De Pion 2 speelt in klasse 3H van de KNSB

 Ivo Kok   2091 
2  Benny Onrust  2035
3  Bo de Veth  1981
4  Erik Jan Colijn  1957
5  Ngo Hin Cheng  1917
6  Eric van Loon  1913
7  René van den Broek  1907
8  Carlo Rens  1889
9  Koen Riemens  1853
10  Frank Lambregts (TL)  1823
11  Erik van Elven  1814
12  Lewon Gevorkjan  1794


Ons Limburgs avontuur was na vorige keer nog niet voorbij. Ditmaal mocht het Tweede richting Voerendaal. Voerendaal speelt in Café-Zalencentrum Keulen. Keulen? Nee, niet in Duitsland, gewoon in Klumme. Klumme lijkt dan weer op klunen en zo is het cirkeltje rond met het thema winter en sneeuw. Klumme is overigens de Limburgse naam voor Klimmen. En dat laatste is van belang voor het vervolg van het verslag. Veel leesplezier!

Zoals wel vaker, schat de verslaggever de reistijd altijd ruim in. Vertrek om 10.30 uit Roosendaal en nog voor 12.30 aanwezig. Alleen de arbiter was er al, Jos Pots. Zo hadden we rustig de tijd om van koffie en het uitzicht. Professor Elo was meegekomen om weg ijsvrij te maken. Nog even ter informatie, ditmaal doet ondergetekende geen voorspelling op basis van de ratings, want de berekening die de razende reporter toepaste, bleek een veelvoorkomende fout in de statistiek te zijn (zie Ecological fallacy (met dank aan Cees IJzermans)). Begeven op glad ijs gaat niet gebeuren dacht de schrijver dezes. Ditmaal schreef hij wel van te voren al een deel van het verslag. Daarin werd geen 0-8 overwinning maar een 5-3 nederlaag (je moet toch realistisch zijn) voorspeld. Gelukkig kan dat verslag tot een sneeuwbal worden opgefrommeld en weggegooid.

Professor Elo had mij ingefluisterd om Koen op bord 1 te zetten. 'Die jongen kan wel schaken, maar moet iets doen aan zijn tijdsindeling.' Zo gezegd, zo gedaan. Koen op 1 en die had als eerste klaar kunnen zijn. Maar dat gebeurde niet, een remiseaanbod werd na kort overleg afgeslagen. Gewoon de zwarte piste op. Daar ga je vast heelhuids van af kunnen komen, was het devies van Professor Elo. Niet lang na dat remiseaanbod was wel de eerste klaar: René. Op het zesde bord speelde hij tegen Ingrid Voigt (1957). Voigt, een typisch Duitse achternaam, verraadt al dat er aantal Duitsers in het team van Voerendaal zitten. Maar in de paar minuten tussen de bekendmaking van de opstelling en het begin van de partij, wist René al dat het Schots werd. Na een foute zet van Ingrid, maakte hij het ijskoud af:

Soms wil je als teamleider zetten influisteren, zeker als je een sterke schaker bent. Dat is niet voor onze teamcaptain weggelegd, maar roepen dat iemand een zet moet doen, zou hij nog wel kunnen. Toch moest hij echt stil zijn toen hij met een schuin oog naar de partij van Eric keek. Eric had met wat mazzel (of was het stiekem toch gewoon berekend) een sterke aanval opgezet door eerst een stuk te verliezen waarna de zevende rij voor hem was. Stukwinst terug (Op zet 17 had zwart Lxe4 moeten spelen, de aanval was volgens ome Fritz niet doorslaand), en heersen. Totdat zijn tegenstander, Marcel Frenken (2103), een ijskoude zet speelde om de iglo van Erics koning aan te tasten. Zo koud, dat Eric bevroor en de tijd sneller ging dan gedacht. Kijkt u mee vanaf zet 14:



Kort daarna werden twee partijen min of meer tegelijk gewonnen. Eindelijk had papa Bo tijd gevonden om te schaken op zaterdag. Op de heenreis werd zijn schaakseizoen besproken. Een paar partijen voor de avondcompetitie, maar daar hield het bij op. Hij moest dus boven zichzelf uitstijgen en de top beklimmen om waar te maken wat uw verslaggever al hoopte: een punt. Versla Professor Elo was de simpele taak. Bo kreeg wel een kwaliteit van zijn tegenstander, André Krüger (2101), maar dat was in ruil voor het loperpaar en die kreeg vrij spel. In onderstaande stelling viel echter de vlag van André.

Uw teamcaptain was niet veel later klaar. In een rommelpartij met meer kansen voor zwart dan voor wit, wist Bart van der Zwet (2060) de beslissende zetten niet te vinden en liet mij Professor Elo bewijzen dat zijn formules niet helemaal kloppen. Winnen doet uw verslaggever niet al te vaak op zaterdag, dus iedere winstpartij is er een om goed te bewaren. Nu is het tijd voor warme chocomel met slagroom en een koekje!

Inclusief annotatie, de volledige partij:

Dan de partijen zonder notatie. Wat een toeval dat er op die volgorde een einde kwam aan de partijen. De inkt was waarschijnlijk bevroren. Het was fris in de speelzaal. Het koudste front was er boven Benny zijn bord. Benny nam het op tegen de jongste speler in de zaal, Leopold Wagner (2018). Hij begaf zich op glad ijs door iets te nonchalant te spelen en liet Leopold binnen komen op b7 met de dame. Pogingen om die dame te vangen, werkte niet. Het kostte Benny wel pionnetjes en dat brak hem op in het eindspel.

Koen was ondertussen goed terecht gekomen, hij had een directe winstkans gemist maar stond wel twee pionnen voor en had het actieve spel. Dat kon toch niet misgaan? Zijn tegenstander Henk Temmink (2139) hoopte op Professor Elo die zou zeggen van wel, want die tijd blijft een ding. Onnauwkeurigheden leiden tot een verkeerde afwikkeling waarna het voordeel als sneeuw voor de zon verdween en Koen slechts remise had. Desalniettemin, goed gedaan! Remise op bord één, die voegt uw verslaggever toe aan zijn collectie van opvallende resultaten op bord één (René en Ted die winnen vorig seizoen zitten er al in). Wie volgt, Elfje?!

Heeft u geteld? Tot nu toe hebben we drieënhalf sneeuwballen tegen de iglo van Voerendaal 2 gegooid. Nog één hele en we zijn binnen. Ivo leek lange tijd een perfect ronde sneeuwbal aan het maken te zijn. Stond een kwaliteit voor, maar Paul Stümer (2126) kreeg een sloot pionnen extra. Paul liep echter alsnog een wak in, waarna Ivo de kans kreeg om pionnen terug te winnen of eeuwig schaak te hebben. MATCHPUNT.

Eigenlijk kon op het moment dat Ivo de remise keepte, al gesproken worden van matchpunten. Ngo Hin had op het laatste bord de zieke Erik vervangen en speelde min of meer in dezelfde stijl als Erik. Het zag er gewoon solide uit. Een blok ijs was er niets bij. Twee lopers tegen twee paarden, lopers zijn beter dan paarden dus dat zal wel winnen. Helaas, Professor Elo riep van de zijlijn dat paarden soms iets beter zijn. Dat waren opbeurende woorden voor zijn tegenstander, Sander Bachaus (2036) Een loper en paard gingen verloren, maar de pionnen waren netjes in elkaar geschoven. Dat kon Ngo Hin vervolgens relatief eenvoudig remise houden.

De iglo van Voerendaal 2 stortte in elkaar.

Voerendaal 2

De Pion 2

 
Temmink , H.H. (Henk) 2139 Riemens , K. (Koen) 1846 ½ - ½
Wagner , L.F. (Leopold) 2018 Onrust , B. (Benny) 2027 1 - 0
Krueger , A. (André) 2101 Veth de, B. (Bo) 1963 0 - 1
Stuemer , P. (Paul) 2126 Kok , I. (Ivo) 2077 ½ - ½
Frenken , M.J.P. (Marcel) 2103 Loon van, E. (Eric) 1917 1 - 0
Voigt , I. (Ingrid) 1957 Broek van den, R. (René) 1929 0 - 1
Zwet van der, B.W. (Bart) 2060 Lambregts , F.J.J. (Frank) 1812 0 - 1
Bachaus , S. (Sander) 2026 Cheng , N.H. (Ngo Hin) 1932 ½ - ½
Gemiddelde Rating: 2066 Gemiddelde Rating: 1938 3½-4½

Op zes borden versloegen we niet alleen Voerendaal 2, maar ook Professor Elo. Als adviseur is Professor Elo maar aan de kant gezet, want klaarblijkelijk doet hij geen goed werk in de winter. Zit er wel een temperatuurcorrectie in de berekening van ratings? Als we het koud hebben, spelen we als mannen en dat was de bedoeling.

Na afloop van de wedstrijd, sprak Bo nog de legendarische woorden dat hij niet naar huis kon rijden, want hij was dronken van geluk. En ondanks het late tijdstip (omstreeks 18.15 werd richting huis gegaan) was niet iedereen al klaar met Klimmen, in Roosendaal hebben er nog een aantal een berg beklommen om thuis te komen.

Dan rest nu nog een dankjewel aan de teamcaptain van het Vlaggenschip voor de felicitaties en u als lezer van dit verslag fijne feestdagen en een goed 2018 te wensen. De volgende wedstrijd is begin februari. Dan mogen we gelukkig weer thuis spelen.

Het Tweede mag in ronde 4 en 5 naar Limburg. Dat doen we samen met Professor Elo, want het zijn op papier de sterkste tegenstanders. Het eerste deel van dit tweeluik speelde zich af in Blerick (Venlo).

Leuk! De Stukkenjagers komen op bezoek, dan kunnen we eindelijk eens zien of Erik-Jan geen heimwee heeft. Vol enthousiasme liet hij weten te kunnen spelen. Hij wél. Papa Bo, Vakantieganger Eric, Net-teruggekeerd-van-vakantie Ngo Hin en Uw Verslaggever waren om 12.00 uur niet aanwezig. Gelukkig heeft de Teamcaptain genoeg spelers om op te stellen. En hoe presteerden zij?

René had de nobele taak gekregen om tot de aanwezigheid van de Teamcaptain Teamcaptain te zijn. Het belangrijkste was de opstelling overhandigen, de rest kunnen de spelers vaak zelf wel. De opstelling zou zo vaak uitgeprint geworden dat de Black Horse een nieuw behang zou krijgen. De Razende Reporter was toch enigszins teleurgesteld dat dat niet het geval was. Toen de verslaggever om een uur of half twee van een koude kermis thuis kwam, was de Semi-Teamcaptain al klaar. Hij speelde tegen Erik Dignum (1969) op het zesde bord. Er werden wat paarden geruild en dat was het. Er zat niet veel muziek in de stelling dus werd remise overeengekomen.

De volgende die klaar was, was Lewon op het zevende bord. Een vreemde partij, Lewon nam de tijd om zijn stukken goed neer te zetten terwijl Fré Hoogendoorn (2006) de aanval in ging. Fré offerde een stuk, maar Lewon hield zijn poot stijf. De Stukkenjagers heten ze toch, niet De Stukkenofferaars. Het offer werd dus niet aangenomen, maar dat bracht Lewon toch in de moeilijkheden. Hij verloor in de verdediging juist een stuk en al snel kon men wel spreken van jagen op stukken.

Van de partij van Carlo Rens heeft uw verslaggever helaas niet al te veel meegekregen. Het leek lang in evenwicht en Carlo bood in een gelijke stelling remise aan aan FM César Becx (2118). Dat aanbod werd afgeslagen en plotseling was de partij klaar. Wellicht is het maar goed ook dat de partij snel vergeten wordt.

Er ontstonden ondertussen aardig wat merkwaardige stellingen op de andere borden. Benny leek reddeloos op het tweede bord, Koen werd ook onder de voet gelopen op het vierde bord maar gelukkig was daar Ivo op het eerste bord die een van de jeugdtalenten van De Stukkenjagers op een solide remise hield. Luuk Baselmans (1999, +86 op de laatste ratinglijst) besloot om in een gelijk eindspel voor herhaling van zetten te gaan en bood uiteindelijk remise aan. Na enig rondkijken op de andere borden werd het aanbod aanvaard.

Misschien wel de interessantste partij werd op het derde bord gespeeld. Erik-Jan nam het daar op tegen Martijn Blom (2068). Martijn heeft het spelletje geleerd bij de buren van BSV en in zijn jeugd is hij ook lid geweest van De Pion. Martijn en Erik-Jan kennen elkaar dan ook weer van De Stukkenjagers. De partij ontpopte zich in een stelling waarbij vooral wit aanvankelijk praktische kansen had, maar de lopers van Erik-Jan kregen ook goed zicht op de koningsstelling. De mooiste kans op beslissend voordeel was voor onze zijde. Het slotakkoord van de partij was echter ook mooi, ondanks het resultaat. Zie het onderstaand partijfragment:

Een dame-offer, je moet er maar op kunnen komen...

Ondertussen waren de kansen bij Benny omgekeerd. De aanval van Sjoerd van Roon (2030, +150), nog zo'n jeugdtalent, op de koningsvleugel sloeg niet door en er werd zelfs een stuk bij verloren. Benny wist vervolgens zijn voorsprong wel te verzilveren. Hij moest daar nog wel even voor gaan zitten, maar dan is de middag tenminste goed besteed zullen we maar zeggen.

Wie was er nog meer bezig naast de al eerder genoemde Koen? Juist, onze rots in de branding: Elfje. Op bord 8 trad hij aan tegen de teamcaptain van de tegenstanders, Ruud Feelders (1970). Dat leek een partij te worden zoals we wel vaker zien bij Erik. Niks aan de hand, blijven staan en in ieder geval een remise in de pocket. Maar helaas, Ruud kreeg activiteit richting de koning van Erik en die was genoodzaakt een kwaliteit te geven om de stelling dicht te houden. Spijtig genoeg lukte het vervolgens niet om met de overgebleven combinatie Dame + Paard, de Dame + Toren van Ruud te temmen.

Dan de laatste, Koen mocht ditmaal op het vierde bord spelen. Hij is de laatste tijd geregeld naar toernooien gegaan en dus aan het schaakritme zou het niet liggen. Baart oefening echt kunst? Hij nam het op tegen John Greunsven (1996). Ook John wist een koningsaanval op te zetten, terwijl Koen probeerde via de a-lijn naar binnen te komen. Er was echter een gapend gat in de stelling geslagen en om de boel bij elkaar te houden, positioneerde Koen een loper op h1. Die loper deed voorlopig niet meer mee, want naar f3 kon hij niet door een eigen pion en op g2 zou hij geslagen kunnen worden. Koen probeerde de stelling te redden en even leek dat te lukken, maar in het eindspel met zo'n loper spelen, is onbegonnen werk.

Balen mannen! Ondanks de support van Ngo Hin en ondergetekende, werd er met behoorlijke cijfers verloren. Het wordt echt zwaar dit seizoen. Gelukkig deed de maaltijd (kipshoarma of zalm) zijn werk weer. En erg leuk dat er weer zoveel tegenstanders bleven mee-eten! Of nouja, eigenlijk is dat helemaal niet leuk als je verloren hebt. Wrijven ze het er nog in ook.

Komende rondes gaan we naar Limburg. Tijd om een woordenboek op te zoeken?!

De uitslagen:

De Pion 2

De Stukkenjagers 3

 
Kok , I. (Ivo) 2077 Baselmans , L. (Luuk) 1999 ½ - ½
Onrust , B. (Benny) 2027 Roon van, S.W.M.Q. (Sjoerd) 2030 1 - 0
Colijn , E.J. (Erik-Jan) 1981 Blom , M.H.M. (Martijn) 2068 0 - 1
Riemens , K. (Koen) 1846 Greunsven , A.A.J.M. (John) 1996 0 - 1
Rens , C. (Carlo) 1893 Becx , C. (César) 2118 0 - 1
Broek van den, R. (René) 1929 Dignum , E. (Erik) 1969 ½ - ½
Gevorkjan , L. (Lewon) 1796 Hoogendoorn , F.T.J. (Fré) 2006 0 - 1
Elven van, E.F.A. (Erik) 1826 Feelders , R.A.J. (Ruud) 1970 0 - 1
Gemiddelde Rating: 1922 Gemiddelde Rating: 2020 2-6

"Wat een mooie beker! Heb je die gewonnen?" Zo begon de treinconducteur zijn kaartjescontrole toen ik onderweg was naar Roosendaal van waar uit Het Tweede vertrok richting Oosterhout. Over het bijvoeglijk naamwoord 'mooie' kan getwist worden. Maar de vraag of die gewonnen was, moest toch bevestigend worden beantwoord. Of toch, dat lijkt het meest aannemelijk, aangezien de beker bij ons stond.

Sinds het jaar 2002 (en wellicht eerder) zijn de onderlinge matches tussen De Pion en D4 wedstrijden geworden waarbij gestreden wordt om een wisselbeker. Op 5 januari 2002 wonnen D4 4 en 5 hun wedstrijden en pronken op die manier boven aan het lijstje van winnaars.  Het is echter maar enkele jaren bijgehouden op de beker. De laatste winnaars volgens de beker zijn De Pion 4 en De Pion 6 op 15 december 2007. Tijd voor een zoektocht door de archieven in de tussenliggende jaren. Op 22 november 2008 werd De Pion 4 overklast door D4 2, maar De Pion 5 wist het talententeam van D4 met dezelfde score te overklassen. Het laagste bord werd door ons gewonnen, en bij een gelijke stand valt dat bord af, dus was de beker voor D4.

Op 27 maart 2010 was de volgende ontmoeting. De Pion 3 verloor met het kleinst mogelijk verschil van D4 2. In 2010 werd er nogmaals gespeeld tegen D4 2, ditmaal door De Pion 5. Op 20 november won het vijfde.  In het seizoen 2011-2012 stond er geen onderlinge match op het programma. Pas op 15 december 2012 werd er weer gestreden om de wisselbeker. Opnieuw was het De Pion 5 die het opnam tegen D4 2. D4 mocht de beker mee naar huis nemen. Maar in het seizoen daarop werd direct wraak genomen. Tweemaal zelfs. De Pion 2 versloeg op 2 november 2013 het vlaggenschip van D4 en op 8 februari 2014 hield De Pion 5 de beker in Roosendaal.

De Pion 2 zorgde vervolgens voor een aantal goede jaren en versloeg D4 achtereenvolgens op 22 november 2014 en 7 november 2015. De Pion 4 raakte de beker vervolgens kwijt door 4-4 te spelen en het laatste bord te winnen. Zo belandde de cup op 19 maart 2016 weer in Oosterhout. Andere wedstrijden zijn er niet geweest, dus wat deed die beker bij ons?! Heeft de schrijver dezes gelogen tegen de conducteur? De beker was helemaal niet van ons! Maar genoeg geschiedenis, we kennen ons vijand nu echt wel. Tijd voor het heden. Hoe verliep de klassieker?

Om nog even goed wakker te worden, werd er onder begeleiding van wat stevige rockmuziek richting Oosterhout gereden waarna we met een korte stadswandeling arriveerden bij Café Oud Brabant. Daar schijnt D4 al enkele jaren te spelen, maar ondanks de vele matches was het voor velen de eerste maal dat ze daar speelden. D4 bleek vaak bij ons op bezoek te komen. In een bovenzaaltje waren de borden opgesteld en werd de beker neergezet. Op 512 velden werd gestreden om die 'felbegeerde' beker.

De eerste die klaar was, was Lewon Gevorkjan op het zesde bord. Hij nam het op tegen Ruud Goverde (1856) en bleek al snel veel beter en sneller ontwikkeld te zijn. Lewon liet zien dat hij potentie heeft en buitte die ontwikkelingsvoorsprong uitstekend uit. 1 - 0!

Vervolgens werd de strijd beslist op de hoogste borden. Ivo Kok nam het op tegen Carlo Bloem (2092). Ivo kreeg goed spel op de koningsvleugel en wist daar aardig wat druk op te bouwen, maar alleen druk is niet voldoende. Carlo werd actief op de damevleugel en vond het wel eens tijd voor een remiseaanbod. Gezien het feit dat Ivo een kansrijke aanval voorzag en alle hoop op een overwinning vergaan was, werd besloten in te gaan op het remise. Op het tweede bord speelde Benny Onrust tegen Maykel Smits (2068). Helaas heeft uw razende reporter niet al te veel meegekregen van deze partij, maar ik zag bij beide spelers een ongelukkige pionnenstructuur ontstaan op de damevleugel. Nadat de meeste stukken waren geruild, bleef er een gelijk eindspel over. Tussenstand: 2 -  1.

Op de overblijvende borden waren genoeg kansen. Koen Riemens stond lang prima, Eric van Loon had behoorlijk voordeel en bij René van den Broek was er ook niets aan de hand en zelfs bij Erik van Elven leek er niets schokkends te gebeuren. Een zege in de maak? Helaas, ondergetekende had een ogenschijnlijk goede stelling al enigszins verprutst. En daar bleef het niet bij. Koen kreeg tegen Erik Boom (1729) een fijne aanvalspartij maar tijdens het aanvallen werd veel tijd gebruikt. Teveel zelfs om alles goed door te rekenen waardoor de beslissende variant gemist werd. Erik knokte zich terug naar een ongelijk loper+toren eindspel met enkele pionnetjes extra. Na een strijd tegen de klok, wist Koen de torens af te ruilen en was remise de enige overblijvende uitslag.

In onderstaand partijfragment zie je hoe een partij kan kantelen door met het verkeerde plan te spelen. De witspeler dacht dat het belangrijk was om stukken bij de aanval te halen, zetten als Pf4 en Tg3 zijn echter nutteloos. De witspeler had moeten kiezen om eerst de verdedigers van zwart weg te jagen met het cruciale e5. Eerder in de partij was het volgens ome Fritz zelfs nog wat beter. Nu mocht de zwartspeler, Frans van Gils (1760) zelf e5 spelen en stortte de witte stelling in elkaar. Oya lélé!

Toen uw verslaggever klaar was, dacht hij dat het nog wel even zou duren en begaf zich dus naar beneden om bij de analyses die bezig waren te kijken. Stom, want vrij snel waren de andere partijen ook klaar. René had tegen Joost Sips (1946) een enorme koningsaanval opgezet. 30 punten keken richting de zwarte koning en dachten dat er niets in hun weg richting de koning stond. Het enige wat na de schermutselingen gewonnen was, was een pion. En de stelling was gewonnen. Een remiseaanbod van Joost werd dan ook afgewezen en René pakte het punt. Hoeveel stond het ondertussen al? 3.5 - 2.5, 1 punt en we hebben 2 matchpunten. Het kan nog want Eric stond inmiddels een dame tegen twee torens voor en die werkte nog niet optimaal samen.

Op het laatste bord was Erik ook nog bezig. Arie van Heeren (1755) had een open C-lijn aan Erik gegeven, of toch zo leek het. Niets was minder waar, Arie mocht in de zwarte jungle binnen komen. Er lag nog net geen welkomsmat op c7. In een poging deze toren op te sluiten, verzwakte Erik zijn pionnenstructuur dusdanig dat het gatenkaas werd en daar profiteerde Arie effectief van. Alle druk kwam op Eric liggen. Maar dat moet toch lukken? Kijkt u mee naar het volgende partijfragment.



Een foute zet en wit kan opeens met zijn twee torens optimaal samenwerken en het paard winnen. Omdat Eric nog wat pionnen over heeft, is de stelling die overblijft remise. Maar Eric had kunnen winnen. Hoe? Op de 40e zet speelde Eric vrij vlug Kg8 met het idee dat wit weer wel Td8+, Td7+ zou spelen. Zo had Eric wat tijd gewonnen en kon na wat verfrissends gehaald te hebben, gloednieuw starten aan het uitrekenen van Kh6. Niets was minder waar. Direct Kh6 en de partij was uit geweest in het voordeel van Eric.

Het lijkt allemaal soms zo simpel, maar het is en blijft een verraderlijk spelletje. Eindstand: 4-4. Voor wie was de beker nu? Erik had verloren op het achtste bord, dus met 7 borden hadden we gewonnen. We mochten de beker weer mee terug nemen, nu rechtmatig aldus de geschiedenisboeken. Vrijdag is hij weer even te bewonderen bij de Black Horse.

Nog even de detailuitslagen:

Thuis Uit Score
Bloem , C. (Carlo) (2092) Kok , I. (Ivo) (2091) ½ - ½
Smits , M. (Maykel) (2068) Onrust , B. (Benny) (2035) ½ - ½
Sips , J.J.A.M. (Joost) (1946) Broek van den, R. (René) (1907) 0 - 1
Vossen van, R. (Robbert) (2044) Loon van, E. (Eric) (1913) ½ - ½
Boom , E. (Erik) (1729) Riemens , K. (Koen) (1847) ½ - ½
Goverde , R.J.M.G. (Ruud) (1856) Gevorkjan , L. (Lewon) (1786) 0 - 1
Gils van, F.M. (Frans) (1760) Lambregts , F.J.J. (Frank) (1823) 1 - 0
Heeren van, A. (Arie) (1755) Elven van, E.F.A. (Erik) (1814) 1 - 0
  4 - 4
Laad meer