ spelen zijn verdeeld over drie groepen. Afhankelijk van de ELO-rating van de schakers, spelen zij in de A-, B- of C-groep. De A-groep is voor spelers met een ELO-rating van minimaal 1950. En de C-groep is dan weer voor spelers met een ELO-rating van maximaal 1800. Van onze vereniging zouden aanvankelijk drie spelers uit Roosendaal gaan meedoen, maar door gezondheidsproblemen bij twee van de drie ging uiteindelijk alleen Ed Verdult op zaterdagmorgen richting Goirle. Ed was één van de schakers die voor de eerste ronde (op de vrijdagavond) een ‘bye’ had opgenomen. In de ronde van zaterdagmorgen speelde Ed remise. En toen ik aan het begin van de derde ronde binnen kwam voor een bezoekje, ging Ed net beginnen met de derde ronde.
Dit was dus rond 14.00 uur. En ik was eigenlijk precies op tijd. En dat was een wonder op zich. Ik was rond 13.00 uur thuis vertrokken en dan moest een ritje Roosendaal-Goirle toch wel lukken binnen een uur. Maar in de buurt van Breda werd uiteindelijk duidelijk dat tussen Breda en Tilburg op de A58 een file stond van maar liefst 17 kilometer. Ik had nog niet gehoord hoe lang de file was, maar toen ik op de navigatie de mogelijkheid zag om binnendoor te gaan rijden, kon ik nog net de afrit in de buurt van Ulvenhout nemen om vervolgens via Chaam, Alphen en Riel uiteindelijk om 13.55 uur bij het Jan van Besouw huis in Goirle uit te komen. Missie geslaagd, op tijd om in de eerste tien minuten diverse foto’s te kunnen maken. Inmiddels heeft Frans Peeters die foto’s in een aparte map gezet.
Op de foto’s staan diverse bekenden. Behalve Ed is ook Frank Lambregts te zien (tot en met augustus 2026 nog Pion-lid zoals zojuist door hem gemeld). Maar ook oud-leden zoals Alik Tikranian, Cees IJzermans, Barry Plukkel en Guus Plukkel. En verder ook nog diverse bekenden die ik ook ben tegengekomen bij andere toernooien in de afgelopen maanden. En ook kwam ik weer een man tegen die ik in de afgelopen maanden bij alle toernooien waar ik ben geweest ben tegengekomen… Gent, Vlissingen, Brugge, Brasschaat en nu Goirle. Eerder had ik hem wel eens gesproken. Ook omdat hij toen een polo-shirt droeg dat er qua ontwerp exact hetzelfde uit ziet als een polo-shirt dat ik hier thuis ook in de kast heb hangen. En in al die toernooien heb ik hem een keer met dat polo-shirt gezien, zo ook vanmiddag. En geloof het of niet, hetzelfde bewuste polo-shirt hing bij mij thuis klaar om aan te doen… maar omdat ik op tijd in Goirle wilde aankomen vergat ik op het allerlaatste moment om nog van polo-shirt te wisselen, en toen ik hier in Roosendaal de straat uit reed, dacht ik, nou ja, lekker belangrijk. Achteraf was ik er dus wel blij mee. Anders was het wel heel erg opgevallen in Goirle. De man begeleidt Belgische jeugdspelers die hij les geeft. En bij alle toernooien was hij dus als bezoeker aanwezig om te kijken hoe zijn pupillen het er vanaf brachten. En hij loopt dus ook regelmatig door de zaal heen, net als wat ik meestal doe, en vandaag gelukkig in een ander polo-shirt dus! Omdat het toch al het vijfde toernooi was waar ik hem tegen kwam, heb ik hem toch ook maar even naar zijn achtergrond gevraagd. De man is afkomstig uit Gent, geeft jeugdschaaklessen, is ook coach van Belgische schaaktalenten en zijn voornaam is Luc. Dat laatste was me wel meteen duidelijk en kon ik wel onthouden. Maar voor zijn achternaam was uiteindelijk nog wel een bierviltje nodig :-).
In de ochtend hadden oude bekenden Alik Tikranian en Cees IJzermans in de tweede ronde van de A-groep verloren van vader en zoon Grooten. Alik verloor van vader Herman Grooten en Cees verloor van zoon Tommy Grooten. Toen ik er was zaten Herman en Tommy op het eerste en tweede bord van de A-groep. Tommy kreeg een cadeautje nadat er eerste een moeilijk middenspel op het bord had gestaan. Zijn tegenstander zette de witte dame op b2 waarna zwart eenvoudig door een aftrekschaak met een paard op f3 de witte dame won omdat er nog een zwarte loper op g7 stond die dus tegelijkertijd de witte dame aanviel. Voor een witspeler met een ELO-rating van 2229 toch een ernstige fout, en zoiets zie je maar zelden op dit niveau. Tommy was er gelukkig mee waardoor hij na de derde ronde alleen aan kop ging met een score van 3 uit 3. Internartionaal Meester Herman Grooten had een moeilijke partij tegen Fide Meester Luuk Baselmans. Herman had een pion geofferd en kreeg daar langzaam goede compensatie voor. Met wit wist hij een ijzersterke aanval op te bouwen die leek door te slaan. Het hoogtepunt was rond de volgende stelling. Omdat er in Goirle geen live partijen bij worden gehouden heb ik van een respectabele afstand maar even een foto van die stelling gemaakt.
En als ik thuis de stelling omzet in een schaakdiagram, dan ziet het er als volgt uit (Herman Grooten met wit en Luuk Baselmans met zwart (aan zet)).
Let er op dat zwart bijvoorbeeld geen 1. … Pxf6 kan spelen omdat wit dan mat geeft, om te beginnen met 2. Dxh6!. En ook 1. … gxf6 gaat niet omdat zwart dan mat gaat na 2. Txh7+. Zwart ging hier dus maar schaakjes geven, om te beginnen met 1…. Db6+ en na 2. Kf1 bracht zwart de dame met 2. … Dd4 naar het centrum. Maar toen kwam toch echt het sterke 3. Dxh6. Maar zoals gezegd, zwart ging verder met schaakjes geven, daarna ging de witte koning naar de damevleugel, werd de witte dame er op die vleugel tussen gezet, werden dames geruild en ontstond er een heel ander soort stelling dan de aanvalsstelling zoals die in het diagram te zien is. Uiteindelijk werd het een zwaarbevochten remise.
Zoals zojuist al aangegeven, er zijn in Goirle geen ‘live’ schaakborden. Dus er is vanaf thuis niet veel te volgen. Wat dat betreft zijn we bij andere toernooien als ’thuisblijvers’ toch wel verwend. En ik zou bijna zeggen dat elk toernooi tegenwoordig toch wel minimaal een aantal van die ‘live’ borden moet inzetten. De uitslagen en standen worden inmiddels wel bijgehouden en zijn per groep op de hoofdsite te vinden.
Van een andere partij, die van Alik Tikranian had ik ook nog wel een diagram willen plaatsen. Hij offerde met wit op een bepaald moment met Pxf7 een paard. Maar dat offer kon echt niet aangenomen worden. De nog jonge zwartspeler van De Stukkenjagers nam het paardoffer inderdaad niet aan en Alik won daarna met een paar nauwkeurige zetten de partij. Ik weet niet of ik de partij van Alik nog van hem krijg, maar zo ja, dan plaats ik het diagram later nog wel.
Iets verderop had Cees IJzermans zijn partij vanmiddag eerder ook gewonnen. In de vierde ronde die vanavond is gespeeld, zaten Alik en Cees op bord #3 en bord #4 van de A-groep. Er is dus nog vanalles mogelijk voor hen. N.B. Alik won vorig jaar dit weekendtoernooi (ongedeeld!)
En onze Ed… hoe ging het daar mee?! Wel, net als vele partijen bij het toernooi in Brasschaat had Ed weer een lange complexe partij. Mijn eigen planning was om uiterlijk 17.30 uur weer naar huis te gaan en rond die tijd was Ed nog bezig. De hoofdfoto is gemaakt rond het einde van de partij… van de C-groep, de groep waarin Ed speelt, was verder niemand meer bezig. Maar eigenlijk waren ze op het moment dat ik de foto nam ook net klaar… Ed dacht na het bereiken van de 40 zetten er extra tijd bij te krijgen. Maar het tempo in Goirle kent geen extra tijd na 40 zetten. Vanaf het begin af aan voor de hele partij 90 minuten en daarnaast wel 30 seconden increment per zet. Maar na het uitvoeren van zijn veertigste zet verloor Ed zijn partij dus jammer genoeg. Maar daarmee kon ik dus wel meteen terug richting Roosendaal. De terugweg naar Roosendaal ging stukken soepeler. De hond lag thuis in de bench nog rustig op mij te wachten en precies na een flinke stortbui konden we naar buiten voor haar ‘rondje’.
En dit was dan toch echt het allerlaatste verslag over de zomerschaaktoernooien van 2026!