Even genoeg van het voetbal? Schaken is zeker zo spannend! Dat bleek maar weer eens bij de afgelopen ronde van de KNSB-clubcompetitie in de Black Horse. Bij zowel het eerste als het tweede van De Pion was het een echte thriller.
De Pion 2 begon voor de verandering met een 1-0 voorsprong. De tegenstander, RSR Ivoren Toren 3 uit Rotterdam, kwam met 7 man. (Ze hadden dat wel vooraf keurig netjes doorgegeven). Bas Snijders kreeg het punt daardoor cadeau. Vorig seizoen speelden we ook tegen RSR Ivoren Toren en verloren we kansloos, maar dit seizoen zijn enkele sterke spelers er niet meer bij en zijn de Rotterdammers op papier wat minder sterk. Niettemin hebben zij nog altijd een team wat in de top van onze klasse kan meedraaien. Tegen De Pion 2 waren zij slechts met 7 en deden de broers Jungbin Lee en Jungmin Lee niet mee. Aan de andere kant moesten wij het stellen zonder Bas Robben en Muhammed Almatni. En RSR Ivoren Toren hade vervangers voor de gebroeders Lee die in sterkte niet voor hen onder deden. Al met al speelden we tegen een team met een gemiddelde rating van 1588 (da's behoorlijk sterk voor deze klasse) met een paar jeugdspelers van wie de rating waarschijnlijk nog wat achter loopt. Ter vergelijking: onze gemiddelde rating was 1381, al zegt dat ook weinig, omdat Thimo Linders veel sterker is dan zijn rating aangeeft en Patrick Lubbers nog helemaal geen rating heeft.
Onze 1-0 voorsprong was snel verdwenen. Ik blunderde een stuk weg, probeerde nog wat te rommelen, maar mijn tegenstander liet zich niet gek maken en won gedecideerd. Anthony Snijders bracht de voorsprong weer terug. Hij won een pion en wikkelde vervolgens af naar een straal gewonnen eindspel. We stonden voor, maar op veel borden was het nog onduidelijk of hadden onze spelers het knap lastig. Maar ze bleven manmoedig overeind. Ad Bruijns kreeg een scherpe opening voor zijn kiezen, moest alle zeilen bijzetten om niet in de problemen te komen, maar bleef overeind en wikkelde na stukkenruil af naar remise. Thimo Linders kreeg een stelling op het bord met in elkaar geschoven pionnen en ongelijke lopers. Remise was onvermijdelijk. Stand 3-2: dat begon er toch al aardig uit te zien.
Theo Potjes speelde wederom met jeugdig elan en viel de koning van zijn tegenstander aan met elk stuk wat op het bord stond. Een tijdje leek die tegenstander het nog net te kunnen keepen, maar de druk van Theo werd toch te veel en Theo won met een vernietigende mataanval.
Nog maar een halfje nodig voor de winst en dat halfje kwam er. Net als Thimo Linders had ook Henk Alberts een stelling met in elkaar geschoven pionnen en ongelijke lopers op het bord gekregen en moest zijn tegenstander berusten in remise. Patrick Lubbers kon daarna met een gerust hart opgeven. Hij was naar bord 2 geschoven, kreeg een jonge tegenstander die normaal gesproken overigens ook op een lager bord speelt, maar de sterren van de hemel speelde, een prachtige koningsaanval opzette en daardoor een volle toren kon winnen. Patrick zocht nog naar tegenkansen, maar tevergeefs, Hij verloor dus, maar de winst was toch al binnen.
We draaien lekker mee bovenaan en doen nog mee voor het kampioenschap, maar we zijn er nog lang niet. Volgende ronde moeten we tegen De Baronie 4 uit Breda, ook weer een pittige tegenstander. De krachtsverschillen in deze groep zijn bijzonder klein en dat maakt het een heel leuk seizoen.

De Pion 2 - RSR Ivoren Toren 3 4½ - 3½

Ad Bruijns (1686) - Bent Blokland (1730) ½ - ½
Patrick Lubbers ( - ) - Rawi Wortman (1581) 0 - 1
Henk Alberts (1538) - Leo Veth (1671) ½ - ½
Anthony Snijders (1437) - Manixia Wortman (1531) 1 - 0
Kees van Hogeloon (1478) - Wouter Scheffer (1581) 0 - 1
Thimo Linders (717) - Ed van Doorn (1560) ½ - ½
Theo Potjes (1385) - Rik Wortman (1460) 1 - 0
Bas Snijders (1429) - NO 1 - 0

Het team van De Pion 2 zet zijn missie voort. We spelen dit seizoen veel boven de rivieren en dat is soms even wennen. Ze kennen daar geen worstenbroodjes, geen eierkoeken, geen hubkes en zeggen "patat" tegen friet. Vreemd volk, daar boven de rivieren. Wat ze ook niet kennen is elkaar wat te drinken aanbieden. Als je in die contreien je tegenstander wat te drinken aanbiedt kijken ze je stomverbaasd aan met een blik van: "Wat doe je nou?" En zelf zullen ze echt niets voor je halen. Kennelijk is de gewoonte om beurteling elkaar wat te drinken aanbieden daar totaal onbekend. Een kwestie van cultuurverschil binnen Nederland. Maar voor ons wel even wennen, al is het ook weer niet dat we ons eraan ergeren.
Dit keer trokken we naar Spijkenisse. Omdat het eerste team van Spijkenisse in de 1e klasse speelt was er een officiële arbiter aanwezig. Een goede bekende nog wel: Erik Ruben. En dan weet je: de leiding van de wedstrijd is in goede handen!
De wedstrijd tegen Spijkenisse begon met maar liefst 3 remises. Patrick Lubbers, Ad Bruijns en Patrick Heijnen zagen alle drie hun partij stranden in een betonnen remisestelling. Dat gold niet voor Theo Potjes. Theo won de kwaliteit en een pion en won soepel.
Met mijzelf ging het al heel snel totaal verkeerd. Ik speelde de opening totaal verkeerd en stond na 10 zetten een vol stuk achter in een hopeloze stelling. Maar ik kwam goed weg: 5 zetten later won ik een toren en was er ineens weer perspectief. Het bleef link en heel taktisch en ik kwam (achteraf bekeken) nog een paar keer heel goed weg, maar uiteindelijk kwam ook ik in een remise-eindspel terecht en pakte ik toch nog een half punt.
Ons jeugdig talent Thimo Linders speelde heel wat degelijker dan ik. Hij kwam gewoon uitstekend te staan, won hier en daar wat materiaal en won zeer overtuigend. Ook met Henk Alberts ging het van begin af aan uitstekend. Hij kreeg voordeel in de opening, bouwde dat uit, kwam geen moment in de problemen en won gedecideerd.
Muhammed Almatni (dit keer op bord 1) won een pion, maar dit was uiteindelijk niet genoeg voor winst. Na het afruilen van de laatste torens wist zijn tegenstander de oppositie te houden en kwam de pion van Muhammed niet verder. Remise dus.
Niemand verloren, een afgetekende 5½-2½ winst. Succesvolle middag in Spijkenisse. Dat was even lekker na die nederlaag in Delft.

Spijkenisse 3 - De Pion 2 2½ - 5½

Piet Hofstee (1549) - Muhammed Almatni (1604) ½ - ½
Jerry Sandifort (1479) - Ad Bruijns (1686) ½ - ½
Vincent Goossens ( - ) - Patrick Lubbers ( - ) ½ - ½
Fred van den Broeck (1276) - Henk Alberts (1538) 0 - 1
Martin Verheul (1546) - Kees van Hogeloon (1478) ½ - ½
Rienk Pluim (1357) - Thimo Linders (717) 0 - 1
Joey Tessers ( - ) - Patrick Heijnen (1323) ½ - ½
Rinus van der Knaap ( - ) - Theo Potjes (1385) 0 - 1

Wel even wennen... Vorig seizoen gingen we naar Dongen om tegen DSC te spelen. Nu moesten we naar Delft om het tegen DSC op te nemen. Het was dan ook een ander DSC. Niet de Dongense SchaakClub, maar de Delftse SchaakClub. Een tegenstander waar we nog nooit eerder tegen speelden, maar dat geldt voor bijna alle tegenstanders in onze klasse.
DSC 5 (met enige weemoed denken we terug aan de tijd dat we zelf nog zoveel externe teams hadden, zo gek lang is dat nog niet geleden) is een team met veel jeugdspelers. Spelers met lage rating, maar stiekum toch gewoon heel goed. Mogelijk linke soep, dus. Of viel het toch wel mee? Daar zag het aanvankelijk wel naar uit. Patrick Lubbers overliep vrij eenvoudig zijn tegenstander en scoorde het eerste volle punt. Patrick Heijnen had het tegen een piepjong manneke bijzonder lastig, maar wist in het eindspel de winst toch over de streep te trekken. Daarvoor was hij naar eigen zeggen een paar keer bijzonder goed weggekomen, dat wel. Anthony Snijders belandde in een potremisestelling en pakte zo ook nog een half punt mee, met een 2-0 voorsprong mooi meegenomen. Zo was het ineens 2½-½ voor De Pion 2 en zag het er heel goed uit voor ons. What could possibly go wrong?
Wel, vanaf dat moment zo ongeveer alles. Theo Potjes was in jeugdige onbezonnenheid volop ten aanval getrokken, offerde een stuk en wilde zo zijn jonge tegenstandster van het bord blazen. Dat lukte niet. Het meisje bleeft uiterst koelbloedig, gaf geen krimp en verdedigde alles nauwkeurig. Theo's aanval mislukte, hij bleef een stuk achter en verloor. Bas Robben speelde een beresterke partij op het 2e bord tegen een stevige tegenstander (rating 1838), maar naderde tijdnood, moest sneller zetten en kwam op het bord in de problemen. Uiteindelijk ging Bas door de vlag en was het afgelopen.
Mijn eigen partij ging behoorlijk op en neer. Ik kwam in eerste instantie wat onder druk, maar wist me daar onderuit te spelen en stond ineens helemaal niet slecht. Met een schijnoffer wist ik ook nog 2 pionnen te veroveren en even leek het kat in 't bakkie. Alleen stonden mijn stukken even wat ongelukkig en lanceerde mijn tegenstander een gevaarlijke aanval op de koning. Toen ik die dacht te hebben geneutraliseerd had ik ineens een ander probleem: een vijandelijke pion die wel heel snel naar de onderste rij liep. Met kunst- en vliegwerk wist ik die pion te veroveren en even was ik opgelucht. Heel even... Een zet later stond ik mat. De enige manier om dat te voorkomen was overigens om hem een dame te laten halen en dan had ik één of twee zetten later alsnog mat gestaan.
Henk Alberts gaf ons weer even hoop, hij haalde wel nog een punt binnen. In een toreneindspel had hij 2 pionnen meer en hoewel die pluspionnen geïsoleerde dubbelpionnen waren was dat genoeg voor winst.
Met 3½-3½ waren nu de ogen gericht op onze voorzitter Ad Bruijns. Ook Ad trof (op bord 1) een zeer sterke tegenstander (rating 1953), maar niettemin wist Ad lang goed partij te geven. Langzamerhand kreeg zijn tegenstander toch een paar kleine voordeeltjes, de tijd tikte intussen ook al behoorlijk hard weg en in een poging nog wat te redden raakte de dame van Ad ingesloten en moest hij in een nederlaag berusten. Zo verloren we met 4½-3½ en hoewel de nederlaag klein was viel er eigenlijk niks op af te dingen. Mijn voorspelling is dat DSC 5 nog heel ver gaat komen dit seizoen en serieus gaat meedoen voor het kampioenschap.

DSC 5 - De Pion 2 3½ - 4½

Sicco Verwer (1953) - Ad Bruijns (1690) 1 - 0
Arjan Drenthen (1838) - Bas Robben (1512) 1 - 0
Timo Vesters (1510) - Henk Alberts (1532) 0 - 1
Ariël Simon Sabsay (1510) - Kees van Hogeloon (1478) 1 - 0
Jaap de Koster ( - ) - Patrick Lubbers ( - ) 0 - 1
Oscar Verwer (1276) - Anthony Snijders (1437) ½ - ½
Lina el Khaddari ( - ) - Theo Potjes (1385) 1 - 0
Abel Drenthen (1064) - Patrick Heijnen (1323) 0 - 1

Inmiddels staat er ook reeds een uitgebreid verslag van deze wedstrijd op delftseschaaksite.nl

 

De Pion 2 heeft haar laatste wedstrijd van het seizoen tegen DSC 2 uit Dongen met minimaal verschil gewonnen, in een bloedstollend spannende wedstrijd (al ging die wedstrijd nergens meer om), Uitgebreid verslag volgt nog. 

De wedstrijd tegen Raadsheer 2 was uitgesmeerd over 2 dagen. Op vrijdagavond, tijdens de clubavond van De Pion, werden 2 partijen vooruitgespeeld. Bas Robben en Joshua Prevoo namen voor De Pion 2 de honneurs waar. Joshua verloor, ik heb niet gezien hoe de partij verliep, maar Joshua vond zelf dat hij slecht gespeeld had. Waarschijnlijk mist hij wat ritme, omdat hij de laatste tijd weinig aan schaken toekomt. Bas Robben speelde remise, zodat we de dag daarop moesten beginnen met een achterstand van ½-1½.
Maar al snel werd op zaterdag die achterstand omgezet in een voorsprong. Theo Potjes verpletterde zijn tegenstander en won overtuigend in een vrij korte partij. En mijn tegenstander was zo vriendelijk geweest mij op de 9e zet een stuk cadeau te doen, waarna ik niet meer in de problemen kwam en mijn partij won. Bij Xandar van Gentevoort werd alles in elkaar geschoven en was remise het onvermijdelijke gevolg. Anthony Snijders probeerde uit alle macht remise te vermijden en offerde de kwaliteit voor een sterke vrijpion om zo te proberen het volle punt te pakken. Dat lukte net niet, waarna hij alsnog genoegen moest nemen met remise, maar gezien de stand in de wedstrijd was dat ook prima.
Bas Snijders kreeg wel een heel aparte stelling op het bord. In het vierkant e3-h3-h6-e6 was op een gegeven moment geen veld meer onbezet, omdat daar alle stukken geposteerd stonden. De rest van het bord zag er daarentegen weer opvallend leeg uit. Bas hield in deze chaotische stelling het hoofd het koelst en gek genoeg werd de partij beslist op de lege helft van het bord, waar de pionnen van Bas opstoomden, een paar pionnen van de tegenstander sneuvelden en Bas zodoende het eindspel kon winnnen. Henk Alberts verloor langzamerhand een paar pionnetjes, vocht als een leeuw, maar redde het niet en verloor. Geen ramp, de zege was toch al binnen.

Voor De Pion 2 een mooie middag en eigenlijk een dubbele overwinning. Want het 3e team van BSV is teruggetrokken, waardoor de 7½-½ nederlaag tegen BSV 3 uit de boeken is geschrapt. Voor De Raadsheer 2 gold juist het omgekeerde: zij leden een dubbele nederlaag. Ze verloren van ons, maar hadden gewonnen van BSV 3, maar raken door het terugtrekken van dat team die winst kwijt. De Pion 2 wipt daardoor over De Raadsheer 2 naar de 3e plaats. Voor wat het waard is, want meedoen voor promotie doen we nog altijd niet. Of we nu als 3e, 4e of 5e eindigen, er zullen weinig mensen van wakker liggen. Het is gewoon jammer dat een team zich halverwege de competitie moet terugtrekken.

De Pion 2 - De Raadsheer 2 4½-3½

Henk Alberts (1579) - Jan Vriends (1521) 0 - 1
Xandar van Gentevoort (1600) - Adrie Domen (1518) ½ - ½
Bas Robben (1508) - René Roks (1513) ½ - ½
Kees van Hogeloon (1468) - Kees van Erk (1414) 1 - 0
Anthony Snijders (1422) - Pascal Roos (1393) ½ - ½
Joshua Prevoo (1644) - Marijn ten Velde ( - ) 0 - 1
Theo Potjes (1370) - Mark Schraets (1453) 1 - 0
Bas Snijders (1432) - Herman Krijnen (1162) 1 - 0

 

De Pion 2 - BSV 3: ½-7½. Boem! Dat komt aan... Een ronduit dramatische uitslag. Maar was de wedstrijd zelf zo dramatisch? Dat valt eigenlijk wel mee.

Allereerst waren we als team behoorlijk gehandicapt. Geen Mohammed Almatny, geen Joshua Prevoo, geen Xandar van Gentevoort en geen Ad Bruijns. Die laatste zorgt dit seizoen steevast voor een winstpunt aan het eerste bord, maar werd nu uitgeleend aan het eerste. Wij waren behoorlijk verzwakt, terwijl BSV 3 op normale sterkte was. Als wij in onze sterkste opstelling hadden gespeeld was het een heel andere wedstrijd geworden.
En zijn de spelers die overbleven dan kansloos van het bord geveegd? Nee, geenszins! Halverwege de wedstrijd stond iedereen ongeveer gelijk, maar daarna ging het bij iedereen alsnog ergens mis. Je hebt weleens van die dagen... In onze eerste wedstrijd tegen EGS 2 was het precies andersom. Toen viel alles voor ons precies de goeie kant op en wonnen we, enigszins geflatteerd, met 6½-1½. En nu viel alles verkeerd en verloren, wederom enigszins geflatteerd, met 7½-½. Maar dat neemt niet weg dat ieder van ons een behoorlijke partij heeft zitten spelen. Alleen was op elk bord de tegenstander net even sterker. Behalve in het geval van Bas Snijders, die zijn tegenstander (Wesley Hopmans) keurig op remise wist te houden. Complimenten ook voor Faith Snepvangers, die haar eerste externe partij speelde en in vergelijking tot de rest van het team nog bijzonder weinig schaakervaring heeft, maar haar tegenstander (Alexander van 't Hoff) uitstekend tegenspel gaf. Lang leek het gelijk op te gaan, maar langzamerhand kwam Faith iets slechter te staan en ging het mis. Net zoals bij de rest van het team, ik ga verder maar niet op de details van de partijen in. (Temeer omdat ik die niet ken, omdat ik het niet bij iedereen tot in detail gevolgd heb.) Deze wedstrijd maar snel vergeten en snel door naar de volgende, tegen Raadsheer 2 uit Zundert. Alhoewel, snel... Die wedstrijd is pas op 2 april.
Nog even iets anders memoreren. Voor de wedstrijd gaf Theo Potjes aan dat hij intussen al weer 86 jaar oud is en wellicht de oudste speler is die ooit voor De Pion in een externe wedstrijd heeft meegespeeld. En bij tijd en wijle speelt Theo nog altijd als een jonge God. Dat geeft ons "jonkies" goede moed. We kunnen nog een hele tijd vooruit!

De Pion 2 - BSV 3 ½ - 7½

Henk Alberts (1589) - Ronny Liekens (1658) 0 - 1
Bas Robben (1518) - Pieter-Jan Demmers (1599) 0 - 1
Kees van Hogeloon (1475) - Henry Groenveld (1656) 0 - 1
Anthony Snijders (1429) - Laurens Quinten (1583) 0 - 1
Theo Potjes (1376) - Fred Kaijser (1567) 0 - 1
Mark Mathon (1478) - Jan Haverhoek (1503) 0 - 1
Bas Snijders (1434) - Wesley Hopmans (1375) ½ - ½
Faith Snepvangers ( - ) - Alexander van 't Hoff (1108) 0 - 1

 

Het was op een onheilspellende, donkere regenachtige dag. Buiten waarde een virus rond, waarvan veel mensen ziek werden en een aantal zelfs aan dood gingen. Alsof dat al niet eng genoeg was, moesten we naar een onheilspellend adres, dat zo uit een horrorverhaal leek te komen: Duivelsbruglaan 13.


Lang, lang geleden was hier een verliefd koppel, Catharina van Gaveren en Walter van Ulvenhout. Maar de vader van Catharina vond de familie van Walter beneden zijn stand en wilde kost wat kost een huwelijk tussen die twee voorkomen. Daarom sloot hij Catharina op in een klooster. Walter liet het daar niet bij. Hij redde Catharina uit het klooster en het koppel toog naar Ginneken om zo snel mogelijk te trouwen. De pastoor aldaar wilde dat niet, omdat de klokken nog niet gewijd waren. Walter dwong de pastoor toch de ceremonie te voltrekken, maar dat had hij beter niet kunnen doen. In één van de ongewijde klokken hield de duivel zich schuil en toen de klokken luidden, stortte de hele kerk in werden Catharina en Walter onder het puin bedolven. En het schijnt dat mensen aldaar nog steeds af en toe klokgelui horen en dan moet je uitkijken, want dan is de duivel in de buurt.


De geesten van Catharina en Walter waren nog steeds rond in Ginneken. En om hun rusteloze zielen van hun vloek te bevrijden, moet een koene ridder op het schaakbord één van de hoeders van de Duivelsbrug verslaan. Maar dat viel niet mee. Acht ridders togen uit Roosendaal naar deze onheilspellende lokatie om deze taak te volbrengen. Maar één voor één faalden ze. Pionnen en stukken verdwenen op mysterieuze wijze van het bord. Andere werden klem gezet en langzaam vermorzeld. Ridder Mark Mathon wist stand te houden, maar kwam niet verder dan remise en dat was niet voldoende.


Maar toen kwam onze Voorzitter Zelve, ridder Ad Bruijns. Hij nam dapper plaats op het eerste bord en toog onvervaard ten strijde, spelend met wit. En na 1.d4,d6 2.e4,c6 3.Pc3,Dc7 4.Pf3,g4 5.Le2,e5 6.d5,Pf6 7.Lg5,Pbd7 8.b4,Le7 9.O-O,Lxf3 10.Lxf3,Pxd5 11.exd5,Lxg5 12.dxc6,bxc6 13.Pb5!,Dd6? 14.Pxd5+,Ke7 15.Pe4,Lf6 16.Dd6+,Ke8 17.Pxf6+,gxf6 18.Lxc6! gaf Ads tegenstander Sander de Smet zich gewonnen en was de vloek verbroken. De dappere krijgers van De Pion 2 moesten de wedstrijdpunten in Breda achterlaten, maar konden niettemin voldaan huiswaarts keren. De duivel is uit het Ginneken verdreven en de zielen van Catharina en Walter hebben dankzij ridder Ad Bruijns eindelijk rust gevonden.

De Baronie 4 - De Pion 2 6½ - 1½

Sander de Smet (1602) - Ad Bruijns (1662) 0 - 1
Hennie Daniels (1708) - Henk Alberts (1598) 1 - 0
Paul Boeren (1675) - Bas Robben (1525) 1 - 0
Jo Godderij (1792) - Kees van Hogeloon (1478) 1 - 0
Frank van Duuren (1549) - Patrick Heijnen (1333) 1 - 0
Willem van Kooten (1475) - Mark Mathon (1485) ½ - ½
Astrid Martens (1420) - Theo Potjes (1379) 1 - 0
Bibi Nooren (1068) - Bas Snijders (1434) 1 - 0

(Zie ook het verslag van De Baronie op hun website.) 

 

 

Laad meer