De Pion 3 speelt in de 5e/6e klasse van de KNSB

1  Erik van Elven
 Imad Abou Dehn
2  Henk Alberts
3  Ad Bruijns
4  Peter Huijser
5  Jacques Smits
6  Bas Robben
7  Mark Mathon (TL)
8  Jan Rijkse
9  Kees van Hogeloon


Een wedstrijd tegen een gelijkwaardige tegenstander, met op elk bord spelers van ongeveer gelijke sterkte, die alle kanten op kan. Dan verwachtten we tegen De Raadsheer en dat kregen we ook. Zij het dat het voor ons net de verkeerde kant op ging.
Het duurde lang voor de eerste beslissing viel. Die leek even te komen op het bord van Jan Rijkse. Jan was in het begin van de partij ergens een pionnetje kwijtgeraakt, won die weer terug en vond het toen tijd voor een remise-aanbod. Zijn tegenstander sloeg het echter af. Een tijdje later viel de eerste beslissing aan het bord van Peter Huijser. Zijn tegenstander René Roks toverde een fabuleuze combinatie uit de mouw, waarmee hij Peter op de knieën kreeg: 1-0 voor De Raadsheer. Jan Rijkse besloot na het afgeslagen remise-aanbod er nog even vol voor te gaan, kwam beter en beter te staan en won zijn partij. Wijze les: sla nooit een remise-aanbod van Jan Rijkse af! Bas Robben speelde tegen André van der Laar (oud-voorzitter van De Pion) een boeiende partij, waarbij geen van beiden beslissend voordeel wist te krijgen, met als logisch resultaat remise. Stand 1½-1½.
Mark Mathon had het lastig tegen Adrie Domen, leek het nog even toch net remise te kunnen houden, maar de druk op een cruciale pion werd te groot, de pion sneuvelde en Marks stelling donderde als een kaartenhuis in elkaar. Mark verloor dus. Ad Bruijns speelde, zoals we van hem gewend zijn, een degelijke remise. Henk Alberts trok de stand weer gelijk met een fraaie zege. Zijn tegenstander speelde zijn stukken meer achteruit dan vooruit, waardoor ze elkaar wat in de weg stonden en daar maakte Henk handig gebruik van. Hij dreigde zoveel tegelijk dat het niet allemaal meer te keepen was. Zelf verloor ik tegen Jan Vriends al in het begin van de partij door een desperado-zet tijdens een afruilactie een pion en kreeg daar geen compensatie voor. Jan Vriends liet het voordeel niet meer los en loodste het spel soeverein naar een voor hem gewonnen eindspel.
Met een stand van 4-3 voor De Raadsheer was de hoop op een wedstrijdpunt gevestigd op Erik van Elven. Die stond in principe gewonnen, maar wel in een enorm ingewikkelde stelling, terwijl Erik intussen zowat al zijn tijd opgebruikt had. Zijn tegenstander sleepte door herhaling van zetten remise uit het vuur en Erik baalde als een stekker. "Schaken is gewoon een kutspel", was Eriks conclusie. Laten we hopen dat hij in de volgende wedstrijd tegen CSV met een fraaie overwinning weer een devoot aanhanger van Caïssa kan worden.

De Raadsheer 2 - De Pion 3 4½ - 3½

Luuk van Dongen (1520) - Erik van Elven (1876) ½ - ½
Willem de Kort (1633) - Ad Bruijns (1654) ½ - ½
Jan van den Berg (1640) - Henk Alberts (1621) 0 - 1
André van der Laar (1602) - Bas Robben (1565) ½ - ½
René Roks (1551) - Peter Huijser (1597) 1 - 0
Jan Vriends (1560) - Kees van Hogeloon (1523) 1 - 0
Jos van Ginneken (1527) - Jan Rijkse (1526) 0 - 1
Adrie Domen (1455) - Mark Mathon (1535) 1 - 0

 

 

Ik durf de stelling gerust aan: klasse 2A is de leukste klasse van de NBSB zaterdagcompetitie. Van de 8 teams kunnen er 7 van elkaar winnen of voor hetzelfde geld van elkaar verliezen. Met als gevolg een uiterst spannende competitie met een onvoorspelbaar verloop. En een hoofdrol voor het 3e van De Pion, hoewel ze zelf al een tijdje kansloos waren voor het kampioenschap. Zo versloegen we de vorige ronde Nuenen, de koploper van dat moment, met maar liefst 6½-1½. Voor aanvang van de laatste ronde konden nog 3 teams kampioen worden. Nuenen, HSC 3 en De Baronie 3. Laatstgenoemde was de nieuwe koploper en kon bij winst het kampioenschap vieren. Er was alleen één groot maar. Ze moesten tegen ons. De drakendoders.
Eigenlijk werd, net als in de wedstrijd tegen Nuenen, al snel duidelijk hoe de kaarten lagen. De Baronie 3 ging niet winnen. Nergens stond De Baronie beter, maar op sommige borden wel beduidend slechter. Ad Bruijns en Jan Rijkse deden wat van hen verwacht werden. Remise. Wie van die twee probeert de winst te forceren krijgt het deksel op de neus en kennelijk is dat hun tegenstanders snel duidelijk. Drakendoder Bas Robben was intussen al bezig met een gigantische slachtpartij. Hij mepte zijn tegenstander ongenadig van het bord, won een toren en won moeiteloos. Dat is geen draak doden, dat is hem in mootjes hakken, fileren en er soep van koken. Met een 2-1 voorsprong en gunstige stellingen op de andere borden kreeg ik remise aangeboden en nam die aan. Al moet ik zeggen dat ik door had kunnen spelen tot Sint Juttemis zonder dat er (grove blunders daar gelaten) iets anders had ingezeten in de stelling.
De andere teamleden maakten het keurig af. Peter Huijser pakte met zwart uit met 1...,a6 2...,b5. De St. George. Mensen van mijn leeftijd kennen die opening nog wel. Hij was in de jaren '80 even heel polupair toen Anthony Miles daarmee won van Anatoli Karpov. St. George heet in het Nederlands Sint Joris. Geen betere opening om een draak mee te verslaan. En dat bleek: Peter won een pion en verzilverde dat in het eindspel.Dat eindspel was nog wel lastig: paard + 2 pionnen tegen paard + 1 pion. Eén keer pion afruilen, het paard tegen de andere pion afruilen en het is remise. Peter wist dat op briljante wijze te voorkomen en voerde het eindspel tot winst.
Ook Imad Abou Dehn had een pion gewonnen. In het eindspel pakte hij er nog een pion bij en won. Daarmee was de 4½ voor ons binnen en het pleit beslecht. Het teken voor Jacques Smits en zijn tegenstander om de vrede te tekenen en remise overeen te komen. De stelling was ernaar, maar de tegenstander van Jacques kon daarvoor gezien de stand in de wedstrijd geen remise aannemen.
Henk Alberts was de enige die het niet redde. Hij verloor de kwaliteit en de beste aanvalskansen waren voor zijn tegenstander. De laatste stuiptrekking van de reeds gesneuvelde draak.
Het verlies van De Baronie 3 betekende niet dat ze daarmee meteen het kampioenschap konden vergeten, al was de kans erg klein. Nuenen en HSC 3 zouden dan niet moeten winnen. Later bleek dat Nuenen had gewonnen en De Baronie 3 voorbij was gegaan. Maar wat had HSC 3 gedaan? Zij moesten in Oosterhout spelen tegen D4 2 en iedereen was benieuwd wat daar was gebeurd. Onze teamcaptain Mark Mathon zette de uitslag onmiddellijk na afloop op internet. Zo hoort het. De uitslag van D4 2 - HSC 3 was pas zondagochtend te zien op de NBSB-site. Jammer, dat had sneller gemoeten. Uitslag was 4-4 en daarmee is Nuenen alsnog kampioen. De Pion 3 heeft de meeste bordpunten, maar is desondanks slechts 4e. Ook wel bijzonder.
Ad Bruijns drukte mij op het hard dat het woord "drakendoders" toch zeker in mijn stukje moest staan. Had ik al gezegd dat De Pion 3 drakendoders zijn? Ik denk het wel, maar voor de zekerheid toch nog maar eens: wij zijn de DRAKENDODERS!

De Pion 3 - De Baronie 3 5 - 3

Imad Abou Dehn (1726) - Alex Crane (1741) 1 - 0
Ad Bruijns (1688) - Marc Ermes (1609) ½ - ½
Henk Alberts (1673) - Michiel Stafleu (1688) 0 - 1
Bas Robben (1525) - Frank van Duuren (1625) 1 - 0
Jacques Smits (1551) - Kees de Leeuw (1559) ½ - ½
Kees van Hogeloon (1526) - Jan-Leendert Dogterom (1519) ½ - ½
Peter Huijser (1605) - Ron Graumans (1455) 1 - 0
Jan Rijkse (1533) - Nico Zaal (1370) ½ - ½

Eindstand in klasse 2A

1. Nuenen 1 - 11 (31½)
2. De Baronie 3 - 10 (33)
3. HSC 3 - 10 (30)
4. De Pion 3 - 9 (35)
5. D4 2 - 7 (27½)
6. BSV 4 - 5 (26)
7, De Drie Torens 3 - 4 (24)
8. De Raadsheer 3 - 0 (17)

 

 

Met twee teams togen we zaterdag 10 maart naar Nuenen bij Eindhoven om het daar op te nemen tegen de plaatselijke schaakvereniging. De Pion 4, het team van de jonkies (waar ik gemakshalve Theo Potjes dus ook maar even toereken) en De Pion 3, het "ouwelullenteam". Jonge schakers zijn altijd snel klaar met hun partij, de oudere spelers blijven veel langer doorspelen. Een vooroordeel? Kennelijk niet helemaal, want zie: De Pion 4 was al helemaal klaar met de wedstrijd, terwijl bij De Pion 3 alle partijen nog bezig waren. Wel was toen al duidelijk dat het lekker ging met De Pion 3 en werden de gezichten bij Nuenen steeds somberder.
Nuenen 1 was voorafgaand aan de wedstrijd tegen De Pion 3 koploper. Maar dat Nuenen het moeilijk tegen ons zou krijgen was al snel duidelijk. Al snel veranderden de Nuenense stellingen in krakkemikkige gatenkaas-stellingen en stonden de Pionezen uiterst comfortabel. En later sneuvelden ook de Nuenense stukken en masse.
Ad Bruijns zag het gebeuren en besloot de eerste uitslag te noteren. Remise. Hij had er alle vertrouwen in dat de rest wel een positief saldo zou neerzetten. Terecht, zo bleek. De Nuenense kampioenschapsdroom werd hardhandig aan gort gemept.
Jacques Smits won een kwaliteit en een stuk, waarna zijn tegenstander meteen opgaf. Henk Alberts viel binnen met dame en toren en pakte eveneens het volle punt. Erik van Elven, invaller op bord 1 (wat een luxe, zo'n invaller!) mepte zijn tegenstander genadeloos van het bord af. Imad Abou Dehn won een stuk en daarna was het eindspel een eitje. Stand: 4½-½ voor ons en de winst was al binnen. Bas Robben had een pion gewonnen, zijn tegenstander probeerde de zaak recht te trekken met een paar kansloze offers en daarna maakte Bas het simpel uit: 5½-½. Wat een sensatie!
Alleen op bord 7 en 8 ging het wel goed met Nuenen. Op beide borden stond Nuenen gewonnen, maar ook daar wonnen ze niet. De tegenstander van Mark Mathon had 3 pionnen gewonnen, zag even niet hoe hij verder moest en... bood remise aan! Mark Mathon verbeterde het wereldrecord snel remise-aanbod aannemen en zat nog even verbaasd naar zijn stelling te kijken, die toch echt straal verloren was. Met mij ging het ook niet zo lekker: ik verloor een pion, had een lelijke dubbelpion, mijn loper kon de hele partij niks en tot overmaat van ramp kwamen ook nog een toren en dame mijn koning belagen. Maar ik had wel een gevaarlijk vrijpionnetje. Het slot van de partij was bijzonder. Mijn dame liet zich gewillig nemen, zodat mijn vrijpionnetje heel ongemerkt naar de 7e rij sloop en niet meer te stoppen was. Met eeuwig schaak kon mijn tegenstander het nog remise houden, een uitslag waar ik gezien de rest van de partij heel tevreden mee was.
Eindstand 1½-6½. Een treurig verdict voor Nuenen. Twee teams van Nuenen speelden tegen teams van De Pion en aan het eind van de middag was Nuenen op geen enkel bord tot winst gekomen. Na het verlies tegen ons is Nuenen 1 koploper af en neemt De Baronie 3 de kop over. En in de laatste ronde spelen die tegen... De Pion 3!

Nuenen 1 (1626) - De Pion 3 (1633) 1½ - 6½

Léon Driessen (1720) - Erik van Elven (1834) 0 - 1
John Vonk (1739) - Imad Abou Dehn (1726) 0 - 1
Joop Bongers (1670) - Ad Bruijns (1688) ½ - ½
Hans Keijzers (1616) - Bas Robben (1525) 0 - 1
Robert Hempelman (1579) - Henk Alberts (1673) 0 - 1
Bas Neggers (1596) - Jacques Smits (1551) 0 - 1
Hans Reusink (1550) - Kees van Hogeloon (1528) ½ - ½
Peter-Paul Geluk (1539) - Mark Mathon (1539) ½ - ½

Een wedstrijd tussen De Pion en BSV heeft altijd iets extra's. Nu werd de wedstrijd tussen De Pion 3 en BSV 4 ook nog net voor carnaval gespeeld. De Tullepetaone tegen de Krabben dus, thuis in Tullepetaonestad in een zaal die de sfeer van carnaval al uitademde. De Krabben lieten zich er niet door imponeren; we zouden een zware middag krijgen.

Laad meer