Intensieve zondag

(NB een toelichting op de profielfoto komt pas helemaal aan het slot)

Na een prima start op zaterdag waren er gisteren op zondag twee ronden te spelen in Vlissingen. Als ik kijk hoe ik me gisteravond voelde om 23.30 uur, was dat net een beetje teveel van het goede. Toen ik nog aan een verslagje wilde gaan werken voelde ik aan m’n lijf (inclusief hoofd) dat dat echt niet meer ging lukken, er moest eerst geslapen worden. Toen dochter daarna nog wilde beeldbellen vanuit Argentinië moest ik het ook voor haar zelfs kort houden, m’n batterij was leeg. En dat was niet de batterij van de telefoon…. die had aan de stroom gekund, nee, het was mijn eigen batterij, slaap was echt nodig! En eerlijk gezegd gebeurt me dat niet vaak. Voordat we gistermorgen om 10.00 uur vertrokken richting Vlissingen vertrokken had ik nog een bezoekje gebracht aan de Lidl, een lunchpakket voor mezelf gereed gemaakt en zelfs nog de planten buiten aan de voor- en achterkant water gegeven, er is altijd wel weer wat te doen :-). In het toernooi in Gent speelde ik ook twee partijen op een dag en daar had ik eigenlijk geen enkel probleem mee. Maar gisteren voelde het laat op de avond dus toch anders. De rest van het toernooi in Vlissingen zijn er gelukkig maar één ronde per dag. Dus moet goed komen!

Maar alsnog, de ‘morning after’ nog een verslagje natuurlijk. Een nachtje rust doet wonderen. De eerste ronde van de zondag verliep voor zowel Ed als mij niet goed. Ed had een schaakster (een Woman Fide Master uit Singapore) als tegenstandster en Ed werd redelijk snel duidelijk gemaakt dat zij de sterkste was. Mijn partij duurde ongeveer 4,5 uur. Ik kwam met zwart in een huisvariantje terecht (het zal weer eens niet zo zijn…) dat ik in de externe competitie tegen De Baronie ook had gespeeld. Ik kon die partij toen met moeite remise houden maar heb er later nog wel uitgebreid naar gekeken, op zoek naar verbeteringen omdat ik de omschrijving “met moeite” niet fijn vond. Ik had daar toevallig (…) vorige week nog naar gekeken, dus na een zet of zestien had ik nu een stelling die ik toch wel als gelijk beoordeelde. En ja, wat doe ik dan… dan bied ik natuurlijk een keertje remise aan, om eens te kijken hoe of de tegenstander er over denkt. Maar die vond dat hij met zijn ELO-rating van 2155 toch nog wel kansen had in de stelling (en terecht op zich hoor).

En rond dat moment speelde ik in deze stelling 16. … Pd6 en dat is wellicht ook niet de beste. De stelling is na bijvoorbeeld 16. … Lb6 of toch echt in evenwicht. En hierna werd het voor beide spelers nog een intensieve partij. De witspeler deed het ook niet altijd optimaal en zo kwam er nog geen tien zetten later toch wel een kansje voor mij. Let er overigens op dat in de volgende stelling inmiddels het zwarte paard weer terug is gegaan naar e4 :-). Met die zet 21. … Pe4 had ik de dreiging 22. … g5 in de stelling gebracht (met lopervangst). Dus na 21. … Pe4 had wit 22. h4 geantwoord en met 22. … f6 probeerde ik de dreiging er weer terug in te brengen. Mijn tegenstander reageerde toen met 23. Kg2 en toen stond het als volgt.

Het lastige is dat wit na 23. … g5 24. hxg5 fxg5 tussendoor op e4 kan slaan. Maar de stelling na 25. Lxe4 Txe4 26. Lxg5 Tde8 had ik toch moeten spelen. Zoals mijn tegenstander na afloop aan gaf had zwart dan de witte pion op e2 gewonnen en voldoende spel gehad.

Maar zoals jullie al wel snappen, zo ging het dus niet, ik speelde op een trucje met 23. … h5 en dat moet je niet doen tegen spelers met een ELO rating van 2155. Na 23. … h5 kun je natuurlijk niet 24. Lxh5 spelen want dan verlies je met wit wel de loper van f4 na 24. … g5. Maar mijn tegenstander trapte natuurlijk niet in trucjes en speelde rustig 24. Tc2 (maakt een veld vrij voor de loper van f4 zodat die altijd nog naar c1 terug kan). En ja, toen moest ik mijn h-pion verdedigen en na 24. … g6 25. Tfc1 ben ik dan eigenlijk twee zetten kwijt geraakt. Niet doen dus, op trucjes spelen :-). Voor degene die mijn stukjes echt goed leest… als je in de stelling na 25. Tfc1 denkt nog het verrassende 25. … Pxf2 te ontdekken, dan zit daar wel een kern van waarheid in want 26. Kxf2 d3 is dan goed voor zwart. Maar… wit kan in plaats van het paard slaan 26. Tc8 spelen en dan volgt na 26. … Pg4 27. Txd8 Lxd8 28. Tc8 Td7 29. Lxb7 met duidelijk betere stelling voor zit. Die dreiging van Tc8 had ik gezien, en had ik dus door mijn twee niet zo nuttige zetten zelf op mij afgeroepen…

Enfin.. na het missen van die kans met 23. … g5 werd het een moeilijk eindspel wat ik jullie verder zal besparen. Ondanks dat er nog twee bekende toeschouwers rond liepen, Nico Kloosterboer en Ivo Kok kon ik het niet bolwerken. Ed Verdult was zo vriendelijk om nog eens foto’s van mij tijdens een schaaktoernooi te maken maar op die foto’s die zijn genomen rond de vijfenveertigste zet is duidelijk te zien dat ik het moeilijk had. De officiële foto’s van het toernooi van dit jaar komen overigens zeer vertraagd op de website van het toernooi. Ik zie dan vanmorgen dat de foto’s van de simultaan van afgelopen vrijdag pas zijn geplaatst… dus die foto’s kan ik vooralsnog niet gebruiken.

Na onze twee nederlangen in de tweede ronde van het toernooi (de eerste partijen van zondag) hadden we nog niet eens zo heel veel tijd over. Ed en ik hadden het er vooraf over dat we gezien de start om 11.30 uur wellicht al wel om 14.00 uur klaar zouden zijn, en dat we dan tot de volgende zondag ronde (om 18.30 uur) toch nog wel lekker veel tijd hadden om naar de Boulevard van Vlissingen te gaan. Maar enfin, het plan bleef hetzelfde, maar uiteindelijk zaten we er pas rond 17.00 uur. Net genoeg tijd dus om te eten. De Hooiberg van restaurant ‘Boulevard 17’ smaakte prima (probeer een foto daarvan maar op internet te vinden!).

En dan om 18.00 uur dus weer de Boulevard verlaten en met de auto terug naar de speelzaal. Daar stond voor mij een partij tegen Jules van Rossem op het programma. En het gekke is, toen we op de Boulevard zaten had ik de indeling gezien en bij de naam Jules van Rossem moest ik aan een Belgische nestor denken, een man op leeftijd. Waarom… geen idee. En wat ik altijd tegen mensen zeg, check de rating maar ook de leeftijd, dat had ik dus zelf niet gedaan. Toen we in de speelzaal waren en ik achter mijn bord ging zitten (op mijn blauwe stoel, die elke ronde keurig netjes dankzij wedstrijdleider André van der Graaf voor mij gereed wordt gezet) kwam daar ineens een vader met een jongetje aan lopen… Jules van Rossem is een jongen geboren in 2015 dus. Een jong, vriendelijk mannetje, dat met wit weloverwogen zetten speelde. Ik had inderdaad weer zwart en grappig genoeg waren de eerste twee zetten identiek aan de andere partij van zondag (meer verraad ik niet in dit soort openbare verslagen). Ik realiseerde me dat hij de eerste ronde had gewonnen van een speler met ongeveer 2000 rating. Dus oppassen geblazen. En na een zet of vijftien deed ik het niet handig.

Het is al niet veel meer voor mij met zwart, maar na 15. … f5 graaf ik ook nog eens mijn loper in. Gewoon 15. … Lxd3 16. Lxd3 spelen en dan wellicht iets als 16. … h5 proberen was beter geweest. Na de in de partij gespeelde zet 15. … f5 volgde nog 16. f4 h6 17. Le2 (na 17. g4 volgt ook 17. … Pf6) 17. … Pf6 18. Lf3. Tja en hier kreeg ik weer mijn gebrukelijk gedachte. Moet ik in deze stelling nou echt op winst gaan spelen? De slechte positie van de loper op g6 vond ik maar niks. Dus dan maar accepteren dat dit niet de stelling was om een gezonde winstpoging te gaan doen. Dus ik speelde nog een redelijk neutrale zet (18. … Df7) en bood toen remise aan. Jules nam het aanbod direct aan. En ja, ook mijn schaakprogramma geeft in deze stelling alleen maar volkomen gelijkwaardige remise varianten aan. Het is niet anders.

Toen Jules en ik in de kantine het partijtje nog gingen analyseren kwamen er een paar interessante achtergrondverhalen tevoorschijn. Hij had in Aalsmeer (bij Ad Bruijns en Frans Peeters) in Hotel Renaissance) meegedaan aan een van de Fide Four toernooitjes, en zo was hij blijkbaar aan zijn huidige Fide-rating gekomen. Maar nog interessanter was dat hij tussen neus en lippen door vertelde dat wat ik met zwart speelde door hem en zijn trainer (Job Delemarre ) afgelopen week nog online geanalyseerd was. Zo gaat dat dus, geboren in 2015 en schaaktraining van IM Job en ook nog van een andere sterke schaker. De stelling waarover Jules het had, hadden zij in de training via een Slavische opening beoordeeld, maar het was uiteindelijk precies dezelfde stelling als die bij ons na zes zetten op het bord stond. Dus ja, dan voelt het toch weer minder erg om tegen zo’n gastje remise te hebben gespeeld.

Ed kon het in de avondronde van zondag niet bolwerken tegen zijn tegenstander en verloor. Die tegenstander van Ed in de avond zat in de middagronde overigens naast mij. Hij verloor toen volkomen onnodig van Mika, een sterke Nederlandse jeugdspeler. Mika kwam heel goed weg dat hij een totaal remise eindspel nog kon winnen. Als beloning daarvoor mocht Mika in de derde ronde tegen grootmeester Erwin L’Ami en ja, dat won de grootmeester natuurlijk. Die partij van Mika van de middagronde werd links van mij gespeeld. En rechts van mij tijdens die middagronde zat Niek Oostvogels van de Raadsheer uit Zundert. Niek speelde een fraaie partij, offerde een kwaliteit voor een koningsaanval, leek als een mes door de boter te gaan… en toen vond zijn tegenstander Take (ook een sterke Nederlandse jeugdspeler) ineens een vreselijke truc. Diep teleurgesteld moest Niek toen vluchten in een eindspel met een kwaliteit minder. En ondanks een paar pionnen extra ging dat eindspel voor Niek verloren. Op die drie borden van de middagronden zaten dus drie 1900 spelers tegen drie 2100 spelers te spelen. En alledrie de 1900 spelers hadden wellicht niet hoeven te verliezen… maar de drie 2100 spelers wonnen wel. En zoals ik na afloop zei, dat maakt wellicht net het verschil, waarom zij die rating van 2100+ hebben! Omdat ook Niek in de middagronde verloor kon ik bij de avondronde een foto maken waarbij zowel Ed als Niek op de foto staan (NB Ed Verdult is ook lid van De Raadsheer).

Standen van het toernooi in Vlissingen

(wordt vervolg, maar wellicht dus niet vanavond al)