De Pion 3 speelt in de 2e klasse van de NBSB

 Imad Abou Dehn
2  Ad Bruijns
3  Henk Alberts
4  Peter Huijser
5  Jacques Smits
6  Bas Robben
7  Mark Mathon (TL)
8  Jan Rijkse
9  Kees van Hogeloon


Over een externe wedstrijd uit kunnen meestal twee spannende verhalen worden verteld. De wedstrijd zelf en de reis er naar toe.
Die reis leek aanvankelijk weinig problemen op te leveren. We hadden de speelocatie van De Drie Torens zo gevonden, ruim op tijd en gratis parkeerplaatsen vlak in de buurt. Al was de parkeerplaats waar Ad zijn auto weg wou zetten wel wat krap. Maar Ad is een ervaren autochauffeur en draait zijn hand daar niet voor om. Wachten op de drukke weg tot alle auto's voorbij zijn (duurde op zich al 5 minuten) insteken, oeps, opnieuw, nu wel goed en dan een stuk of 20 keer een klein eindje naar voor en naar achter totdat de auto perfect in het krappe parkeervak staat. Mooi gedaan, Ad! Alleen kwam Bas ons vervolgens vertellen dat we verkeerd zaten. "Die tent is geen denksportcentrum, maar een coffee-shop!" Voor niks zo keurig ingeparkeerd! "Rij maar achter Henk aan, die weet wel waar het wel is." Dus Ad reed Henk achterop, die vervolgens een klein rondje rijdt en... op precies dezelfde plek weer uitkomt! Tja, we moesten kennelijk toch hier zijn. Die coffee-shop waren de buren. Kon Ad op precies dezelfde plaats weer helemaal opnieuw beginnen met inparkeren... Gelukkig is subtiel manoeuvreren in de kleine ruimte Ad wel toevertrouwd. Hij zou later in zijn schaakpartij daar gewoon mee doorgaan.

Op de onderste twee borden zaten twee piepjonge jochies. Exacte leeftijd onbekend, maar in ieder geval nog basisschool. Zij speelden tegen Jan Rijkse en Mark Mathon en werden kansloos geveegd. Het moet wel gezegd worden dat zij gezien hun leeftijd en hun weinige schaakervaring uitzonderlijk goed zaten te spelen. Maar voor het niveau van de 2e klasse kwamen zij duidelijk te kort. Onbegrijpelijk dat ze opgesteld worden in het 3e team van De Drie Torens, terwijl ze ook nog een 4e team hebben, dat in de 3e klasse speelt. Daar waren ze beter op hun plaats geweest en zouden op de onderste borden zelfs nog aardige partijen hebben gehad. Een grappig moment deed zich overigens voor toen Mark en Jan even weg waren en zij uitgebreid elkaars stelling zaten te analyseren en elkaar tips gaven. Een doodzonde in het schaken, maar bij zulke jonge kinderen doet niemand daar moeilijk over. Er werd louter wat vrolijk over gegniffeld.
Ik speelde tegen een iets oudere jongen (een jaar of 14), de oudere broer van de tegenstander van Mark. Ook ik had geen zware middag. Ik zag al binnen 20 zitten een leuke combinatie die me stukwinst opleverde en een stelling die je fluitend uitspeelt. Tot zover het hoofdstuk "De Pion geeft schaakles aan de jeugd."
Imad Abou Dehn trof een volwassen tegenstander, maar hoefde ook niet echt te zweten. Hij won een stuk en snel daarna ook de partij. Pats: 4-0 voor ons. Nog een halfje en de buit was binnen.
Dat halfje kwam niet van Bas Robben, dat was al enige tijd duidelijk. Bas verloor een stuk en kon de boel niet meer rechtzetten. De rest (Ad, Henk en Peter) stonden op dat moment nog redelijk gelijkwaardig in stellingen die nog alle kanten uit konden. Een 4-4 hoorde nog tot de mogelijkheden, hoorde ik Ads tegenstander nog optimistisch roepen aan de bar. Dat was nog om 3 uur, de 3 overgebleven partijen zouden stuk voor stuk nog meer dan 2 uur duren.
En in die 2 uur werd duidelijk dat de matchpunten wel degelijk naar Roosendaal gingen komen. Peter Huijser kreeg een stelling die verdacht riek naar remise, een eindspel met ongelijke lopers, maar ieder nog wel ook een toren. En remise was genoeg. Maar Peter had zijn zinnen op meer gezet en terecht, zo bleek. Zijn stukken stonden beter, hij won een pion, nog één, brak door met een vrijpion en won de partij. Henk Alberts had een pion, die hij geofferd had, teruggewonnen en meteen stortte de stelling van zijn tegenstander als een kaartenhuis in elkaar. Henk won de kwaliteit en won soeverein.
Ad Bruijns bood moedig weerstand aan de sterkste speler van Drie Torens 3 (Rowan Nap met een rating van 1938), maar redde het net niet. In een lastige partij, die na uiterst voorzichtig spel van beiden maar langzaam op gang was gekomen, wist hij een aanval op zijn koningsstelling af te slaan, maar werd er afgewikkeld naar een eindspel waar Ad weliswaar aanvankelijk een pion meer had, maar zijn pionnenstelling zo slecht was dat hij desondanks eigenlijk al verloren stond. Zijn tegenstander maakte geen fout en buitte dat perfect uit.
Saillant detail: het team van De Drie Torens 3, waar wij nu zo makkelijk van wonnen, versloeg wel D4 2, waar wij van hebben verloren. Alleen hadden ze er toen een paar sterke spelers bij, die nu afwezig waren.
 
Overigens is Henk Alberts volgens Netstand topscorer in klasse 2A, met 5 punten na 3 ronden. Knappe prestatie...

De Drie Torens 3 - De Pion 3  2 - 6
Rowan Nap (1938) - Ad Bruijns (1681) 1 - 0
Peter-Paul van der Schoot (1515) - Imad Abou Dehn (1745) 0 - 1
Hans Thönissen (1672) - Henk Alberts (1662) 0 - 1
Tommie van Moorsel (1646) - Bas Robben (1549) 1 - 0
Mark van der Schoot (1062) - Peter Huijser (1617) 0 - 1
Alex Olree (-) - Kees van Hogeloon (1536) 0 - 1
Donald Bötticher (-) - Jan Rijkse (1539) 0 - 1
Stefan Olree (-) - Mark Mathon (1536) 0 - 1

In Oosterhout heerste lange tijd een sombere stemming. "Jullie hadden toch zo'n mooie beker?", werd er regelmatig gevraagd. "Ja, die hadden we", was dan het antwoord. "Maar daar is De Pion nu mee vandoor." De beker werd gemist. De ereplek, die was gereserveerd voor die prachtige beker stond er kaal en verlaten bij. Wat een treurige aanblik... Een poging om de beker te heroveren strandde een paar weken geleden op een haar na. Maar er was een herkansing..
Alles werd op alles gezet. In de eerste ronde trad D4 2 aan met een wat mindere bezetting tegen De Drie Torens 3 om De Pion zand in de ogen de strooien. Het lukte. Bij De Pion 3 dachten ze dat ze D4 2 wel konden hebben. Makkie, zo te zien. Maar daar vergisten de Pionezen zich lelijk in. Want D4 2 kwam met een sterk achttal naar Roosendaal. Voor veel geld werd uit Enschede zelfs Wouter Jans aangetrokken, die de spelers van De Pion bovendien door en door kent. Oud-speler van De Pion, afkomstig uit de jeugd van Eeuwig Schaak en zijn eerste schaaklessen nog gekregen van Cor Lazeroms. Nou ja, eigenlijk is Wouter Jans verhuisd naar Oosterhout en heeft hij zich zelf aangemeld bij D4, maar goed, daar gaat het niet om. Het is in ieder geval een flinke versterking voor de Oosterhouters en dat bleek ook wel.
Het was spannend op alle borden. Op maar liefst 5 borden had dat een remise tot gevolg. In 4 gevallen omdat geen van de spelers beslissend voordeel wist te krijgen. In één geval omdat een speler dacht geen beslissend voordeel te kunnen krijgen. Patrick Heijnen viel in op het 7e bord, kreeg een lastige partij voor de kiezen, waarbij zijn koning stevig onder vuur kwam te liggen, maar verdedigde zich uitstekend en wikkelde af naar een gelijkwaardig eindspel. Zijn tegenstander wist de oppositie te krijgen, maar kwam er niet door en bood remise aan. Kwam er niet door? De koning had eenvoudig de stelling binnen kunnen wandelen en Patricks pionnen eraf kunnen slaan, maar gelukkig voor Patrick zag hij dat over het hoofd, waardoor Patrick een uitstekende invalbeurt wist te bekronen met een half punt.
Op 3 borden ging het mis voor De Pion. Het verhaal van Henk Alberts tegen Wouter Jans en dat van mij tegen Pieter Sandijck leek wel op elkaar. Beiden wisten we ons aardig stand te houden tegen een sterke tegenstander, maar konden niet voorkomen dat we een pionnetje verloren en dat nekte ons in het eindspel. Twee pionnetjes, dat was feitelijk het verschil tussen D4 2 en De Pion 3. Twee pionnetjes, die ons de beker en de matchpunten kostten.
Op het 3e bord waar het mis ging, ging het niet mis. Ad Bruijns moest de kwaliteit geven om erger te voorkomen en probeerde een middag lang remise te keepen in een in principe verloren stelling. Hij deed dat door de stelling op slot proberen te houden, zijn tegenstander (Frans van Gils) wist de boel toch open te breken en toen leek het eind nabij voor Ad. Maar de partij kende een verrassend slot. Ad drong met dame en toren de stelling binnen en zette zijn tegenstander mat. De match was al verloren, maar Ad had met zijn Houdini-act de eer gered en liep de rest van de dag met een big smile rond. Dat doet Ad sowieso al, maar nu was de smile wat bigger dan anders.
En D4 heeft de beker terug. Die zal een prachtig plekje krijgen in de speelzaal van D4, waar iedereen de beker met uitpuilende ogen kan bewonderen en zich af kan vragen hoe zoiets wondermoois in de wereld is gekomen. Ze hebben in ieder geval beloofd het ding niet, zoals de vorige keer, te dumpen in een vuilnisbak in de bosjes...

De Pion 3 - D4 2  3½ - 4½

Ad Bruijns (1681) - Frans van Gils (1781) 1 - 0
Imad Abou Dehn (1745) - Arie van Heeren (1803) ½ - ½
Henk Alberts (1662) - Wouter Jans (1825) 0 - 1
Bas Robben (1549) - Erik Boom (1733) ½ - ½
Kees van Hogeloon (1536) - Pieter Sandijck (1723) 0 - 1
Mark Mathon (1536) - Jolanda van de Ven (1632) ½ - ½
Patrick Heijnen (1297) - Frans Hulsker (1414) ½ - ½
Jan Rijkse (1539) - Wim Maanders (1453) ½ - ½

Eindelijk was het dan zover. We waren na een jaar weer thuis. Thuis in de tweede klasse wel te verstaan.
Onze eerste tegenstander was De Raadsheer. Ze zijn verhuisd naar een nieuwe locatie. Bij aanvang van de wedstrijden moesten we vernemen dat de partijen die om half vijf nog niet afgelopen waren verder gespeeld moesten worden in een ander gebouw. De tegenstander van Bas had niet doorgekregen dat de wedstrijden om deze reden om 12 uur begonnen en hij kwam dus pas na ruim 40 minuten aangesneld.

Imad ging op bord 8 als een trein. Hij won snel een kwaliteit en dwong zijn tegenstandster een aantal zetten later tot een verplicht dameoffer. Daarna bouwde Imad rustig een aanval op en  hield zijn eigen koning goed beschermd. Nadat hij met een paardvork nog eens een extra stuk won, was er geen houden meer aan. Na anderhalf uur was het eerste bordpunt van het jaar binnen! (0-1)

Op bord 7 stelde Jan al snel daarna remise voor. De dames waren al van het bord, maar er stonden nog genoeg lichte stukken. Toch zag ook de tegenstander van Jan geen heil meer in een vervolg. Jan had de andere borden al gezien en had door dat deze remise ons heel goed uit zou komen. Na zeven kwartier stond het 0,5 - 1,5.

Peter op bord 6 dreef zijn tegenstander steeds verder tot wanhoop. Hij had al snel een toren gewonnen en ging al snel als het bekende mes door het pakje boter. Zijn tegenstander restte niets anders dan de koning neer te leggen en zo stonden we binnen 2 uur met 0,5 - 2,5 voor.

Kees op bord 4 had een merkwaardig verloop van de partij. Zijn dame en torens werkten zeer goed samen op de middenlijnen van het bord. Toch zag Kees een zet over het hoofd en in een betere stelling werd hij gedwongen om met een toren en loper tegen de dame van de tegenstander te knokken. Zijn tegenstander leek in het voordeel, maar toch kwam Kees verrassend sterk terug. Hij kreeg het voor elkaar om een mataanval op het bord te krijgen. Zijn tegenstander was gedwongen de dame voor Kees zijn toren te geven. Kees had nog een loper en verder hadden beide spelers nog enkel pionnen. Kees speelde het prima uit en zijn tegenstander gaf al snel daarna op (0,5 - 3,5)

Jacques speelde op bord 5 een puike partij. Zowel hij als zijn tegenstander rokeerden lang. Beide hadden ook niet alle stukken ontwikkeld toen Jacques al in de aanval ging. Zijn tegenstander kreeg verschillende dubbele aanvallen om zijn oren en moest constant in de gaten houden dat Jacques niet met loper en dame over de diagonalen binnen zou vallen. Zijn tegenstander dacht nog even een dameruil te forceren, maar nadat Jacques met een promoverende pion nog een stuk won, stond hij ineens 2 stukken en een aantal pionnen voor.
Na twee en een half uur, gaf zijn tegenstander op. (0,5 - 5,5)

Ad op bord 1 kwam al snel in een situatie waarin beide spelers een aantal pionnen hadden. Ad had nog een toren en zijn tegenstander een loper. Ad kon eerst rustig afwachten wat er op de andere borden gebeurde en hoefde niets te forceren. Hij speelde heel rustig en manouvreerde zijn koning en toren zo in positie dat zijn tegenstander moest gaan lopen met de koning. De koning liep niet de goede kant op en Ad liet zien hoe een koning, toren en pion de tegenstander aan de rand van het bord prima mat kunnen zetten. (0,5 - 6,5)

Nu was alleen Bas nog bezig. Zijn tegenstander deed goed zijn best om de 40 zetten te halen in het nieuwe speeltempo. Er kwam een lastige stelling op het bord waarin de lopers en paarden van links naar rechts over het bord vlogen en het voor de omstanders niet te bepalen was, hoe deze wedstrijd zou aflopen. Bas gooide op een gegeven moment een pion in het centrum naar voor om daar van een dubbelpion af te komen. Zijn tegenstander bleek echter een paardoffer te zien die bij de omstanders de wenkbrauwen deed fronsen. Alles ging open en Bas kwam een pion achter. Nog niets aan de hand. (Bas had een dreiging van eeuwig schaak). Bas verplaatste in zijn poging de stelling te verdedigen de koning en dame niet naar de juiste velden. Daar waar Bas dacht pionnen terug te kunnen winnen zette zijn tegenstander hem ineens mat. Nu was hij mooi op tijd klaar, zodat hij niet naar een ander locatie hoefde om verder te spelen. 

We hebben de wedstrijd met 1,5 - 6,5 gewonnen. Met een fijn gevoel reden we terug naar huis.

Op naar de volgende wedstrijd. Andere opstelling, ander wedstrijdplan, maar wellicht wel weer met een prima resultaat. De eerste punten hebben we vast binnen!!!

De lijdensweg van De Pion 3 is ten einde. We zijn gedegradeerd en volgend seizoen zitten we weer in de 2e klasse tegen teams van ons eigen bescheiden niveau te spelen. Tegen BSV 2 was de afstraffing hard: 7½-½. We hadden geen schijn van kans. Hier en daar hadden we wellicht een bordpuntje kunnen pakken, maar dat we gingen verliezen werd al snel duidelijk. Hier ons treurige relaas.

Voor De Pion 3 is dit seizoen zowat elke wedstrijd een strijd tussen David en Goliath, met De Pion 3 in de rol van David. En anders dan in de bijbel levert een strijd tussen David en Goliath in de praktijk toch meestal een nederlaag op voor de kleine David. En dat geldt ook voor de dappere strijders van ons 3e en zeker ook voor de wedstrijd tegen WLC 2. Iedereen dapper gestreden, uitstekend geschaakt, maar aan het eind van de middag stond er toch een 7-1 nederlaag op het wedstrijdformulier.

De Pion 3 heeft vandaag (geheel volgens verwachting) kansloos verloren van WLC 2. Het werd maar liefst 7-1, ondanks het feit dat de meeste Pionezen een puike partij speelden. Uitgebreid verslag volgt.

Laad meer