Op zaterdag 26 november 2022 kwam De Raadsheer op bezoek in The Black Horse. Het is één van de sterkere teams in de klasse 4G: dit beloofde een spannende strijd te worden. De inzet van de match is niets minder dan het in de race blijven voor een kampioenschap.

Teamcaptain René had een week te voren de opstelling van het 1e doorgeseind. Na wat korte uitwisselingen was er consensus. Zo gezegd zo gedaan: de Pionezen namen plaats in de gekozen opstelling.

Het scherpe oog van De Raadheer bespeurde echter nog voor de aanvang van de match een verschil in de opstelling op de wedstrijdformulieren, en de spelersnamen achter de borden... De keus tussen de paperassen aanpassen of een stoelendans tussen René en Marcel was snel gemaakt: de Pionezen ruilden van stoel, bord en kleur.

Na de openingswoorden van onze welbesnorde voorzitter werden de klokken in gang gezet, en de eerste houtjes verschoven.

De relatie tussen de verrichtingen van het Eerste en de annalen van een zeeslag berust op louter toeval.

De eerste beslissing viel al snel... René kwam met een Vliegende Ouwe Man uit de startblokken. Deze is nog net wat minder legendarisch dan de Vliegende Hollander, maar daar wordt aan gewerkt. De bordenwissel pakte vooralsnog goed uit. Zoals het spreekwoord zegt: Een winnende kapitein heeft altijd gelijk!

Oud-lid Johan Goorden komt tegenwoordig uit voor de Raadsheer en kwam uit tegen zijn jongere naamgenoot Stijn Goorden. De ervaren oude rot wist hier wel raad mee en kaapte het punt.

Thijs probeerde te Hepta een Caro-Kann uit een baai te krijgen en kreeg al vroeg een dubbele aanval voor zijn kiezen. De grote vaart leer je met veel vallen en net zo vaak weer opstaan. Volgende keer beter!

Eric belandde bij het verlaten van haven numero Cinco in zwaar weer. Niet lang daarna sloegen kanonnen grote gaten in het vlaggenschip. Het schip dreef af naar open zee, alwaar de eenzame admiraal zich moest overgeven aan een grote overmacht.

De Pionese vloot heeft het zwaar te stellen. Gelukkig zit bij onze tweemaster een koene kapitein aan de riemen. In de zee van mogelijkheden vond hij de juiste weg om de Zilvervloot thuis te brengen.

Bij Uno raakte Yvo na wat omslachtige maneuvres in troebel Siciliaans water. Met het bijzetten van alle zeilen kon hij gelukkig averij voorkomen, maar daar bleef het dan ook bij.

De slag van de driemaster begon met veel ontwijkende manouvres. Lang leek er niets aan de hand. De vloot van uw verslaggever koos echter een ongunstige stroming en lag plots passief opgesloten achter Franse riffen. De antagonist trok plots met veel geweld ten aanval maar sloeg daarbij zichzelf stuk op de riffen. Uiteindelijk werd de vijandelijke admiraal geïsoleerd en gekielhaald. De gewisselde spelers  scoren het volle pond: Wat je noemt een gouden wissel!

Zo was het evenwicht tussen de teams weer volledig hersteld, en kwam het aan op D'n Elf. Erik enterde het vijandelijke schip en er ontspon zich een lang man-tegen-man gevecht. Langzaam maar zeker werd de opponent in een hoek gedrongen. De genadeklap uitdelen was niet eenvoudig, maar het lukte: Erik was de matchwinner!

Zie voor de volledige opstelling:

https://knsb.netstand.nl/pairings/view/12737

Zo doet het Eerste nog volop mee om het kampioenschap: met nog drie andere koplopers hebben we 6 matchpunten uit 4 wedstrijden. Dat het maar een spannend seizoen mag blijven!

 

 

 

De degradatiekandidaten moesten het tegen elkaar opnemen. Sliedrecht moest winnen, De Pion had genoeg aan een gelijkspel.

De opstelling bestond uit de vier basisspelers; Jan Schuurman, Pim Eerens, Marcel Huijser en Rene van den Broek.
Verder schoten Erik van Elven, Ad Bruijns, Stijn Goorden en ik (als debutant) te hulp!


Op bord 4 opende René (zwart) de score met een winst! In de opening wist hij een lijn te openen voor de witte koning hiermee kon zijn aanval op de koningsvleugel starten. René zag meerdere winnende zetten en koos voor de meest stijlvolle!