De Pion 1 speelt in klasse 2D van de KNSB

1  FM Stefan Colijn (TL)   2320 
2  Alik Tikranian  2318
3  FM Jan van Mechelen  2247
4  Cees IJzermans  2173
5  FM Mark Smits  2151
6  Robert Schuermans  2136
7  Bas de Feijter  2124
8  Ludo Tolhuizen   2105
9  David du Pont  2080
10  Anthony Cristian Mitran  2065
11  Pim Eerens  2000

Op zaterdag 24 november 2018 werd de vierde ronde van de KNSB-competitie op het programma. Na afloop van de derde ronde voelde ik persoonlijk niet de behoefte om een verslag te schrijven, de oplettende lezer kan uit het verslag op de website van Zuid-Limburg waarschijnlijk wel opmaken waarom. Dankzij de nederlaag in de derde ronde moesten we de eerste plaats delen met 3 andere teams. In een competitie waarin de teams zo dicht tegen elkaar aanliggen is een wedstrijd tegen de hekkensluiter dan ook geen garantie op succes. Het voelde dan ook als een wedstrijd die spannender was dan de uiteindelijke uitslag doet vermoeden, het ging naar mijn beleving ongeveer als volgt:

Mark lijkt na een redelijk moeizaam van het begin seizoen een beetje op stoom te komen. Hij zette als eerste een punt op het scorebord. In een variant van de Sveshnikov die Mark vrij recent nog op het bord heeft gehad, mocht hij van de respectievelijke  tegenstanders vrij eenvoudig een koningsaanvallen ontwikkelen. Na een dubbel kwaliteitsoffer waarvan de tweede niet eens aangenomen mocht worden, kregen de witte lichte stukken en dame vrije toegang tot de zwarte koning: 1-0

Ook David lijkt de smaak weer te pakken te hebben en zijn energie op een positieve manier kwijt te kunnen in zijn partijen. Met de witte stukken ruilde hij in een Ben-Oni achtige structuur de juiste stukken en wist hij de zwarte pion op c5 buit te maken. Het einde heb ik niet meegekregen, maar het leek een rechtlijnige exercitie: 2-0

Gisteravond na de wedstrijd kwam ik erachter dat ik Ludo voor de derde keer achter de zwarte stukken had geposteerd. Ondanks dat dit niet helemaal de bedoeling was heeft Ludo dit seizoen nog geen wedstrijd verloren. Ook in deze partij kwam hij niet echt in de problemen. Vanuit een Engelse opening werd de symmetrie in de pionnenstructuur nooit echt verbroken. Als dan ook praktisch alle stukken van het bord verdwijnen is remise een logische uitslag: 2.5 – 0.5

Vervolgens was het Jan die ons op het randje van het eerste matchpunt bracht. Vanuit een symmetrisch ogende opening leek zijn tegenstander wat tijd te verspillen met een paar manoeuvre die niet echt ergens toe leidde. Nadat Jan zijn stukken op de juiste velden had neergezet, bleek de witte geïsoleerde d-pion uiteindelijk veel meer een asset dan een zwakte. De achtergebleven zwarte pion op e6 bleek aanzienlijk zwakker en deze werd uiteindelijk ook buitgemaakt. Het eindspel loper + vrije geïsoleerde d-pion tegen paard werd door Jan soepel in winst omgezet: 3.5 – 0.5

Anthony had op het tweede bord lange tijd een gelijk opgaande partij. Nadat er een hoop stukken geruild waren besloot hij vermoedelijk iets te vroeg om zijn meerderheid op de damevleugel naar voren te gooien. Zwart isoleerde de witte pion op c5 en kon vervolgens zowel zijn toren als koning activeren. De koning van Anthony kwam uiteindelijk redelijk ongelukkig op h3 te staan, waarna de vrijpion van zwart in combinatie met een soort matnet de partij besliste: 3.5 – 1.5

Daarna was het Cees die de matchpunten over de streep trok. In een stelling waarin de materiele balans nooit echt verstoord werd, werden de praktische problemen die het gevolg waren van het ontbreken van pionnen rondom de witte koning zijn tegenstander uiteindelijk fataal. Het exacte einde heb ik niet meegekregen, maar Cees leek nergens meer in de problemen te komen: 4.5-1.5

Ikzelf had aan het eerste bord uiteindelijk vooral het geluk aan mijn kant. Een opening spelen waarvan je weet dat hij eigenlijk niet helemaal correct is en er vervolgens maar een rommeltje van maken om kansen te houden gebeurt me eigenlijk nog steeds te vaak. Ik heb de partij niet met een computer bekeken, maar ik heb het gevoel dat wit op een gunstige manier mijn geïsoleerde d-pion kon winnen met groot voordeel tot gevolg. Nu eindigden we in een eindspel met zware stukken waarin wit één extra zwakte had, wat normaal niet genoeg is om te winnen. Zelfs het dame-eindspel waarin ik de extra witte zwakte heb kunnen elimineren, leek me nog houdbaar voor wit. Nadat ik nog een pion won en met mijn koning dekking kon zoeken in wat ooit de witte koningsstelling was, bleek er geen houden meer aan: 5.5-1.5

Alik was aan het derde bord als laatste bezig. In een Italiaanse partij leek hij met zwart al vrij snel met d5-d4 het initiatief over te nemen. Na een hoop gemanoeuvreer maakte hij een kwaliteit buit. De extra toren kon hij vervolgens gebruiken om de witte zwaktes onder vuur te nemen. Hoewel de witte stelling er lange tijd stevig uitzag, slaagde Alik er uiteindelijk toch in om er doorheen te breken: 6.5-1.5

Uiteindelijk gaf het aanzienlijke ratingverschil toch de doorslag, maar zoals gezegd voelt de uitslag behoorlijk geflatteerd. Wel mijn complimenten voor de manier waarop iedereen tot einde heeft gespeeld om te winnen. Remise mag dan de meest waarschijnlijke uitkomst zijn in een potje schaak, maar uiteindelijk gaat degene die het meest wil winnen dit uiteindelijk ook vaak doen! Doordat Dordrecht onderuit ging hebben we op bordpunten de eerste plaats in de klasse weer overgenomen. We moeten ons stekkie voorlopig nog wel delen met Krimpen aan den IJssel en RSC ’t Pionneke.

Persoonlijke uitslagen:

Stefan Colijn - Eugene Rebers 1-0

Anthony Mitran - Richard Ammerlaan 0-1

Alik Tikranian - Mark Vermeer 1-0

Jan van Mechelen - Ka Chun Lui 1-0

Cees IJzermans - Jan Peter Bogers 1-0

Mark Smits - Roel Trimp 1-0

Ludo Tolhuizen - Ton Dulk 1/2 - 1/2

David du Pont - Jan ten Brinke 1-0

De Pion - CSV 6.5-1.5

Wordt vervolgd op 15 december

  

Op zaterdag 6 oktober 2018 stond de tweede ronde van de KNSB competitie op het programma. De planning van de KNSB dirigeerde ons richting het dorpshuis in het pittoreske Nieuw-Beijerland. Na een behoorlijke omweg van Roosendaal naar Breda en een zo mogelijk nog langere durende slalom door de polder bereikte ondergetekende met Mark en Ludo nog net op tijd de speelzaal. Er waren blijkbaar meer mensen met logistieke problemen dus werd er besloten om een Brabants kwartiertje in acht te nemen. Even na 13.00 was iedereen er klaar voor en werd er alsnog afgetrapt.

Onze arts in spe Alik werd voor deze gelegenheid als kopman ingezet. Hij probeerde de zwarte Modern Defence agressief te bestrijden. Na de opening bleef hier een stelling over die normaal gesproken voortkomt uit een Benoni. Wit heeft een mooi centrum en zwart probeert hier met actief spel op de damevleugel iets tegenover te stellen voordat hij wordt mat gezet op de koningsvleugel. Zwart slaagde hier vrij goed in en maakte een aantal pionnen buit op de damevleugel. In tijdnood had Alik eigenlijk maar één optie: all-in gaan tegen de zwarte koning. Zwart overleefde de complicaties die volgden, maar niet zonder een aantal pionnen te moeten retourneren. Het eindspel werd vervolgens keurig door Alik richting remise gestuurd: ½ - ½

Stefan koos met zwart – in een poging een Blackmar-Diemer uit te lokken bij wit – voor het Scandinavisch. De witspeler besloot echter dat het vandaag tijd was voor een meer solide aanpak. Nadat wit een kans miste om de zwarte dame met h3-h4 echt in de problemen te brengen, bleef een stelling over waar zwart tevreden kon zijn. Na een complex middenspel ontstond een uiterst rommelige tijdnoodfase, waarin wit er korte tijd in slaagde om met twee torens bezit te nemen van de zevende rij. Nadat een van deze torens geruild werd en ook de dames van het bord verdwenen, resteerde een eindspel met extra h-pion voor zwart. Wit weerde zich kranig en hoewel hij het zichzelf af en toe onnodig lastig maakte verdween de remisehaven nooit volledig uit zicht: ½ - ½   

Op bord 3 koos Cees met de witte stukken voor een gesloten variant van het Siciliaans. Onze man koos ervoor om de gebruikelijke paden te vermijden en er voor mijn gevoel een soort wild west film op de damevleugel van te maken. Toen de kruitdampen waren opgetrokken resteerde een redelijk gesloten stelling op één vleugel met het loperpaar voor zwart en twee knollen voor wit. Wat er hierna gebeurde is me een beetje ontgaan. Ik begreep dat Cees een aantal keer goed weg kwam, waarna zijn tegenstander – in vermoedelijk al lastige stelling – door zijn vlag ging: 1 - 0

Jan bediende zichzelf op bord 4 van de Franse verdediging en kreeg te maken met een Tarrasch. Beide spelers leken vanuit deze opening vrij lang te weten wat er aan de hand was en diende te gebeuren. Met de thematische break e6-e5 probeert zwart in het Frans vaak zijn enige echte zwakte op te lossen. De geïsoleerde vrije d-pion geeft wit een duidelijk punt om tegen te spelen, maar kan daarnaast ook als trampoline gebruikt worden voor de zwarte stukken. De tijdnoodfase is me ook hier ontgaan, maar uiteindelijk werd de vrede getekend: ½ - ½

Aan het vijfde bord koos Mark met wit voor het Weens. Naar aanleiding van het gesprek dat ik met Mark na de partij had, moet hij op zijn minst even terug naar de tekentafel om te bekijken wanneer zwart ook alweer zijn loper op c5 met groot voordeel kan ruilen tegen het paard op g1. De stelling die nu ontstond is het best te omschrijven als totale chaos, waarin niemand precies wist wat er aan de hand was. Mark leek hoe dan ook de opening te verlaten met een pluspion en daarnaast een extreem gezonde pionnenstructuur. De stelling bleef continu bizar en chaotisch, maar onze man moest uiteindelijk het onderspit delven: 0-1   

Bas zette aan bord 6 met zwart maar weer eens een degelijke prestatie neer.  In een stelling  die volgens mij uit een Slav kwam (maar net zo goed uit een Caro-Kann of het Scandinavisch had kunnen komen), leek zwart weinig problemen te hebben. Wit leek toch nog iets te willen forceren en koos –niet geheel zonder risico - uiteindelijk voor een plan met c4 en c5. Dit levert wit extra ruimte op, maar geeft zwart een schitterend veld op d5 wat als transferpoint voor bijna alle stukken gebruikt kan worden. Dit resulteerde in een spannende tijdnoodfase, die uiteindelijk vredig werd besloten: ½ - ½

Op bord 7 was Robert voor mij de man van de dag! Hij liet met de witten nog maar eens zien een de scherpste openingsvarianten niet te schuwen. In een variant van de Sveshnikov besloot zijn tegenstander een kwaliteit te offeren. De compensatie was overduidelijk en bestond uit een ijzersterk loperpaar, ontwikkelingsvoorsprong en een pion voor zwart. Hoewel zowel de stelling als het tijdsverbruik in de opening me deden vrezen voor Robert, liet hij me achteraf weten dat ze vrij lang een partij van de heer Kramnik volgden. Robert channelde blijkbaar zijn inner ‘Big Vlad’, neutraliseerde het zwarte initiatief, stabiliseerde zijn eigen koning en zette vervolgens een aanval richting de zwarte monarch op touw. Het einde heb ik gemist, maar toen ik na de tijdnood op het wedstrijdformulier keek, stond er een 1 voor onze man.

Ludo kreeg met zwart te maken met het degelijke London System en besloot hier zijn vertrouwde Hollands tegenover te stellen. Nadat praktisch alle stukken geruild werden in het centrum van het bord, resteerde een eindspel met allebei T+L en evenveel pionnen. Het minieme  plusje voor zwart  in de slotstelling (als er überhaupt sprake was van een plusje) leek hoofdzakelijk academisch van aard. De vrede werd hier dan ook snel getekend: ½ - ½

Ik denk dat we mogen concluderen dat het kwartje vandaag erg vaak onze kant op viel. Aan het einde van de rit is iedereen dat vermoedelijk vergeten. De matchpunten gingen mee terug naar Roosendaal en we zijn nog steeds zonder puntverlies! Doordat Dordrecht behoorlijk uithaalde tegen Eindhoven, staan we op bordpunten nu tweede in de klasse. Op naar Zuid-Limburg!

Individuele uitslagen:

Rex van Dijken – Alik Tikranian ½-½

Leo Rietveld – Stefan Colijn ½-½

Marco van der Linden – Cees IJzermans 0-1

Wilbert Surewaard – Jan van Mechelen ½-½

Matthias Oomens – Mark Smits  1-0

Han Westenberg – Bas de Feijter ½-½

Hans van der Linden – Robert Schuermans 0-1

Ben Boog – Ludo Tolhuizen ½-½

Rokado – De Pion 3.5 – 4.5

Op zaterdag 15 september stond de eerste ronde van de KNSB-competitie op de planning. Voor De Pion 1 begon het seizoen 2018-2019 met een thuiswedstrijd tegen Dubbelschaak '97. Tot mijn grote vreugde en opluchting stonden we zaterdag om 12.00 met een compleet achttal aan de aftrap. Een vrij ruime selectie aangevuld met een tweetal fanatieke - en overigens zeer productieve - invallers, zorgde ervoor dat we de afwezigheid van een vijftal vaste krachten prima konden opvangen.

Geen artikelen meer