De Pion 1 speelt in klasse 2D van de KNSB

1  FM Stefan Colijn (TL)   2320 
2  Alik Tikranian  2318
3  FM Jan van Mechelen  2247
4  Cees IJzermans  2173
5  FM Mark Smits  2151
6  Robert Schuermans  2136
7  Bas de Feijter  2124
8  Ludo Tolhuizen   2105
9  David du Pont  2080
10  Anthony Cristian Mitran  2065
11  Pim Eerens  2000

Op zaterdag 23 november 2019 stond het eerste team voor de eerste keer dit seizoen zowaar compleet aan de aftrap. Na een wedstrijd die alle kanten op had gekund, stond er toen de stofwolken waren opgetrokken een 4-4 stand op het scorebord. Een uitslag waar beide teams uiteindelijk wel mee konden (en mee zullen moeten) leven. In ongeveer chronologische volgorde:

De score werd geopend door Bas aan het vierde bord. In een variant van het Slavisch, kreeg hij de kans om met een sterk kwaliteitsoffer te komen. Persoonlijk zag ik daarna geen manier meer voor de witspelers om een speelbare stelling over te houden, maar de voortzetting die gekozen werd, was zeker niet de beste en er kon meteen worden opgegeven: 0-1

Vervolgens trok Eindhoven de stand gelijk aan bord 7, waar onze voorzitter had plaatsgenomen. Ad raakte na de opening een pion kwijt, die hij in het vervolg van de partij niet meer terugzag. In combinatie met een sterk zwart centrum, was dit voldoende voor een punt: 1-1

Aan het eerste bord had Alik veel tijd gebruikt om een optisch zeer fraaie stelling tegen het Scandinavisch te creëren. Zijn tegenstander liet het moment waarop de dames geruild werden, volgen door een tactisch remiseaanbod. Mede gezien de stand op de klok werd dit voorstel aanvaard: 1,5-1,5

Ludo leek aan bord 6 vanuit de opening het initiatief te nemen. Zoals wel vaker gebeurt in het Frans, is zelfs een gunstige versie daarvan niet genoeg om het verschil te maken. Hoewel het eerste remiseaanbod van onze man nog werd afgeslagen, werd niet veel later alsnog de vrede getekend: 2-2

De volgende die klaar was, was David aan het derde bord. Hij leek erg onprettig uit de opening te komen, gezien de gekunstelde constructie van zijn stukken op de damevleugel en een zwakke geïsoleerde e-pion. Hoewel ik het idee had dat hij lang goed tegenstand bood, verloor hij uiteindelijk toch een belangrijk deel van de betreffende constructie op de damevleugel:3-2

Ondergetekende kwam voor zijn eigen gevoel prettig uit de opening met zwart. Het loperpaar en een pluspion was het resultaat, waar wit een ietwat verzwakte zwarte koningsstelling tegenover kon zetten. Door een misrekening in de voorzetting die in de partij volgde, strandde de zwarte dame op de damevleugel, terwijl zij overduidelijk nodig bleek om de zwarte monarch te verdedigen. Na een volgende misrekening aan mijn kant, bleef wit uiteindelijk een stuk voor, waarna de aanval op zwarte koning niet meer te stoppen was: 4-2

Aan bord 8 had sergeant Huijser plaatsgenomen. Om geografische redenen was hij uiteindelijk redelijk last-minute op het wedstrijdformulier verschenen. Hoewel hij eerst nog naar het verkeerde buurthuis was gefietst en daarnaast de opening lichtelijk mishandelde, vocht hij zich goed terug. Nadat wit al snel de kans miste om met groot voordeel uit de opening te komen, herstelde hij zich goed en trok de stelling weer gelijk. In het eindspel creëerde onze man met zwart een gevaarlijke vrijpion. Toen de witte koning vergat om deze vrijpion in de gaten te houden, was de witspeler gedwongen om zijn laatst overgebleven stuk te geven om de pion te stoppen. Hoewel zwart overbleef met een zwartveldige loper en een h-pion, en dus op papier de verkeerde loper, bleek de witte monarch niet meer in staat om het promotieveld te bereiken: 4-3

Als laatste was Mark bezig aan het vijfde bord, in de wetenschap dat hij moest winnen om één matchpunt te redden. Ondanks dat het er de hele partij optisch beter uitzag voor wit, bleek de zwarte stelling lastig te kraken. Uiteindelijk offerde onze man een kwaliteit voor een aantal pionnen, om de winstkansen levend te houden. Nadat de zwartspeler een aantal keer een betere voortzetting aan zich voorbij liet gaat, koos hij er uiteindelijk voor om de kwaliteit op een ongelukkig moment terug te geven. Het resterende toren-eindspel met minuspion leek me zeker in de praktijk erg lastig te verdedigen. De techniek van Mark liet het niet afweten en hij hengelde overtuigend het punt en daarmee ook het matchpunt binnen: 4-4

Op naar de volgende!

Zaterdag 2 november 2019 werd de tweede ronde van de KNSB-competitie afgewerkt. Voor het eerst stond er een wedstrijd op het programma tegen Dordrecht 1. Waar wij wederom problemen hadden met de personele bezetting, bleek dit ook te gelden voor onze tegenstanders, die verre van op volle oorlogssterkte naar Roosendaal waren afgereisd.

Normaal gesproken is Robert altijd als eerste bij onze wedstrijden aanwezig en afwezig zijn bij een teamwedstrijd zonder kennisgeving is normaal gesproken niks voor Robert.
De weldenkende lezer zal dan ook begrijpen dat het resultaat van de wedstrijd vanaf het startschot ondergeschikt was aan de situatie van de nestor van de Pion 1. Halverwege de wedstrijd bereikte mij het bericht dat hij vrijdagavond onwel was geworden en zaterdagochtend om 11.00 pas was ontwaakt in het ziekenhuis.
Uiteraard geen prettig bericht, maar wel fijn om te horen dat de situatie onder controle was. Veel sterkte de komende tijd!

Dan de wedstrijd zelf:

Aan het eerste bord had Alik plaatsgenomen. Met behulp van een stukoffer brak hij al snel het centrum open, waarna de activiteit van zijn stukken de doorslag gaf. Lekker snel klaar en alsnog op tijd voor de bruiloft (muchos gracias voor je aanwezigheid ondanks andere verplichtingen).

Op bord twee had Bas met de witte stukken maar weer eens een Catalaan op het bord getoverd, waarin zijn tegenstander de correcte openingsideeen leek uit te voeren.
Om de koningsstelling van de zwarte monarch te kraken, werden er twee stukken tegenaan gegooid. Helaas sloeg de aanval niet door en moest onze man berusten in eeuwig schaak.

Ondergetekende had aan het derde bord plaatsgenomen. Na een redelijk correcte opening en begin van het middenspel, taxeerde ik het eindspel compleet verkeerd.
Waar ik had gehoopt nog wat te kunnen pushen in het eindspel, bleek mijn tegenstander met wit de enige met reele winstkansen. Ondanks een bij vlagen ietwat
haperende techniek, kwam hij niet meer in de problemen en ging ik uiteindelijk nog voor zet 40 door mijn vlag.

Het vierde bord hadden we voor Robert gereserveerd, maar zoals u hierboven heeft kunnen lezen, bleef deze leeg.

Ludo leek aan het vijfde bord met zwart prettig uit de opening te komen. Hij nam in de opening veel ruimte op de damevleugel, maar dit leidde alleen maar tot verzwakkingen. Hij raakte al snel een pion kwijt waarvoor hij geen enkele compensatie had, en gaf in een gelijk lopereindspel met minus pion en nog een zwakke pion gedesillusioneerd op

Aan het zesde bord zat Pim geposteerd. Hij leek een prettige stelling opgebouwd te hebben met een ruimtevoordeel in het centrum en op de damevleugel. Hoe het daarna precies gelopen is heb ik niet helemaal meegekregen, tot de vlag van de tegenstander viel. Ik ga er hier maar even vanuit dat de druk hem teveel is geworden.

Frank leek aan bord zeven vanuit de opening direct in de problemen te komen. Hoewel de wal het schip nog keerde, bleef hij vanuit de opening toch een pion achter, die hij
in het restant van de partij niet meer heeft teruggezien. Helaas ook hier een nederlaag voor onze man.

Ook onze voorzitter bleek deze zaterdag bereid om het eerste team te komen versterken. Vanuit de opening leek het iniatief en vooral de controle over het centrum, in zwart's handen. Ondanks dat Ad zich kratig weerde, kwam zijn tegenstander uiteindelijk dwars door het centrum zetten, om een klopjacht op de witte monarch te beginnen.
Uiteindelijk hebben we ook hier het onderspit moeten delven.

Per saldo levert dit een 5,5 - 2,5 nederlaag op, dus de felicitaties dienen naar onze tegenstanders uit Dordrecht te gaan. Op naar de derde ronde, waar we hopelijk voor het eerst compleet aan zullen treden.

De aftrap van het KNSB-seizoen 2019-2020 stond voor het eerste team van de Pion gepland tegen Blerick in Venlo. Met slechts acht vaste spelers en in de praktijk geen invallers, belooft het een zwaar seizoen te worden. Ik vind het ronduit schandalig dat het binnen een club als De Pion niet mogelijk is om een compleet eerste team op de been te brengen. Dit wordt nog eens extra opmerkelijk als je bedenkt dat er voor het derde en vierde team nog niet eens een competitiewedstrijd op de planning stond.

Over de wedstrijd an sich kan ik heel kort zijn. Het gedrag/gedoe rondom de opstelling van onze tegenstanders verdiende alles behalve de schoonheidsprijs. Op het moment dat je zelf niet in staat bent om een volledig team op te stellen, verlies je naar mijn mening echter elk recht van spreken. Ik wil hier dan verder ook geen woorden aan vuil maken.

Met maar liefst vijf spelers reisden we af naar Venlo. In de wetenschap dat er voor het behalen van matchpunten een gigantisch wonder nodig was, kon er door iedereen vrijuit gespeeld worden. De vijf matadoren die de reis naar Limburg wel hadden gemaakt, verloren deze mini-match met 3-2. Gezien het ratingoverwicht van onze Duits/Limburgse vrienden was dit geenszins een schande. Samen met de drie reglementaire overwinning voor Blerick, zorgt dit voor een  6-2 eindstand. Voor de persoonlijke uitslagen, verwijs ik eenieder graag door naar de website van de schaakbond.

Bij het ingaan van de zesde ronde stond er voor het eerste weinig meer op het spel: met zes matchpunten stond het iets boven de middenmoot. Tegenstander Eindhoven I had een matchpunt minder. Eindhoven had laten weten dat twee van hun basisspelers niet mee konden doen, maar er werd geen gelegenheid gevonden om vooruit te spelen. Omdat Ludo bij onze tegenstander aan de interne deelneemt, nam hij op eigen verzoek op de bank plaats. Hij omschreef het zelf als een win-win situatie: of De Pion wint, of het team van de club waar hij al enkele decennia intern speelt. Ludo was een groot deel van de middag aanwezig voor morele support en heeft ook het grootste deel van dit verslag voor zijn rekening genomen: waarvoor dank.

Anthony speelde tegen de hier niet onbekende Dolf Meijer. Na een Scandinavier met 2..Pf6 kwam een Aljechin-achtige structuur op het bord waarin Anthony al spoedig groot ruimtevoordeel kreeg. Zwarts pogingen om tot tegenspel te komen verzwakten alleen zijn stelling maar. Dolf spartelde flink tegen en kon Anthony's koning naar voren lokken, maar die had alles onder controle en won met een elegant dameoffer (1-0).

Alik had van Bas van de Plassche een pionoffer tegen gekregen, waarvoor Bas een mooi centrum, loperpaar en open h-lijn had. Alik kon het centrum blokkeren, maar toch bleef het moeilijk. Bas offerde nog een kwaliteit, heel gevaarlijk maar wellicht niet correct, en Alik won met een fraaie counter (2-0).

Via een Koningsindische verdediging kwam Mark Smits tegen Jos Sutmuller in een Maroczy stelling terecht. Er kwam vrij snel een eindspel op het bord, waar Jos aanvankelijk iets beter leek te staan en, als ik het goed zag, rond de 40e zet een zetherhaling uit de weg ging. Mark bleef koel en wist uiteindelijk te winnen (3-0).

Bas de Feijter stond na een Catalaan steeds ietsje beter, al leek de activiteit van Alessandro Di Bucchicancio diens mindere pionnenstelling te compenseren. Na heel de tijd onder lichte druk te hebben gestaan stuurde Alessandro op pionnenruil aan, die echter ervoor zorgdedat Bas' h-pion de ster van het veld werd (4-0).

Schaken is soms zeer onrechtvaardig, zoals Bram van Klapwijk tegen Jan van Mechelen moest ondervinden. Jan had de opening (Najdorf met Le3,e5) erg actief gespeeld, maar had daardoor wel een paar gaten. Jan deed naar eigen zeggen de slechtste zet die hij ooit gedaan had, liet het witte paard naar binnen springen en kreeg een zeer slecht eindspel waarin hij alleen maar kon afwachten. Tot ieders verbazing bleef hij overeind, en toen wit gefrustreerd en met het oog op de matchstand op pionwinst uitging kwamen al Jan's stukken binnen (5-0).

Bij deze 5-0 voorsprong moest onze razende reporter ervandoor! De rest van het verslag heeft ondergetekende aangevuld. Vanuit de opening leek David in een geisoleerde pion stelling goed te staan, met daarnaast een prettige voorsprong op de klok. Hans Bosscher kreeg activiteit door dynamisch gebruik te maken van zijn isolani. David moet zich ergens verrekend hebben, want de activiteit van zijn tegenstander kostte hem twee lopers voor een toren. David bleef doorvechten, maar hij kreeg het materiele nadeel niet meer goedgemaakt (5-1).

Stefan kwam tegen altmeister Frans Kuijpers (Nederlands kampioen in 1963!) wat beter uit de opening, maar eenvoudig was het niet. De stukken van zwart leken lang een ongeorganiseerd zooitje, zonder dat er ergens een reëel pad naar voordeel ontstond. Frans organiseerde langzaam zijn stukken, zonder dat ik zelf vooruitgang boekte. In tijdnood had Frans met een tactische grap een belangrijke pion gewonnen en daarnaast waren alle overgebleven zwarte stukken beter dan de witten. Toen de rookwolken waren opgetrokken, was ik in een verloren eindspel beland met twee minuspionnen. Frans had nog een tweetal consoliderende zetten moeten spelen, waarna hij zijn meerderheid eenvoudig in beweging kon zetten. Hij zette echter meteen zijn damevleugel in beweging, waarna ik kon ontsnappen met eeuwig schaak (5.5-1.5).

Robert had met wit een avontuurlijke partij tegen Mykola Pechenizkiy: 1. e4,e6 2. d4,d5 3. Pc3,Lb4 4. e5,c5 5.a3,Lxc3s 6.bxc3, Da5 7.Ld2,Da4 8.Dg4!?,Kf8 9.Dd1. Zwart kreeg al snel overwicht op de damevleugel en Robert moest een eindspel ingaan met twee minuspionnen. Hij won er echter een terug en omdat zwart toren op h8 niet meedeed was het moeilijk. Robert kreeg een sterke vrije f-pion en in de tijdnood offerde Robert een kwaliteit waardoor zijn pion heel gevaarlijk werd. Na de 40e zet gaf hij nog een toren om vrijpionnen op f7 en g7 te krijgen. Uiteindelijk bleef een eindspel over met dame, c en a pion voor wit, en twee torens,a en b pion voor zwart. We hoorden van de tegenstander dat Mykola zijn eindspel-opleiding in de Sovjet-Unie heeft genoten. Dit demonstreerde hij keurig, door het – verschrikkelijk lastig ogende – eindspel rechtlijnig naar winst te voeren (5.5-2.5).

Het was een wedstrijd die dichter bij elkaar lag dan de uiteindelijke score doet vermoeden. Bij een 3-0 voorsprong leek het binnenhalen van de matchpunten nog een zware bevalling te worden. De voor mij licht onverwachte winst van Bas en de extreem verrassende plottwist bij Jan, leverden ons uiteindelijk toch een ruime overwinning op. In onze klasse wonnen Krimpen en Zuid-Limburg 2 ook, zodat we nog steeds op achtervolgen zijn aangewezen. De volgende ronde staat de kraker tussen beide teams boven ons op het programma, dan wordt er in ieder geval ergens puntverlies geleden. Zolang wij onze wedstrijden blijven winnen, houden we in ieder geval de druk erop. Onze tegenstander van vandaag heeft wellicht onze sleutel naar succes in handen. Eindhoven speelt in het restant van de competitie nog tegen zowel Krimpen als Zuid-Limburg 2 en zou dus zomaar als scherprechter in de competitie kunnen fungeren.

Wordt vervolgd!

Van tevoren was het belang van deze wedstrijd duidelijk. Beide teams stonden bij het ingaan van de vijfde ronde op een gedeeld eerste plaats. Dankzij wat logistieke perikelen op de heenweg begon de wedstrijd iets later dan gepland. Één van de plaatselijke bruggen bleef voor mijn gevoel erg lang open staan en ook op het na de brug volgende kruispunt schoot het vervolgens niet echt op. Doordat drie kwart van ons team voor de betreffende brug stond te wachten en de tegenstanders van het tweede team van Krimpen ook in geen velden of wegen te bekennen waren, werden de klokken pas iets voor 12.30 in gang gezet.

Dan de partijen:

Bas was vandaag – ondanks het feit dat ons ratingoverwicht aan zijn bord verreweg het kleinst was – als eerst klaar. Zijn tegenstander deed met zwart een poging om het witte centrum heel snel van alle kanten onder vuur te nemen. In een dusdanig scherpe stelling is het wel handig als je nauwkeurig blijft. Nu ging de zwarte dame binnen twintig zetten verloren en dus had Bas een vrij eenvoudige middag: 1-0

De partij aan het eerste bord werd vervolgens vreedzaam besloten. Vanuit een Engelse opening had ik het idee dat Jan met de witte stukken steeds iet prettiger stond. Vanuit de opening werden er een hoop stukken geruild en zwart slaagde erin om de resterende stukken te centraliseren. Het witte ‘voordeel’ in de vorm van controle over de C-lijn bleek vervolgens vooral optisch: 1.5-0.5

Ludo had vanuit de opening een zeer prettige stelling. De zwarte opzet leek me wat passief en wit kreeg alle tijd om te beslissen hoe en waar hij zwart pijn wilde doen. Uiteindelijk ruilde Ludo de juiste stukken, waardoor hij met stevige controle over de D-lijn in combinatie met een verschrikkelijk slechte lichtveldige zwarte loper overbleef. Toen de beroerde loper ook nog verloren ging, staakte zwart het verzet: 2.5-0.5

Bij David heb ik het grootste gedeelte van de opening niet meegekregen. Toen ik bij het naderen van de eerste tijdcontrole langs zijn bord liep, constateerde ik dat hij met de zwarte stukken een pluspion en totale controle aan de opening had overgehouden. In plaats van langzaam van het bord geduwd te worden, koos zijn tegenstander ervoor om zijn koningsstelling open te gooien. David bleef in tijdnood nauwkeurig en raapte de witte armada beheerst op: 3.5-0.5

Tot zover ging alles zoals professor Elo voorspeld had en dus crescendo. Helaas begon hierna de ellende.

Ook Mark was volgens mij zeer goed uit de opening gekomen. Zijn tegenstander had zijn complete centrum opgegeven om een toren op a8 te winnen. Ik heb de stelling niet met een computer bekeken, maar voor mijn gevoel stond de witte dame op a8 behoorlijk buitenspel. Mark slaagde er echter niet in om de dame in te sluiten, waarna zijn tegenstander een stuk teruggaf om hare majesteit te bevrijden. De hierop volgende fase werd door de witspeler suboptimaal gespeeld, waardoor Mark met een kwaliteit minder, het gevoel had terug in de partij te komen. Toen ook Mark vervolgens een aantal mindere zetten produceerde, stortte het alsnog in: 3.5-1.5

Bij Robert zag het er aan het zesde bord vanuit de opening ook veelbelovend uit. Naar eigen zeggen had hij een kans om een toren te offeren, met zeer gevaarlijke combinatie. Toen hij besloot niet voor deze eerste ingeving te gaan, werd hij een paar zetten later gedwongen een stuk te offeren. Het stukoffer bleek aanzienlijk minder sterk dan het mogelijke torenoffer en de witspeler had vervolgens geen problemen om het materiële surplus in een vol punt om te zetten: 3.5-2.5

Ondergetekende was vandaag erg veel tijd kwijt in de opening. Hoewel het allemaal wat langer duurde dan gewenst, slaagde ik er met de zwarte stukken in om een kwaliteit buit te maken. De gaten rond de zwarte koning werden gedicht en het leek een kwestie van de stukken centraliseren en de juiste houtjes ruilen. De combinatie van de witte dreigingen over de zwarte velden en een grote achterstand op de klok, zorgden in tijdnood voor teveel complicaties. Het resterende eindspel waarin wit een toren, twee stukken en een pion voor de dame heeft, bleek eenvoudig gewonnen: 3.5-3.5

Als laatste was Cees bezig. Hij leek in een Ben-Oni achtige structuur bijna alles te bereiken wat wit wil. De witte vrije d-pion was ijzersterk en hinderde de harmonie in de zwarte stelling aanzienlijk. In het gevecht dat vervolgens ontstond, leek Cees lange tijd boven te komen drijven. In plaats van met 0-0 of Kxf2 een eindspel met een stuk meer in te gaan, koos onze man voor een eindspel met allebei een paard en evenveel pionnen. In dit eindspel had Cees waarschijnlijk eerder genoegen moeten nemen met remise, maar hij had het idee op twee flanken gevaar te kunnen creëren. Toen hij vervolgens een driehoekje met zijn koning dacht te draaien, gaf hij zijn tegenstander onbedoeld de mogelijkheid om een gewonnen pionneneindspel in te gaan: 4.5-3.5

Een aanzienlijk ratingoverwicht van ruim 100 punten per bord, bleek geen garantie op succes en Krimpen liet zien een taai ploegje te zijn. Als alle favorieten op rating in onze klasse op de huidige voet doorgaan, sluit ik niet uit dat Krimpen het volgend jaar in de eerste klasse mag gaan proberen. Alles bij elkaar een voor mij enigszins verrassende, maar toch zeker teleurstellende middag! Op basis van rating en het scoreverloop had ik vooraf en tijdens de match het gevoel dat er voor ons meer te halen was, maar dingen gaan soms gewoon zoals ze gaan. Voor de persoonlijke uitslagen, verwijs ik u graag naar de site van de Nederlandse Schaakbond.

Tot volgend jaar!

Op zaterdag 24 november 2018 werd de vierde ronde van de KNSB-competitie op het programma. Na afloop van de derde ronde voelde ik persoonlijk niet de behoefte om een verslag te schrijven, de oplettende lezer kan uit het verslag op de website van Zuid-Limburg waarschijnlijk wel opmaken waarom. Dankzij de nederlaag in de derde ronde moesten we de eerste plaats delen met 3 andere teams. In een competitie waarin de teams zo dicht tegen elkaar aanliggen is een wedstrijd tegen de hekkensluiter dan ook geen garantie op succes. Het voelde dan ook als een wedstrijd die spannender was dan de uiteindelijke uitslag doet vermoeden, het ging naar mijn beleving ongeveer als volgt:

Mark lijkt na een redelijk moeizaam van het begin seizoen een beetje op stoom te komen. Hij zette als eerste een punt op het scorebord. In een variant van de Sveshnikov die Mark vrij recent nog op het bord heeft gehad, mocht hij van de respectievelijke  tegenstanders vrij eenvoudig een koningsaanvallen ontwikkelen. Na een dubbel kwaliteitsoffer waarvan de tweede niet eens aangenomen mocht worden, kregen de witte lichte stukken en dame vrije toegang tot de zwarte koning: 1-0

Ook David lijkt de smaak weer te pakken te hebben en zijn energie op een positieve manier kwijt te kunnen in zijn partijen. Met de witte stukken ruilde hij in een Ben-Oni achtige structuur de juiste stukken en wist hij de zwarte pion op c5 buit te maken. Het einde heb ik niet meegekregen, maar het leek een rechtlijnige exercitie: 2-0

Gisteravond na de wedstrijd kwam ik erachter dat ik Ludo voor de derde keer achter de zwarte stukken had geposteerd. Ondanks dat dit niet helemaal de bedoeling was heeft Ludo dit seizoen nog geen wedstrijd verloren. Ook in deze partij kwam hij niet echt in de problemen. Vanuit een Engelse opening werd de symmetrie in de pionnenstructuur nooit echt verbroken. Als dan ook praktisch alle stukken van het bord verdwijnen is remise een logische uitslag: 2.5 – 0.5

Vervolgens was het Jan die ons op het randje van het eerste matchpunt bracht. Vanuit een symmetrisch ogende opening leek zijn tegenstander wat tijd te verspillen met een paar manoeuvre die niet echt ergens toe leidde. Nadat Jan zijn stukken op de juiste velden had neergezet, bleek de witte geïsoleerde d-pion uiteindelijk veel meer een asset dan een zwakte. De achtergebleven zwarte pion op e6 bleek aanzienlijk zwakker en deze werd uiteindelijk ook buitgemaakt. Het eindspel loper + vrije geïsoleerde d-pion tegen paard werd door Jan soepel in winst omgezet: 3.5 – 0.5

Anthony had op het tweede bord lange tijd een gelijk opgaande partij. Nadat er een hoop stukken geruild waren besloot hij vermoedelijk iets te vroeg om zijn meerderheid op de damevleugel naar voren te gooien. Zwart isoleerde de witte pion op c5 en kon vervolgens zowel zijn toren als koning activeren. De koning van Anthony kwam uiteindelijk redelijk ongelukkig op h3 te staan, waarna de vrijpion van zwart in combinatie met een soort matnet de partij besliste: 3.5 – 1.5

Daarna was het Cees die de matchpunten over de streep trok. In een stelling waarin de materiele balans nooit echt verstoord werd, werden de praktische problemen die het gevolg waren van het ontbreken van pionnen rondom de witte koning zijn tegenstander uiteindelijk fataal. Het exacte einde heb ik niet meegekregen, maar Cees leek nergens meer in de problemen te komen: 4.5-1.5

Ikzelf had aan het eerste bord uiteindelijk vooral het geluk aan mijn kant. Een opening spelen waarvan je weet dat hij eigenlijk niet helemaal correct is en er vervolgens maar een rommeltje van maken om kansen te houden gebeurt me eigenlijk nog steeds te vaak. Ik heb de partij niet met een computer bekeken, maar ik heb het gevoel dat wit op een gunstige manier mijn geïsoleerde d-pion kon winnen met groot voordeel tot gevolg. Nu eindigden we in een eindspel met zware stukken waarin wit één extra zwakte had, wat normaal niet genoeg is om te winnen. Zelfs het dame-eindspel waarin ik de extra witte zwakte heb kunnen elimineren, leek me nog houdbaar voor wit. Nadat ik nog een pion won en met mijn koning dekking kon zoeken in wat ooit de witte koningsstelling was, bleek er geen houden meer aan: 5.5-1.5

Alik was aan het derde bord als laatste bezig. In een Italiaanse partij leek hij met zwart al vrij snel met d5-d4 het initiatief over te nemen. Na een hoop gemanoeuvreer maakte hij een kwaliteit buit. De extra toren kon hij vervolgens gebruiken om de witte zwaktes onder vuur te nemen. Hoewel de witte stelling er lange tijd stevig uitzag, slaagde Alik er uiteindelijk toch in om er doorheen te breken: 6.5-1.5

Uiteindelijk gaf het aanzienlijke ratingverschil toch de doorslag, maar zoals gezegd voelt de uitslag behoorlijk geflatteerd. Wel mijn complimenten voor de manier waarop iedereen tot einde heeft gespeeld om te winnen. Remise mag dan de meest waarschijnlijke uitkomst zijn in een potje schaak, maar uiteindelijk gaat degene die het meest wil winnen dit uiteindelijk ook vaak doen! Doordat Dordrecht onderuit ging hebben we op bordpunten de eerste plaats in de klasse weer overgenomen. We moeten ons stekkie voorlopig nog wel delen met Krimpen aan den IJssel en RSC ’t Pionneke.

Persoonlijke uitslagen:

Stefan Colijn - Eugene Rebers 1-0

Anthony Mitran - Richard Ammerlaan 0-1

Alik Tikranian - Mark Vermeer 1-0

Jan van Mechelen - Ka Chun Lui 1-0

Cees IJzermans - Jan Peter Bogers 1-0

Mark Smits - Roel Trimp 1-0

Ludo Tolhuizen - Ton Dulk 1/2 - 1/2

David du Pont - Jan ten Brinke 1-0

De Pion - CSV 6.5-1.5

Wordt vervolgd op 15 december

  

Op zaterdag 6 oktober 2018 stond de tweede ronde van de KNSB competitie op het programma. De planning van de KNSB dirigeerde ons richting het dorpshuis in het pittoreske Nieuw-Beijerland. Na een behoorlijke omweg van Roosendaal naar Breda en een zo mogelijk nog langere durende slalom door de polder bereikte ondergetekende met Mark en Ludo nog net op tijd de speelzaal. Er waren blijkbaar meer mensen met logistieke problemen dus werd er besloten om een Brabants kwartiertje in acht te nemen. Even na 13.00 was iedereen er klaar voor en werd er alsnog afgetrapt.

Onze arts in spe Alik werd voor deze gelegenheid als kopman ingezet. Hij probeerde de zwarte Modern Defence agressief te bestrijden. Na de opening bleef hier een stelling over die normaal gesproken voortkomt uit een Benoni. Wit heeft een mooi centrum en zwart probeert hier met actief spel op de damevleugel iets tegenover te stellen voordat hij wordt mat gezet op de koningsvleugel. Zwart slaagde hier vrij goed in en maakte een aantal pionnen buit op de damevleugel. In tijdnood had Alik eigenlijk maar één optie: all-in gaan tegen de zwarte koning. Zwart overleefde de complicaties die volgden, maar niet zonder een aantal pionnen te moeten retourneren. Het eindspel werd vervolgens keurig door Alik richting remise gestuurd: ½ - ½

Stefan koos met zwart – in een poging een Blackmar-Diemer uit te lokken bij wit – voor het Scandinavisch. De witspeler besloot echter dat het vandaag tijd was voor een meer solide aanpak. Nadat wit een kans miste om de zwarte dame met h3-h4 echt in de problemen te brengen, bleef een stelling over waar zwart tevreden kon zijn. Na een complex middenspel ontstond een uiterst rommelige tijdnoodfase, waarin wit er korte tijd in slaagde om met twee torens bezit te nemen van de zevende rij. Nadat een van deze torens geruild werd en ook de dames van het bord verdwenen, resteerde een eindspel met extra h-pion voor zwart. Wit weerde zich kranig en hoewel hij het zichzelf af en toe onnodig lastig maakte verdween de remisehaven nooit volledig uit zicht: ½ - ½   

Op bord 3 koos Cees met de witte stukken voor een gesloten variant van het Siciliaans. Onze man koos ervoor om de gebruikelijke paden te vermijden en er voor mijn gevoel een soort wild west film op de damevleugel van te maken. Toen de kruitdampen waren opgetrokken resteerde een redelijk gesloten stelling op één vleugel met het loperpaar voor zwart en twee knollen voor wit. Wat er hierna gebeurde is me een beetje ontgaan. Ik begreep dat Cees een aantal keer goed weg kwam, waarna zijn tegenstander – in vermoedelijk al lastige stelling – door zijn vlag ging: 1 - 0

Jan bediende zichzelf op bord 4 van de Franse verdediging en kreeg te maken met een Tarrasch. Beide spelers leken vanuit deze opening vrij lang te weten wat er aan de hand was en diende te gebeuren. Met de thematische break e6-e5 probeert zwart in het Frans vaak zijn enige echte zwakte op te lossen. De geïsoleerde vrije d-pion geeft wit een duidelijk punt om tegen te spelen, maar kan daarnaast ook als trampoline gebruikt worden voor de zwarte stukken. De tijdnoodfase is me ook hier ontgaan, maar uiteindelijk werd de vrede getekend: ½ - ½

Aan het vijfde bord koos Mark met wit voor het Weens. Naar aanleiding van het gesprek dat ik met Mark na de partij had, moet hij op zijn minst even terug naar de tekentafel om te bekijken wanneer zwart ook alweer zijn loper op c5 met groot voordeel kan ruilen tegen het paard op g1. De stelling die nu ontstond is het best te omschrijven als totale chaos, waarin niemand precies wist wat er aan de hand was. Mark leek hoe dan ook de opening te verlaten met een pluspion en daarnaast een extreem gezonde pionnenstructuur. De stelling bleef continu bizar en chaotisch, maar onze man moest uiteindelijk het onderspit delven: 0-1   

Bas zette aan bord 6 met zwart maar weer eens een degelijke prestatie neer.  In een stelling  die volgens mij uit een Slav kwam (maar net zo goed uit een Caro-Kann of het Scandinavisch had kunnen komen), leek zwart weinig problemen te hebben. Wit leek toch nog iets te willen forceren en koos –niet geheel zonder risico - uiteindelijk voor een plan met c4 en c5. Dit levert wit extra ruimte op, maar geeft zwart een schitterend veld op d5 wat als transferpoint voor bijna alle stukken gebruikt kan worden. Dit resulteerde in een spannende tijdnoodfase, die uiteindelijk vredig werd besloten: ½ - ½

Op bord 7 was Robert voor mij de man van de dag! Hij liet met de witten nog maar eens zien een de scherpste openingsvarianten niet te schuwen. In een variant van de Sveshnikov besloot zijn tegenstander een kwaliteit te offeren. De compensatie was overduidelijk en bestond uit een ijzersterk loperpaar, ontwikkelingsvoorsprong en een pion voor zwart. Hoewel zowel de stelling als het tijdsverbruik in de opening me deden vrezen voor Robert, liet hij me achteraf weten dat ze vrij lang een partij van de heer Kramnik volgden. Robert channelde blijkbaar zijn inner ‘Big Vlad’, neutraliseerde het zwarte initiatief, stabiliseerde zijn eigen koning en zette vervolgens een aanval richting de zwarte monarch op touw. Het einde heb ik gemist, maar toen ik na de tijdnood op het wedstrijdformulier keek, stond er een 1 voor onze man.

Ludo kreeg met zwart te maken met het degelijke London System en besloot hier zijn vertrouwde Hollands tegenover te stellen. Nadat praktisch alle stukken geruild werden in het centrum van het bord, resteerde een eindspel met allebei T+L en evenveel pionnen. Het minieme  plusje voor zwart  in de slotstelling (als er überhaupt sprake was van een plusje) leek hoofdzakelijk academisch van aard. De vrede werd hier dan ook snel getekend: ½ - ½

Ik denk dat we mogen concluderen dat het kwartje vandaag erg vaak onze kant op viel. Aan het einde van de rit is iedereen dat vermoedelijk vergeten. De matchpunten gingen mee terug naar Roosendaal en we zijn nog steeds zonder puntverlies! Doordat Dordrecht behoorlijk uithaalde tegen Eindhoven, staan we op bordpunten nu tweede in de klasse. Op naar Zuid-Limburg!

Individuele uitslagen:

Rex van Dijken – Alik Tikranian ½-½

Leo Rietveld – Stefan Colijn ½-½

Marco van der Linden – Cees IJzermans 0-1

Wilbert Surewaard – Jan van Mechelen ½-½

Matthias Oomens – Mark Smits  1-0

Han Westenberg – Bas de Feijter ½-½

Hans van der Linden – Robert Schuermans 0-1

Ben Boog – Ludo Tolhuizen ½-½

Rokado – De Pion 3.5 – 4.5

Laad meer