Vandaag ook voor het tweede team de tweede ronde van de externe competitie seizoen 2016-2017. Na een verrassende overwinning van ons team in Axel (Zeeuwsch Vlaanderen) stond er voor vandaag weer een zware tegenstander op het programma. Maar ja, eigenlijk zijn al onze tegenstanders zware tegenstanders.  Onze gemiddelde rating ligt toch echt duidelijk lager dan die van de andere teams…  Zo was vandaag ons gemiddelde 1921, en dat van de tegenstander 2033. Maar ach, de vorige ronde zaten we nog op een gemiddelde van 1889, dus het hoefde vandaag toch niet perse slechter te gaan…  

Zoals Ivo Kok al schreef in zijn verslag werden de spelers bij het omroepen van de indeling van de wedstrijden door ons begroet met handgeklap en ik vrees dat ik er zelf de aanstichter van was… het was een spontane actie ja… maar het pakte wel leuk uit… het was ongewoon voor de aanwezigen, maar werd wel door veel mensen opgepikt. En het beviel blijkbaar zo goed dat het uiteindelijk vier keer gebeurde, voor alle bezoekende teams dus. En ja, ik ben het wel eens met de reacties die er later op kwamen… het mag ook wat mij betreft gerust een traditie worden. Dus onthouden voor december, in 'De Black Horse' !

Handgeklap of geen handgeklap, na het aanzetten van de klokken gaat het niet meer op de publieksprijs, maar om de punten… En die punten kwamen er vandaag bij het tweede team vrijwel niet… Onze tegenstander was Schaakhuis, een team dat de eerste ronde met 6,5 - 1,5 gewonnen had en ook qua rating tot de favorieten in onze klasse hoort (in de lijst met officiële teamopstellingen hebben ze met een gemiddelde rating van 2051 de hoogste rating van deze klasse).

Hoe verliep de wedstrijd… zoals verwacht moeizaam… Ik was zelf als eerste klaar na een remise in 19 zetten (bord 8). En als beloning voor het eerste klaar zijn mag je in het tweede team dan het wedstrijdverslag schrijven… alleen daarom dus dat ik voor het eerst sinds jaren nu weer eens een stuk over schaken zit te schrijven. Mijn eigen partij gaf mij nimmer een goed gevoel. Hoe raar het ook klinkt als ik open met  1. d4 , maar al vanaf de derde zet had ik er geen prettig gevoel bij… Ik probeerde een symmetrische opstelling te ontwijken maar deed dat niet echt handig. Tegen het eind van de partij had ik bij onze teamleider Frank Lambregts al aangekondigd dat er voor mij te weinig kansen waren om op winst te spelen. En omdat ik wat ruimer in mijn bedenktijdtijd zat, bood ik kort daarna remise aan, hetgeen al snel werd geaccepteerd door mijn tegenstander.  Als ik thuis de partij de partij invoer, zie ik dat ik in de slotstelling echt gewoon duidelijk minder sta… tot -0,90 aan toe…  Dus ben blij dat ik remise heb aangeboden, ondanks dat het verloop van de team wedstrijd dat misschien niet rechtvaardigde. Want al veel te snel stonden we zowel in de partij van Benny  Onrust (bord 1) als in de partij van Ngo Hin Cheng (bord 3) materiaal achter.  En ook de remise van Eric van Loon (bord 7),  de tweede uitslag van die middag was dus misschien te vroeg, maar ook bij Eric was er niets meer dan een remise te bereiken. En dat was eigenlijk ook een beetje het verhaal van die middag… telkens ging het op de borden ergens mis of bleef er te weinig over.  Bij Paul Kuijpers (bord 2) ging het bijvoorbeeld ineens mis... In het middenspel blies Paul zichzelf op (zijn eigen woorden in de What’s App groep van het tweede team).  En kijkend naar de stelling die een paar zetten daarna resteerde leek er eigenlijk nog niet eens zoveel aan de hand. Beiden een dame en een toren, en beiden drie pionnen. Paul drie pionnen op de damevleugel en zijn tegenstander drie pionnen op de koningsvleugel. Maar de koning van Paul stond helemaal onbeschermd op de koningsvleugel… En als je nu denkt dat de tegenstander de hele afwikkeling naar deze stelling had gezien… nee, dat gaf hij zelf desgevraagd ook aan. Maar toen de stelling eenmaal op het bord stond was hij er als de kippen bij… hij zag wel degelijk dat hij in een tijdsbestek van slechts drie zetten de koning van Paul in vreselijke problemen kon brengen… teleurgesteld moest Paul opgeven. Na de nederlaag van Paul volgde kort daarna een remise bij Ted van Eck (bord  5). En eigenlijk wisten we toen al wel dat een goed eindresultaat voor het tweede team heel moeilijk zou. De stelling bij Erik van Elven (bord 6) gaf nog hoop op een eerste individuele overwinning voor ons. Maar ook hier gebeurde hetzelfde als op de andere borden… net op het moment dat je dacht, hé, Erik heeft iets bereikt, hij staat een pion voor in een eindspel met beiden een toren en een paard… net op dat moment volgde een tussenschaak van de tegenstander met zijn paard en toen bleek ineens dat waar de koning van Erik ook heen ging, hij uiteindelijk in een paar zetten een kwaliteit verloor.  Ook daar dus teleurstelling bij onze speler en weer een nul op het uitslagenformuliertje.  

De tussenstand was daarmee toen al 3,5 - 1,5 en dat terwijl Benny en Ngo Hin nog steeds het materiaal achter stonden dat ze al in het eerste uur hadden zien verdwijnen.  Benny had overigens nog wel degelijk kansen op een score, maar zelfs met een eindspel van koning en 5 zwarte pionnen tegen een koning,  witte loper en 2 witte pionnen was het uiteindelijk een te moeilijke opgave. Je zou denken dat  hij dan met die 5 pionnen nog wel wat kansen had maar op zo’n middag als zaterdagmiddag niet… ook de loper van de tegenstander was natuurlijk de goede loper (dat wil zeggen: goed voor de speler van Schaakhuis). Dus afwikkelen naar een remise eindspel bleek onmogelijk voor Benny. En ook hier ging weer een Pionspeler strijdend en teleurgesteld ten onder… de overwinning voor Schaakhuis was hiermee een feit.  Teleurstelling dus bij onze teamleider Frank Lambregts (4). Maar dat  niet alleen om het teamresultaat maar ook om het resultaat op zijn eigen bord. Frank had zich vorige week bij een overschot aan spelers buiten het team laten vallen, maar hij moest uiteindelijk door ziekte van Carlo Rens toch invallen. Frank kwam in een eindspel terecht met aan beide kanten nog een paar lichte stukken. Een gevaarlijk vrijpion van de tegenstander op de a-lijn brak Frank echter uiteindelijk op.

Toen was alleen Ngo Hin nog bezig, hard werkend om nog een individueel resultaat te scoren. En ook Ngo Hin kwam ondanks zijn twee minpionnen nog een heel eind en misschien had hij nog kansen op een remise in het toreneindspel van toren tegen toren plus twee pionnen… Ngo Hin won nog een pion terug, maar dat gaf zijn tegenstander de mogelijkheid om met zijn andere pion naar de overkant op te stomen. Na 85 zetten moest uiteindelijk ook Ngo Hin opgeven.

Dus om een lang verhaal kort te maken… het was het allemaal niet vandaag… En je kunt je tegenstanders dus wel met een spontaan en welgemeend handgeklap ontvangen en dat mag gerust een traditie worden… maar ons wedstrijdresultaat van vandaag mag dat zeker niet… een volgende keer moeten de plusjes dus onze kant uitrollen !  Deze wedstrijd gewoon vergeten en ervoor zorgen dat we de (match)punten een volgende keer pakken !  

P.S. als ik dan op zondagmorgen de e-mail van Ngo Hin Cheng zie, met zijn uitgebreide analyse van de partij en het toreneindspel, dan realiseer ik me weer dat je soms spelers te kort doet in een verslag als het bovenstaande... met zijn woorden "Helaas dat al dat geknok na een vroege blunder niet beloond wordt" ben ik het helemaal eens... laten we zorgen dat een volgende keer die beloning er wel is !

P.S. hier staat het verslag van Schaakhuis... https://schaakhuis.wordpress.com/ (een handige Pionees mag er een internetlink van maken :-))

René van den Broek

Reacties  

#1 Ger IJzermans 09-10-2016 11:44
Met applaudisseren hoeven we echter niet te wachten tot december. Dat kan eerder al op vrijdag 21 oktober wanneer De Pion in de avondcompetitie haar opwachting maakt met maar liefst 3 teams. In de Black Horse uiteraard. Met het applaudisseren voor onze tegenstanders (en ook een heel klein beetje voor onszelf) ontstond gisteren gelijk een uitstekende sfeer. Bedankt René voor dit leuke initiatief....

Log in om een reactie te geven op dit artikel.