Drama…

(N.B. de hoofdfoto is een foto van de spelers die niet op het podium spelen, op het podium spelen de hoogste twaalf borden, die bevonden zich achter mij toen ik de hoofdfoto maakte)

Is het verstandig om nog vóór het begin van de ronde al de titel voor het verslag bedacht te hebben… wellicht niet, maar toch ging het zo. Na de verhalen over de partijen van gisteren paste daar maar één woord bij… drama! Er was groot drama bij oud-clublid Robert Schuermans (zie update van gisteren), maar volgens Ed Verdult was het drama gisteren bij hem niet veel minder. En ook Henk Alberts gaf aan dat wat er gisteren was gebeurd een en al drama was. Dus ja, titel voor verslag was gekozen.

Maar ja, dan is het natuurlijk niet mijn bedoeling dat vandaag het net zo’n groot drama gaat worden, daar hoop je als toeschouwer dan toch wel op. Maar vandaag waren er wederom nederlagen voor Robert Schuermans (in de Open Groep) en Ed Verdult, Henk Alberts en was er ook een eerste nederlaag voor de hier eerder besproken Nico Kloosterboer (in de groep ‘Senioren 55+’). Dus ja, maak daar dan maar eens een leuk verslag van.

Een van de meest indrukwekkende partijen vandaag zag ik op bord #1 van de groep ‘Senioren 55+. Daar speelde met wit de Belgische Rudi Knors (geboren in 1963). Zijn huidige ELO-rating is 1972, onder de 2000 dus nog, en dat lijkt dan wel mee te vallen. Maar… vandaag begreep ik van meerdere Belgische schakers dat hij vroeger een veel hogere rating had en dat hij nog altijd een sterke speler is. Na thuiskomst (na eerst hond in de regen uitgelaten te hebben…) dus meteen de ratinghistorie van Rudi Knors opgezocht. En ja hoor, de man had ooit een Fide ELO-rating van 2128! En nu was dat dan wel in januari 2010, maar toch. Als iemand ooit zo goed geweest, dan kun je zelfs zestien jaar later nog altijd goede zetten van hem verwachten. Kijk maar, op een bepaald moment stond het zo:

Rudi heeft hier met wit al een prima stelling maar hij bouwde het voordeel nog verder uit door hier 18. d5! te spelen. En het drama voor zwart begon zich nu echt af te tekenen. Na 18. cxd5 (moet wel want de zwarte dame kan nergens heen) 18. … Pxd5 19. Pd5 stond de stelling op het bord die ik via de What’s App groep rondstuurde. En die stelling is al echt hopeloos (op 19. … Tc8 kan bijvoorbeeld 20. Db3 volgen). In de partij deed René Paardekam met zwart nog 19. … Lc6 maar na 20. Pc7 stond zo ongeveer alles in bij zwart.

Zwart wilde nog van geen opgeven weten en speelde 20. … Dc8 en na 21. Db3+ Kh8 22. Lxf6+ Pxf6 23. Pxa8 Pbd7 24. Pc7 was de achterstand toch echt een volle toren. Het witte paard komt gewoon terug in het spel.

En het witte paard valt bovendien in deze stelling de toren op e8 aan en er dreigt ook nog eens 25. b5 met winst van de loper op c6. Dus inderdaad de hoogste tijd om op te geven. De hele partij is overigens ook terug te vinden op de site van het toernooi

Een drama partij voor de zwartspeler René Paardekam, maar een fraaie partij van witspeler Rudi Knors. Toen ik naar huis wilde gaan, zag ik buiten deze speler staan en gaf hem een compliment voor zijn indrukwekkende partij. Dat het op een bepaald moment leek alsof er door wit een bak met stukken in de zwarte stelling was gestort (zie ook het diagram dat ik in de What’s App Groep van De Pion deelde). En toen hij reageerde zag ik pas bewust de man die naast Rudi stond en met wie Rudi op dat moment stond te praten. Ik dacht hé, dat is toch…. ja, het is hem….Thierry Penson. En na enige verbazing van beide kanten (ook Thierry leek mij pas aan mijn stem te herkennen) bleek ik dus daar een ander oud-Pionlid tegen het lijf gelopen te zijn. En niet zo maar eentje. Thierry maakte in de jaren tachtig samen met spelers als Valery Maes en Andy Baert deel uit van de Belgische inbreng in het eerste team van De Pion. Toen hij bij ons kwam spelen was hij al een keer Belgisch kampioen geweest. En Thierry won als lid van De Pion ook het Brabants kampioenschap in het seizoen 1984-1985. Dat was het eerste Brabants kampioenschap dat ik organiseerde als wedstrijdleider (eigenlijk meer wedstrijdorganisator) van de Noord-Brabantse Schaakbond (de NBSB). In dat eerste jaar deed bij de volwassenen ook een jong schakertje mee, ene Loek van Wely, maar op dertienjarige leeftijd kon hij toen nog geen potten breken. Thierry dat jaar duidelijk wel, wat ik me herinner van zijn partijen toen is dat het leek alsnog ze vrijwel allemaal eenvoudig door hem gewonnen werden en hij werd dan ook overtuigend Brabants kampioen. Herinneringen van lang geleden dus, en over het Branants kampioenschap hebben we het daar buiten bij de speelzaal in Brasschaat nog niet eens gehad. Er waren nog genoeg andere onderwerpen. Bijvoorbeeld de vraag van Thierry of het Tweetallentoernooi nog georganiseerd wordt door De Pion. Samen met zijn schaakmaat Andy Baert heeft Thierry daar diverse malen aan meegedaan. En volgens mij hebben zij het toernooi ook zelfs een paar keer gewonnen. En nu ik daar naar zoek, zie ik ineens ook de naam van toen 19-jarige Lars Vereggen bij de uitslagen van het Tweetallentoernooi van maart 2017. En laat die Lars Vereggen nu in Brasschaat meedoen aan de Open groep en degene zijn die gisteren Robert Schuermans patsboem mat zette en na vijf ronden gedeeld eerste te staan… bizar soms dit soort toevallige dingen. Enfin, terug naar het gesprek buiten de speelzaal. Uiteindelijk moest Rudi Knors verder maar heb ik nog wel een tijdje alleen met Thierry staan praten. Inmiddels is hij overigens 71 jaar… moeilijk voor te stellen. Hij schaakt nog wel (in België bij Deurne), maar heel veel meer. Enfin… toen Henk Alberts naar buiten kwam omdat hij klaar was, zag hij mij nog altijd staan. “Jij moest toch de hond uitlaten”, en ja, dat had ik aangegeven toen ik ruim een half uur daarvoor naar buiten ging, maar ja, mensen zoals Thierry kom je niet elke dag tegen! De hond lag thuis rustig in de bench te wachten, maar wilde wel naar buiten… in de regen. Maar ja, geen drama toch!

Tot slot, ik was vandaag op tijd om foto’s te maken en Frans Peeters heeft er vanmiddag al aan meegewerkt dat de foto’s op een apart plek staan.

En de uitslagen, standen, foto’s van de toernooiorganisatie maar ook partijen zijn hier te vinden.

Wordt vervolgd…

UPDATE…

Bij het zoeken op internet naar de naam Thierry Penson kwam ik gisteravond laat ook nog een oud wedstrijdverslag van De Pion 1 tegen. Een verslag van november 2012! Begin er maar eens aan te lezen en je zult ontdekken dat het één van de memorabele verslagen van Charles Kuijpers is geweest. Charles, Kuijpers, de man die destijds teamleider was van De Pion 1. Maar kijk ook eens naar de opstelling van ons eerste team destijds, zie ook hieronder… een ijzersterk team dat in die wedstrijd van de 2e klasse C speelde tegen LSG 2 (Leiden). Maar De Pion 1 speelde toen wel met zes Belgische spelers en slechts twee bekende Roosendalers, Stefan Colijn en Jan Schuurmans… Zo ging dat destijds (maar het aantal van zes Belgische spelers was volgens mij niet standaard, vaak waren het er toch minder).

De Pion 1 – LSG 2 (24 november 2012)

1. Stefan Colijn (2320) – Raoul van Ketel (2247) 1 – 0

2. Stefan Docx (2424) – Albert Termeulen (2111) 1 – 0

3. Jan van Mechelen (2183) – Sven Bakker (2215) 1 – 0

4. Thierry Penson (2177) – Martin Roobol (2323) 0 – 1

5. Andy Baert (2150) – Robert Straver (2082) 0-1

6. Jan Schuurmans (2094) – Chris Roosendaal (2118) ½ – ½

7. Robert Schuermans (2074) – Gerrie Bloothoofd (2043) 0 – 1

8. David DuPont (2036) – Henk van Putten (2092) ½ – ½

En zie hier ook het volledig wedstrijdverslag van destijds van Charles Kuijpers.